Η καλή τύχη μας βοήθησε να συναντήσουμε από κοντά έναν άνθρωπο που είναι πραγματικά θρύλος για τα νησιά μας …
Ο καπετάν-Λάζαρος Γαβαλάς από τη Σαντορίνη.
Έπειτα από χρόνια τον συναντήσαμε ξανά στο σπίτι του στο Κερατσίνι.
Άνθρωπος που σημαδεέυει ορισμένες από τις πιο όμορφες αναμνήσεις μας.
Εκεί πίσω στα χρόνια της αθωότητας στα μέσα της δεκαετίας του ’70 …
Το “Κάλυμνος”, το “Μιαούλης”, το “Άγιος Γεώργιος”, το “Ιόνιον”…
Επιστροφή στο χρόνο …
Ταξίδια μακρινά σε όλο τον κόσμο ….
Δεν γίνεσαι εύκολα ο καπετάν-Λάζαρος Γαβαλάς …
Είναι πολλά τα μίλια που πρέπει πρώτα να διανύσεις…
994.530 είναι τα συνολικά διανυθέντα μίλια διά θαλάσσης για τον καπετάν-Λάζαρο.
Κοντά στο ένα εκατομμύριο μίλια ….
Πόσες φορές ο γύρος της Γης…
Μια ναυτική οικογένεια από τη Σαντορίνη που κουβαλούσε βαριά την απώλεια του πατέρα του …
Αιτία στάθηκε μια από εκείνες τις γνωστές ύπουλες τορπίλες των Γερμανών.
Μια απώλεια τραγική για ένα παιδί που καλά-καλά δεν γνώρισε τον πατέρα του.
Αλλά και μια μάνα-βράχος.
Και ένας γιος που διάλεξε και αυτός τις ίδιες δύσκολες υδάτινες διαδρομές….
Ίσως για να νιώσει πως ταξιδεύει και αυτός στις ίδιες θάλασσες με ένα πρόσωπο που τόσο του έλειψε στη ζωή του.
Όλα ξεκινούν από το “Καλαμιώτισσα” αρκετά χρόνια πριν..
Σε δύσκολες εποχές…
“Καραϊσκάκης” , “King Minos”, “Κανάρης”, “King Theras”,
“Agios Vlassios, “President Pretorius”, “Linda”,
“Phaedra”, “Zeno”, “Panaghiotis”, “Linda”,
“Έλλη”, “Γεώργιος”, “Δήλος”, “Σοφία”, “Πάτρα”, “Φαιστός”, “Κάλυμνος”, “Μιαούλης”,
“Άγιος Γεώργιος”, “Αιγεύς”, “Ιόνιον”
“Σκόπελος”, “Θήρα”, “Σκιάθος”, “Αιγεύς” ….
Ονόματα πλοίων λογιών λογιών
Ποντοπόρα και ποστάλια …
Ονόματα που ξυπνούν όμορφες θύμησες στους παλιότερους…
Τα πλοία που μας ταξίδεψαν εκείνα τα χρόνια και που δεν μοιάζουν με τα σημερινά …
Ο καπετάν-Λάζαρος δεν είναι ο συνηθισμένος καπετάνιος …
Είναι ένας επιστήμονας της θάλασσας και της μανούβρας…
Ναυτικά όργανα, ναυτικά βιβλία, ναυτικά μαθηματικά ….
Βιβλία επί βιβλίων ….
Μετρήσεις επί μετρήσεων …
Παρατηρήσεις επί παρατηρήσεων ….
Εξάντες και παλινόρια …
Στην Ακτοπλοΐα θα γνωρίσει το θρίαμβο με το “Κάλυμνος”, το “Μιαούλης”, το ‘Άγιος Γεώργιος”, το “Ιόνιον” …
Αγαπήθηκε πολύ …
Έγινε τραγούδι, έγινε μύθος, έγινε θρύλος …
Ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνη την καταραμένη μέρα που φεύγοντας με το “Κάλυμνος” από το λιμάνι του Πειραιά οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κύπρο…
Το πλοίο συνέχισε το ταξίδι του για τα νησιά…
Είμασταν και εμείς εκεί μέσα…
Πόλεμος στην Κύπρο…
Το πλοίο γύρισε το βράδυ στον Πειραιά με σβηστά όλα τα φώτα και γεμάτο μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε…
Ο πόλεμος και η επιστράτευση και όσα ακολούθησαν …
Ατέλειωτες ιστορίες, απίστευτες ιστορίες…
Ξεγένησε δύο φορές εγκυμονούσες γυναίκες μέσα στο πλοίο.
Την πρώτη φορά στο “Κάλυμνος”, την δεύτερη φορά στο “Άγιος Γεώργιος”….
Ένας Σαντορινιός που έγινε Θερμιώτης, Σερφιώτης, Σιφνιός, Κιμωλιάτης, Μηλιός …
Τον αγάπησαν στα νησιά όσο λίγους ανθρώπους…
Και τον ίδιο, και τη γυναίκα του, και τα παιδιά του, τον Κώστα και τη Λέττα ….
Προσέξτε τι δώρο του έκαναν οι Σιφνιοί αγγειοπλάστες …
Ο γιος του, ο Κώστας, να τον περινένει στις Καμάρες να τον δει με το “Κάλυμνος”.
Η οικογένεια παραθέριζε τότε στη Σίφνο και ο πατέρας του τους έβλεπε από το καράβι όταν περνούσε από τις Καμάρες …
Σπάνια δώρα για σπάνιους ανθρώπους …
Εδώ ας κλείσουμε το πρώτο μέρος τούτου του κάπως αλλοπρόσαλου και αναπάντεχου αυτού αφιερώματος με μια φωτογραφία που ξυπνά πολλές θύμησες ..
Ο Γιάννης ο Ξανθάκης,ο Κουτσουνάς, παίζει μουσική στην πλώρη του “Κάλυμνος”…
Ε/Γ “ΚΑΛΥΜΝΟΣ”
Λιμένας Σίφνου
Εκδρομή Μιλίων
Ιούνιος του 1974
Ο Α’ Μηχανικός Λιβάνιος
Αυτά σημειώνονται πίσω από τη φωτογραφία …
Ευχαριστούμε από καρδιάς τον καπετάν-Λάζαρο Γαβαλά και την οικογένειά του για όλα όσα μοιράστηκαν απλόχερα μαζί μας.
Το ταξίδι μας με τον καπετάν-Λάζαρο θα συνεχιστεί με το δεύτερο μέρος που θα ανεβάσουμε τις επόμενες ημέρες.
