Καλοκαίρι του 2008 και πλοίαρχος στο πλοίο πρέπει να είναι ο καπετάν-Σιδερής Μαμίδης.
Το πλοίο εκτελεί ενδοκυκλαδικά δρομολόγια με έδρα τη Σύρα και σε αυτό το δρομολόγιο συνδέει τη Σύρα με την Πάρο, τη Σέριφο, τη Σίφνο, την Κίμωλο και τη Μήλο.
Τι να πρωτοπεί κανείς για αυτό το πλοίο.
Έζησε μια περιπετειώδη και πολυκύμαντη ζωή. Του ταιριάζει γάντι ο τίτλος “Βίος και Πολιτεία ενός πλοίου που γεννήθηκε κάποτε με πολλά όνειρα στην Ελλάδα”.
Το θυμάμαι ως “Αργοστόλι” σε δρομολόγια από Πάτρα για Σάμη.
Στις γραμμές της Κεφαλονιάς δεν απέκτησε ποτέ και το καλύτερο όνομα.
Ήταν πραγματικά πολύ σκληρός ο ανταγωνισμός με τα πλοία της οικογένειας Στρίντζη και ποτέ δεν έλειψαν τα χτυπήματα κάτω από τη μέση.
Ναυπηγήθηκε το 1977 στα ναυπηγεία του Περάματος.
Γνήσιο τέκνο της ελληνικής μαστοριάς, παρόλα τα ελαττώματα του.
Τα τέσσερα πλοία των γραμμών της Κεφαλονιάς στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80 , ήταν το “Κεφαλληνία” του Στρίντζη, το “Αίνος” που πέρασε και αυτό στην πορεία στην πλοιοκτησία Στρίντζη, το “Αργοστόλι” και το “Ιονίς”.
Τα δύο τελευταία δεν ευνοήθηκαν ποτέ στην Κεφαλονιά και κατέληξαν στη μεγάλη αγκαλιά της Ελληνικής Ακτοπλοΐας, μιας κρατικής ουσιαστικά εταιρείας που ανήκε στην ΕΤΒΑ και ανέλαβε τότε να περισώσει οκτώ πλοία του Αιγαίου και του Ιονίου, από τα οποίατα πέντε ήταν ελληνικής ναυπήγησης (“Αργοστόλι”, “Ιονίς”, “Σχοινούσα”, “Νάξος” και ¨Πάρος”).
Ήταν το 1985 και το ΠΑΣΟΚ ήταν ακόμα στις μεγάλες του δόξες.
Η ιδέα ήταν καλή, η εφαρμογή όμως δύσκολη.
“Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής”.
Το 1990 θα μετονομαστεί σε “Μύρτος” περνώντας στην πλοιοκτησία Μαυροειδή-Γερίμογλου.
Τα πράγματα δείχνουν να φτιάχνουν και το πλοίο δουλεύει καλά.
Όμως, στα 1994 θα πουληθεί στην Ισπανία.
Δέκα χρόνια μετά, θα επαναπατριστεί με το όνομα “Παναγία Χοζοβιώτισσα” και τα σινιάλα της C-Link του Απόστολου Βεντούρη.
Θα ταξιδέψει με συνοδοιπόρο το “Παναγία Τήνου”, το “Λήμνος ” του Νομικού.
Στην πορεία θα φορέσει και συτό τα σινιάλα της ΝΕΛ.
Τον τελευταίο χρόνο το πλοίο πέρρασε πολλά.
Ο καπετάν-Σιδερής Μαμίδης το κράτησε κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Τα ταξίδια του θα πρέπει να σταμάτησαν κάπου στις αρχές του 2009.
Εδώ και χρόνια ταξιδεύει στα όνειρά μας.
Ένα γλυκό, όμορφο μα και κατατρεγμένο στο τέλος καράβι που γεννήθηκε από ελληνικά χέρια
Άρθρο του συνεργάτη μας Αντώνη Λαζαρή το 2014
