Στις 8 Φεβρουαρίου του 1999 δρομολογήθηκε στα ενδοκυκλαδικά δρομολόγια το “Γεώργιος Εξπρές”.
Το πλοίο εκτελούσε δύο φορές την εβδομάδα το δρομολόγιο Σύρος-Πάρος-Σέριφος-Σίφνος-Κίμωλος-Μήλος και επιστροφή.
Το πλοίο παρέμεινε στρη γραμμή μέχρι τις 20 Οκτωβρίου του 2000.
Το 2001 στην ενδοκυκλαδική γραμμή ταξίδεψε το “Εξπρές Ερμής” μέχρι τις 20 Σεπτεμβρίου 2001.
Στη συνέχεια από τη γραμμή πέρασαν το “Σαντορίνη Σκάϊ”, ένας διάττων αστέρας και το “Παναγία Τήνου”, το πρώην “Λήμνος”.
Το 2004 στη γραμμή δρομολογήθηκε το “Νόνα Μαίρη” της SAOS FERRIES.
Δύο χρόνια αργότερα στη γραμμή ήρθε το “Παναγία Χοσοβιώτισσα” με τα σινιάλα της C-LINK, αρχικά, και της ΝΕΛ στη συνέχεια.
Το πλοίο παρέμεινε μέχρι το τέλος του 2008.
Στη συνέχεια τη γραμμή εξυπηρέτησαν οι “Αίολοι” της Ναυτιλιακής Εταιρεία Λέσβου και το “Aqua Jewel”, ναυλωμένο και αυτό από τη ΝΕΛ.
Το 2014 η γραμμή εξυπηρετήθηκε από το “Aqua Maria”, σημερινό “Μυρτιδιώτισσα” και πρώην “Άνεμος”.
Σήμερα η γραμμή εξυπηρετείται με τρόπο εξαιρετικό από το “‘Αρτεμις” της Hellenic Sea Ways.
Η αναγκαιότητα της καθημερινής
Όμως, όσο καλό και είναι το “Άρτεμις”, σίγουρα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τη γραμμή όπως έχει ανάγκη η Σίφνος.
Η Σίφνος έχει ανάγκη τακτικής καθημερινής απυθείας σύνδεσης με την Πάρο.
Αν δεχτούμε ότι η Σίφνος βασίζει ένα σημαντικό κομμάτι της οικονομίας της στον τουρισμό τότε η προσέλκυση επισκεπτών αποτελεί σημαντικό στόχο για τους Σιφνιούς που απασχολούνται με τον τουρισμό.
Οι τουρίστες έρχονται σήμερα, κατά κύριο λόγο, με τα ταχύπλοα από τον Πειραιά (“Speedrunner III”, “Hellenic Highspeed” και τα ταχύπλοα της Seα Jets).
Όμως, δεν είναι λίγοι οι τουρίστες-ταξιδιώτες που επιλέγουν να ταξιδεύουν με αεροπλάνο σε κάποιο νησί και από εκεί να περνούν σε γειτονικά νησιά.
Ένα μεγάλο νησί με αεροδρόμιο κοντά μας είναι η Πάρος.
Μεγάλη τουριστική κίνηση, αεροδρόμιο που μεγαλώνει, πτήσεις charter.
H απόσταση Πάρου-Σίφνου είναι γύρω στα 25 μίλια, αν πάρουμε ως λιμάνι της Σίφνου τον Πλατυ-Γυαλό στα ανατολικά του νησιού.
Έχουμε, λοιπόν, ένα μεγάλο τουριστικό νησί με αεροδρόμιο και ένα λιμάνι της Σίφνου το οποίο απέχει από το λιμάνι της Πάρου περίπου 25 μίλια.
Η απόσταση αυτή μπορεί να καλυφθεί μέσα σε μία, μιάμιση, ή δύο ώρες ανάλογα με τον τύπο του πλοίου.
Για το λιμάνι του Πλατύ-Γυαλού δαπανήθηκαν μεγάλα ποσά, δίχως το λιμάνι να έχει αποδώσει μέχρι στιγμής τα προσδωκόμενα οφέλη.
Όμως, μπορεί να φέρει τη Σίφνο πιο κοντά στην Πάρο.
Αν, βέβαια, το θέλουν πραγματικά οι Σιφνιοί;
Αν οι Σιφνιοί θέλουν πραγματικά τη σύνδεση με την Πάρο, τότε το ερώτημα είναι με τι τύπο πλοίου μπορεί να γίνει αυτή η σύνδεση και ποιος θα είναι αυτός που θα το δρομολογήσει.
Ας το δούμε το θέμα αφαιρετικά.
Το πλοίο του 2017 που θα συνδέσει (εντελώς υποθετικό σενάριο) τη Σίφνο με την Πάρο δεν θα μπορούσε να είναι το “Μαργαρίτα”.
Το πλοίο δεν θα μπορούσε να είναι ούτε το “Άγιος Συμεών”, όσο και αν σε κάποιους θα μπορούσε να ξυπνήσει πολύ γλυκιές και ευχάριστες μνήμες.
Το πλοίο δεν θα μπορούσε να είναι κάποιο πλοίο σαν το “Κανάρης” που πέρασε για τελευταία φορά από τη Σίφνο το 1980.
Το “Κανάρης” στο λιμάνι του Πειραιά σε φωτογραφία του Albert Novelli.
Θα μπορούσε να είναι,ίσως, ένα ταχύπλοο σαν το “Speedrunner II”, αν δεν είχε πουληθεί.
Αλλά και πάλι θα ήταν, μάλλον, πολύ μεγάλο για τη γραμμή.
Ποιο θα μπορούσε να είναι, τελικά, το πλοίο για μια τέτοια γραμμή;
Ίσως, ένα μικρό ταχύπλοο που να μπορεί να μεταφέρει 100-120 επιβάτες χωρίς αυτοκίνητα.
Μικρά ταχύπλοα συνδέουν καθημερινά και με αρκετά δρομολόγια την Κάλυμνο (Πόθια) με το Μαστιχάρι της Κω, μια απόσταση που είναι βέβαια μικρότερη από την αντίστοιχη Παροικιάς-Πλατύ-Γυαλού (κάπου 15-17 μίλια).
Αυτές είναι απλά κάποιες σκέψεις.
Αν ο Δήμος Σίφνου θεωρεί ότι η σύνδεση με την Πάρο αποτελεί προτεραιότητα για τον τουρισμό της Σίφνου τότε θα μπορούσε να προχωρήσει σε μια μελέτη βιωσιμότητας.
Το ποιος θα το δρομολογούσε είναι ένα άλλο μεγάλο και δύσκολο ερώτημα.
Αλλά σίγουρα όχι ακατόρθωτο, αν υπάρχει η σχετική θέληση.
Αν πάλι όλα τα παραπάνω είναι ανεδαφικά και ουτοπικά τότε δεν έχει νόημα να μιλάμε για τακτική σύνδεση Πάρου-Σίφνου.
Μιλάμε,βέβαια, για καθημερινή τακτική σύνδεση και όχι για περιστασιακή σύνδεση.
Σήμερα για να πάει κανείς από τον Πλατύ-Γυαλό στην Πάρο θέλει περίπου 6 ώρες.
Ίσως στο μέλλον να χρειάζεται μόνο μία ώρα.
Οι πρωτοπόροι αδελφοί Λουκατάρη πριν από σαράντα χρόνια είχαν έγκαιρα καταλάβει τη σημασία της γραμμής Πάρου-Σίφνου.
