Με αφορμή την συμπλήρωση τριών ετών από την “φυγή” του “ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝΟΥ” (“ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ”) ας θυμηθούμε…
Αρχές Μαρτίου του 2017 …..
Η στιγμή της ανέλκυσης του “Παναγία Τήνου” φαίνεται πως ολοένα και πλησιάζει.
Οι δύτες κλείνουν τα ρήγματα και το πλοίο τις επόμενες ημέρες/εβδομάδες αναμένεται να ανελκυστεί.
Για το σκοπό αυτό τα πλοία της γραμμής των Χανίων δένουν στο DOCK 3.
To πολύπαθο πλοίο αποδρομολογήθηκε από τη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων στα τέλη του 2014.
Στην πορεία μετονομάστηκε σε “Παναγία Τήνου” φιλοδοξώντας να ταξιδέψει από το λιμάνι της Ραφήνας για Άνδρο-Τήνο-Μύκονο.
Όπως πολλοί είχαν προβλέψει η δρομολόγηση του πλοίου στη νέα του γραμμή ήταν “too good to be true”.
Στις αρχές του 2015 το πλοίο δρομολογήθηκε προσωρινά στην γραμμή για Κύθηρα-Αντικύθηρα-Καστέλλι αντικαθιστώντας προσωρινά τον “Βιτσέντζο Κορνάρο”.
Στη συνέχεια θα ταξίδευε για δύο μήνες στη γραμμή της Κασοκαρπαθίας σε αντικατάσταση του “Πρέβελης”.
Το δρομολόγιο αυτό δεν πρόλαβε να το κάνει μιας και το πλήρωμα προχώρησε σε επίσχεση εργασίας για τα δεδουλευμένα.
Τα χρωστούμενα ήταν πολλά.
Τελευταίος καπετάνιος ήταν ο καπετάν-Βασίλης Γεροντακης από τη Νάξο.
Αν το πλοίο είχε δρομολογηθεί στην άγονη γραμμή της Κασοκαρπαθίας θα είχε συμβολικά ολοκληρώσει τον κύκλο του στην ελληνική ακτοπλοΐα από εκεί ακριβώς που είχε ξεκινήσει.
Ήταν Αύγουστος του 1992 και το πλοίο ξεκινούσε θριαμβευτικά τα ταξίδια του στο Αιγαίο με το όνομα “Ρομίλντα” και τα σινιάλα της GA Ferries.
Τα πρώτα του δρομολόγια ήταν στη γραμμή της Κασοκαρπαθίας.
Πολύ σύντομα το πλοίο πέρασε στην πλοιoκτησία της Ventouris Sea Lines του Ευάγγελου Βεντούρη.
Το νέο του όνομα ήταν “Απόλων Εξπρές 2” και καπετάνιος του ο Μηλιός καπετάν-Θόδωρος Μαθιουδάκης.
Η ιστορία δεν είχε happy end, μιας και τον Οκτώβριο του 1995 το πλοίο έδεσε μπροστά στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Πειραιά λόγω χρεών της εταιρείας προς τις Τράπεζες.
Δέκα χρόνια αργότερα το πλοίο επανήλθε στις Δυτικές Κυκλάδες.
Όλα έδειχναν ιδανικά.
Τα νησιά στήριαζαν το καράβι και το καράβι τα νησιά.
Τα τελευταία, όμως, χρόνια τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας του προκαλούσαν μεγάλες δυσκολίες στα πληρώματα και στο ίδιο το πλοίο.
Δέκα χρόνια κράτησαν τα ταξίδια του στην γραμμή μας, από τα τέλη του 2004 έως τα τέλη του 2014.
Όση υπομονή και αν έκαναν τα πληρώματα κάποια στιγμή αυτή εξαντλήθηκε.
Η βύθισή του μέσα στο λιμάνι του Πειραιά αποτελεί μια θλιβερή σελίδα της ελληνικής Ακτοπλοΐας.
Από τον “Αγαμέμνονα” του 1969 έπρεπε να φτάσουμε στα 2015 για να ξαναδούμε τη θλιβερή κατάληξη ενός πλοίου μέσα στο μεγάλο λιμάνι.
Σε λίγο καιρό το πλοίο θα ξανασταθεί όρθιο.
Το μέλλον του φαντάζει πολύ δύσκολο.
Το πιο πιθανό είναι να μην ταξιδέψει ξανά.
Το θρυλικό “Hengist” καθελκύστηκε το 1972 στη Γαλλία.
