O Θανάσης ο Περιστεράκης από το 1987 έχει γράψει περισσότερα απο 600 τραγούδια που σχεδόν όλα μιλάνε για τα καράβια και τη θάλασσα.
Ο στιχουργός Θανάσης Περιστεράκης δούλεψε δώδεκα χρόνια στην zante ferries και είχε πεί:
«Μια εταιρεία που αγάπησα και έμεινα κοντά της δώδεκα χρόνια.Γραφείο – κιόσκι – αναχωρήσεις»
Δέθηκε με τα πλοία της, με τους ναυτικούς, με τους ανθρώπους της εταιρείας.Μια ζωή ολόκληρη αποτυπωμένη σε στίχους περνά κινηματογραφικά μπροστά από τα μάτια μας.
Συναισθήματα και σκέψεις…
0 Θανάσης ο Περιστεράκης είναι αδελφός του καπετάν Στέλιου του Περιστεράκη.
O καπετάν-Στέλιος Περιστεράκης είναι μια μεγάλη μορφή για τα νησιά των Κυκλάδων.
Κυκλαδίτης και ο ίδιος από τη Νάξο, παντρεμένος στη Σύρα, ταξιδεύει από το 2004 ως καπετάνιος με τα πλοία της άγονης γραμμής σε ενδοκυκλαδικά δρομολόγια με έδρα της Σύρα.
Η οικογένεια Περιστεράκη είναι μια ναυτική οικογένεια από τη Νάξο, το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων.
Το πατρικό σπίτι της οικογένειας ήταν κοντά στο λιμάνι και ο πατέρας τους ναυτικός, οπότε η ζωή όλης της οικογένειας είναι στενά δεμένη με τη θάλασσα. Μια θάλασσα μέσα τους για όλα τα μέλη της οικογένειας από τη στιγμή που γεννήθηκαν.
Ο πατέρας του, ο μαστρο-Παναγιώτης ο Περιστεράκης, ήταν μηχανικός στα καράβια. Με τη δουλειά του μεγάλωσε ολόκληρη την οικογένεια με τα χέρια του βυθισμένα «μέσα στη μουτζούρα της τιμιότητας».
Με αφορμή λοιπόν την πώληση των πλοίων της zante ferries ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ και ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ στην εταιρεία fast ferries o Θανάσης ο Περιστεράκης έγραψε το παρακάτω κείμενο και μας έδωσε την άδεια να το δημοσιευσουμε, τον ευχαριστούμε και του ευχόμαστε καλές γιορτές και πάνω απ΄ολα υγεία!!!
“Θυμάμαι!
Zante ferries. Μια ναυτιλιακή εταιρία που δέθηκα μαζί της και αγάπησα.
Απ΄ τη πρώτη κι όλας μέρα που ήρθε απ΄ τη Ζάκυνθο στο Πειραιά.
Από τη μετασκευή του Αδαμάντιου Κοραή στο Νέο μώλο της Δραπετσώνας μέχρι το πρώτο του δρομολόγιο για να μείνω συνεχόμενα δώδεκα ολόκληρα χρόνια κοντά της.
Και στο ξεκίνημα με το φίλο μου το Γιάννη Ρούσση στο κιόσκι, την Ανδριανή και τη Λένα, τη Ντίνα και τη Ντενούλα, τον Αντώνη, και μετά το Βασίλη Κωνσταντινίδη, στο γραφεία της Καποδιστρίου στο Πειραιά και μετά στη Φιλελλήνων.
Με καπεταναίους, Σπύρο Θηραίο, Πέτρο Κυπριώτη, Ισίδωρο Λιγνό, Σιδερή Μαμίδη, Χάρη Τσουκαλά, Νίκο Χατζάκη, Δημήτρη Λαδά, Μιχάλη Λιγνό, Κυριάκο Μουζάκη.
Θυμάμαι τους φιλότιμους με ναυτοσύνη, υπάρχους, αξιωματικούς γέφυρας, μηχανικούς, λογιστές, καμαρώτους, λοστρόμους, ναύτες!
Θυμάμαι τα πρώτα δρομολόγια του Αδαμάντιου Κοραή στη Παροναξία.
Θυμάμαι να βγάζουμε καλοκαίρι με Αδαμάντιο Κοραή και Ανδρέα Κάλβο χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.
Θυμάμαι τα δεκάδες τηλεφωνήματα με τους αυτοκινητιστές καθημερινά, το αγώνα τους, την αγωνία τους.
Θυμάμαι τον πανέμορφο κόσμο από τη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων.
Θυμάμαι τους άξιους λιμενικούς που ήταν πάντα στη πρώτη γραμμή.
Θυμάμαι με νοσταλγία τα χρόνια που πέρασα στην Ε9.
Με μπονάτσες αλλά και φουρτούνες!
Θυμάμαι κάθε φορά να ζητάω από τη διοίκηση να έρθει κι ο Διονύσιος Σολωμός στο Πειραιά από τη Ζάκυνθο. Είχαν αυξηθεί οι ανάγκες της γραμμής.
Θυμάμαι τη χαρά μου όταν ήρθε αλλά και τις άτυχες και δύσκολες στιγμές που μας έτυχαν.
Θυμάμαι ότι στα πρώτα του κι όλας δρομολόγια έφυγε με γεμάτο γκαράζ!
Χτυπούσε παράξενα η καρδιά μου για τη Zante ferries και τους ανθρώπους της! Με φιλοξένησαν και στη Ζάκυνθο. Ένα πανέμορφο νησί που πέρασα υπέροχα!
Όλα προχωράνε τελικά, όλα κυλάνε όλα αλλάζουν.
Ξέρω ότι κι η νέα ιδιοκτησία των πλοίων τώρα, θα τα προσέξει, είναι καλοί εφοπλιστές, και νοικοκύρηδες όπως μαθαίνω!
Έτσι τουλάχιστον για να ξέρω πως τα πλοία που αγάπησα είναι σε καλά χέρια!
Στη πλώρη σας ο Άγιος Νικόλαος μιας και γιόρταζε και χθες.
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!
Την αγάπη μου!”
