Το 2015 η λάντζα ” Άγιος Σπυρίδων” σάπιζε αφημένη στην άκρη του δρόμου των Καμαρών.
Το λάδι στο καντήλι της ζωής της έμοιαζε ολοένα να λιγοστεύει.
Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει.
Κάπου εκεί μαθεύτηκε το ευχάριστο νέο.
“Η Λάντζα θα φτιαχτεί”
“Κάποιοι άνθρωποι με μπροστάρη τον πρόεδρο του λιμενικού ταμείο κ.Γιώργο Τρούλλο αποφάσισαν να της δώσουν ξανά ζωή”.
Η λάντζα θα αποκατασταθεί όπως ήταν κάποτε.
Ο ναυπηγός Γιώργος Στρατής ανέλαβε το δύσκολο έργο.
Όσο περνούν τα χρόνια η ναυπηγική τέχνη χάνεται.
Το εγχείρημα αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολο από ότι θα φανταζόταν κάποιος αρχικά.
Στα Εξάμπελα, στο Ξυλουργείο του Γιάννη του Μυτιληναίου, έλαβε χώρα το έργο της λαμπρής αποκατάστασης μιας ταπεινής λάντζας.
Ο Πέτρος ο Μυτιληναίος παρακολούθησε όλα αυτά τα χρόνια την πολύπλοκη διαδικασία.
Με περηφάνεια και απορία μας είπε κάποια στιγμή πως τέτοια μαστοριά και τέτοια τέχνη δεν την έχει ματαδεί στη ζωή του.
Η λάντζα “Άγιος Σπυρίδων” είναι σχεδόν έτοιμη.
Ο Γιώργης ο Καμπουράκης θα πρέπει να νιώθει πολύ περήφανος.
Ακόμα και αν δεν ταξιδεύει πια στην κλασική γραμμή από τις Καμάρες για τη Χερόνησο θα μας ταξιδεύει σίγουρα μέσα στο χρόνο.
Οι λάντζες αυτές έγραψαν μεγάλη ιστορία.
Αποτέλεσαν για χρόνια τη γέφυρα ανάμεσα στη στεριά και το μώλο.
Το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού από τη Σίφνο για τον Πειραιά και από τον Πειραιά για τη Σίφνο.
Η λάντζα θα αποτελέσει ένα σημαντικό ζωντανό έκθεμα της ιστορίας του λιμανιού των Καμαρών και της ιστορίας των ανθρώπων του λιμανιού.
Πολλά πολλά μπράβο σε όσους βοήθησαν με κάθε τρόπο.
Στο Λιμενικό Ταμείο Σίφνου,στους χορηγούς της προσπάθειας, στον ναυπηγό Γιώργο Στρατή, στο Γιάννη και τον Πέτρο Μυτιληναίο, σε όλους όσους βοήθησαν με οποιοδήποτε τρόπο.
Ξύλο με ξύλο, πρόκα με πρόκα, βήμα-βήμα αποκαταστάθηκε ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας μας.
