Τα διψέλια, όπως μας ενημερώνει ο Εξωραϊστικός Σύλλογος Πλατύ Γιαλού «Η Πρόοδος», ήταν πήλινες κυψέλες που ήταν και γνωστές ως μελισσότρυπες ή στα σιφνέικα «μελισσότρυπες».
Το διψέλι ήταν πήλινο δοχείο κωνικού σχήματος με ύψος γύρω στα εβδομήντα με ογδόντα εκατοστά, που στένευε κάτω στον πυθμένα και ήταν περίπου είκοσι εκατοστά και στο επάνω μέρος του το στόμιο ήταν κατά 15 εκατοστά πιο μεγάλο (35 εκατ.).
Με αυτόν τον τρόπο οι μελισσοκόμοι προφύλασσαν τις κυψέλες μελισσών από την κακοκαιρία, τη βροχή, ή την υπερβολική ζέστη.
Χώρος για όλους
Τα διψέλια «αναβιώνουν» έπειτα από προσπάθεια του Εξωραϊστικού Συλλόγου, που μας θυμίζει (όπως παρουσιάζεται στη φωτογραφία) τις μελισσότρυπες στην πραγματική τους θέση.
Οι Κυκλάδες είναι ιδανικός τόπος για την ανάπτυξη της μελισσοκομίας σήμερα, αλλά χρειάζεται σωστή οργάνωση και συντονισμένες προσπάθειες. Το μέλι είναι μία θρεπτική και ωφέλιμη τροφή, που έχει το προνόμιο να διατηρείται ως προϊόν για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Οσο για δουλειά, υπάρχει χώρος για όλους, αρκεί τα «ανοίγματα» των νεοεισερχομένων να έχουν την καθοδήγηση εκείνη που θα τους οδηγήσει σε ένα υπέροχο ταξίδι στο θαυμαστό κόσμο της μέλισσας.
Θεωρείται ότι ο πρώτος που μελέτησε σε επιστημονικό επίπεδο τη μέλισσα ήταν ο Αριστοτέλης.
Ο Ιπποκράτης, πατέρας της Ιατρικής, συνιστούσε το μέλι ιδιαίτερα στους ασθενείς, καθώς γνώριζε τις ευεργετικές του ιδιότητες. Ο δε Πυθαγόρας το είχε ως κύρια τροφή του.
Κατά την αρχαιότητα, στην Ελλάδα η μέλισσα, το μέλι, το κερί είχαν περίοπτη θέση.
Στους κλασικούς αλλά και στους ελληνιστικούς χρόνους η ενασχόληση με τη μελισσοκομία σε αγροτικές περιοχές είναι συστηματική. Συμπεραίνεται μάλιστα, από τα περισσότερα των 40 ονομάτων δοχείων που υπήρχαν τότε για τη μεταφορά του μελιού, ότι το εμπόριο βρισκόταν σε μία ακμάζουσα φάση κερδοφορίας.
Οι οικονομικές απολαβές των μελισσοκόμων σήμερα εξαρτώνται από περιοχή σε περιοχή και από τόπο σε τόπο από διαφορετικούς παράγοντες. Στις Κυκλάδες το προϊόν δεν έχει ταυτοποιηθεί ώστε να προστατεύεται η ντόπια παραγωγή και στο εξωτερικό από εκείνα που πλασάρονται ως νησιώτικα με άρωμα Αιγαίου.
Φ.Κ.
Ελευθεροτυπία