Το θρυλικό “Παναγία Τήνου”/”Άγιος Γεώργιος” θα ανελκυστεί ξανά το 2017.
Η ώρα της τελευταίας αναχώρησης έφτασε για το θρυλικό “Hengist”
Οι στίχοι του Νίκου Καββαδία αποτυπώνουν τα συναισθήματα όλων όσων κατάφεραν να βρεθούν τούτο το πρωϊνό στο λμάνι του Πειραιά, αλλά και όλων όσων δεν τα κατάφεραν να αποχαιρετήσουν το πλοίο όπως θα ήθελαν:
“Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ’ απόψε λέω φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που `πες με θυμό: «Θα βγω άλλη μέρα…»
Ένα πλοίο που έζησε μεγάλες δόξες και τιμές έφυγε άδοξα.
Ένα πλοίο που έζησε πολλές ζωές.
Ένα πλοίο που πέρασε πολλά.
“Τη νύχτα σου `πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία…»
Η πορεία φαλτσάρισε δύο φορές.
Την πρώτη, τον Οκτώβρη του 1995, το πλοίο παροπλίστηκε μπροστά στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Πειραιά.
Έμεινε δεμένο στο λιμάνι του Πειραιά μέχρι το τέλος του 1996.
Τη δεύτερη τον Γενάρη του 2015 όταν το πλοίο ακινητοποιήθηκε ξανά λόγω επίσχεσης εργασίας από τους ναυτικούς για δεδουλευμένα.
Την πρώτη φορά κατάφερε να σαλπάρει ξανά στου Αιγαίου τα νερά.
Τη δεύτερη δεν τα κατάφερε.
Τον Απρίλη του 2016 το πλοίο έγειρε μέσα στο λιμάνι του πειραιά λαβωμένο από τις ανομίες ….
Και σήμερα σαπλάρησε ξανά.
Αλλά όχι για Πάρο-Νάξο-Ίο-Σαντορίνη.
Ούτε για Κύθνο-Σέριφο-Σίφνο-Κίμωλο-Μήλο.
Ούτε για Μήλο-Άγιο Νικόλαο-Κάσο-Κάρπαθο-Διαφάνι-Χάλκη-Σύμη-Ρόδο…..
Σαπλάρησε για τα διαλυτήρια του Αλη-Άγα…
“Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι”.
Στο μυαλό γυρίζουν ξανά τα λόγια του μάγου Μέρλιν από την ιστορία “Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωϊνού” του Hugo Pratt.
Μας θυμίζουν μια παλιά πονεμένη ιστορία:
“… Ακούω τα λόγια της μνήμης. Μετά την αναχώρηση των Ρωμαίων….. ένας άγγλος βασιλιάς, ο Vortigern, συμμάχησε με τους δύο Σάξωνες αδελφούς, τον Hengist και τον Horsa. Τους υποσχέθηκε γη στην Αγγλία αν έδιωχναν τον εχθρό. Αυτό κι έκαναν. Έπειτα ο Vortigern παντρεύτηκε την αδελφή των δύο αυτών Σαξώνων, την όμορφη Ροουένα …”.
Και ο μάγος Μέρλιν συνεχίζει:
“Αλλά λίγα χρόνια αργότερα, ο Hengist κάλεσε κι άλλους Σάξωνες και πήρε τη θέση του Vortigern…
Tότε οι άλλοι Βρετανοί βασιλιάδες εξέλεξαν το βασιλιά Αρθούρο σαν ανώτατο αρχηγό, και σταμάτησαν τη σαξωνική εισβολή …”
Τα πλοία που αγαπήσαμε, τα δικά μας πλοία δεν ταξιδεύουν πια εδώ.
Το “Μήλος Εξπρές” – “Vortigern”
Το “Πηνελόπη Α” – “Horsa”
Το “Ρομίλντα”/”Απόλλων Εξπρές 2″/”Παναγία Εκατονταπυλιανή”/”Εξπρές Άρτεμις”/”Παναγία Εκατονταπυλιανή”/”Άγιος Γεώργιος”/”Παναγία Τήνου” σαλπάρησε για τελευταία φορά από το λιμάνι του Πειραιά …
Αντίο στο πλοίο που στο τέλος το κατάντησαν καραβοφάναρο μέσα στο λιμάνι του Πειραιά
“Έπεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις”
Αντίο θρυλικέ “Απόλλωνα”
Αντίο Αθήνα
Αντίο στα πλοία τα παλιά και τα αγαπημένα ….
