Ο Θεμιστοκλής Λαζαρης πατέρας του συνεργάτη και αρθρογράφου του KAIPOUTHEOS.GR Αντώνη Λαζαρη, έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι.
Ο Αντώνης ο Λαζαρης τον αποχαιρετά με τα παρακάτω λόγια:
O Θέμις “έφυγε” για το μακρινό ταξίδι …
Έδωσε τη μεγάλη μάχη, αλλά δεν άντεξε.
Έφυγε για τις μακρινές θάλασσες και τους γαλάζιους πόντους.
Την Τετάρτη μας μιλούσε με δυσκολία για το πρώτο του μπάρκο με το “Κύανος” την άνοιξη του 1954
Στο γκαζάδικο Τ2 «Κύανος»
του Ευάγγελου Νομικού
«Μπαρκάρησα στις 4 Μαΐου 1954
Ήταν ένα Τ2 του πολέμου, ελληνικής ιδιοκτησίας του Ευάγγελου Νομικού, με σημαία Λιβερίας.
Τα «Τ2» ήταν γκαζάδικο, χωρητικότητας 15.000 τόνων, με τουρμπίνες μηχανές και κατανάλωση 40 τόνους το εικοσιτετράωρο.
Τα πλοία αυτού του τύπου τα είχαν φτιάξει για τον πόλεμο.
Το βαπόρι λεγόταν «Κύανος».
Μιλούσε με δυσκολία, αλλά το μυαλό δούλευε ρολόϊ.
Τα αγαπημένα του Τζανάτα Πόρου Κεφαλληνίας, τα θαλασσινά του μπάρκα, η οικογένειά του, οι φίλοι του…
Από το “Κύανος” μέχρι τις μέρες τις μεγάλες δόξες της Χαλκιδικής.
Ένιωθε την πίκρα πως γνώρισε από μακριά τόσα λιμάνια, αλλά είδε τόσο λίγα σε αυτά.
Ο Κεφαλονίτης ναυτικός…
Ο άνθρωπος…
Ο πατέρας….
Μαγείρεψε τα πιο νόστιμα φαγητά, αλλά τίποτα για αυτόν δεν ξεπερνούσε τον μπακαλιάρο και την αλιάδα, την κεφαλονίτικη σκορδαλιά…
Έφυγε για να συνεχίσει τα μεγάλα του μπάρκα…
Καλό ταξίδι
Στον κόσμο του Παραδείσου θα σμίξει ξανά με τους παλιούς του φίλους.
Τον Απρίλιο του 2012 ο Θεμιστοκλής Λαζαρής επέστρεψε ξανά στην κουζίνα ενός Liberty.
Αυτή τη φορά ήταν το “Hellas Liberty”, το πλωτό μουσείο που είναι δεμένο στο λιμάνι του Πειραιά.
Η χαρά του ήταν μεγάλη.
Έπειτα από χρόνους και καιρούς ξανά στα μέρη της δοξασμένης νιότης.
Μας μίλησε για το περίφημο ελληνιοκό εδεσματολόγιο….
Ελληνικό εδεσματολόγιο
«Στο Λίμπερτυ είχαμε ελληνικό εδεσματολόγιο.
Είχε δύο καμαρότους για τις καμπίνες
Και τον stewart-τροφοδότη (με αρμοδιότητες την τροφοδοσία, τα ψυγεία, τις αποθήκες, τον ιματισμό).
Πρωϊνά:
Τεϊον μετά ζαχάρεως, νωπού βουτύρου και μαρμελάδος.
Αυγά, λουκάνικα, ή μπέικον.
Κάποιες μέρες της εβδομάδας είχαμε κουάκερ και κορν φλεικς.
Δευτέρα μεσημέρι:
Σούπα βραστό, σαλάτα και κάποιο ορεκτικό.
Δευτέρα βράδυ:
Κάποια εντράδα (λαδερό με κρέας)
Τρίτη μεσημέρι
Πιλάφι, ψητό ή τας κεμπάπ με πατάτες, φρούτο.
Τρίτη βράδυ
Μπριζόλα, πατάτες τηγανητές, σαλάτα
Τετάρτη μεσημέρι
Η άσχημη μέρα ήταν η Τετάρτη γιατί είχε ψάρι.
Γίνονταν μεγάλοι καυγάδες.
Τα ψάρια ήταν κατεψυγμένα.
Τα ψάρια γίνονταν σούπα, πλακί, ή τηγανητά.
Όταν είχαμε ψάρια υποφέραμε.
Η Τετάρτη και η Παρασκευή ήταν οι μέρες του καυγά.
Τετάρτη βράδυ
Μπιφτέκι, πατάτες τηγανητές.
Πέμπτη μεσημέρι
Μακαρονάδα με roast beaf ή κιμά, ένα καλό ορεκτικό (σολωμός, γαρίδες του κουτιού), σαλάτα, μπύρα.
Πέμπτη βράδυ
Το βράδυ είχε κοτόπουλο ψητό.
Παρασκευή μεσημέρι
Η Παρασκευή ήταν πάλι μια μέρα δυστυχίας.
Το μεσημέρι είχε φακή και μαζί ψάρι
Είχε πάντα δύο φαγητά.
Παρασκευή βράδυ
Κάποιο λαδερό.
Σάββατο μεσημέρι
Σούπα βραστό κρέας.
Σάββατο βράδυ
Γιουβέτσι.
Κυριακή μεσημέρι
Παστίτσιο, ψητό κρέας με πατάτες, ορεκτικό, σαλάτα, μπύρα
Η Κυριακή ήταν πάντα η ξεχωριστή μέρα.
Κυριακή βράδυ
Κοτόπουλο ψητό με πατάτες
Τα γλυκά
Πέμπτη και Κυριακή είχε γλυκό
Τα γλυκά ήταν συνήθως ρυζόγαλο, σβίγκοι, ραβανί.
Τα βαπόρια υλικά δίνανε.
Αλλά το αποτέλεσμα εξαρτιόνταν από τις ικανότητες και τη φαντασία του μάγειρα και του stewart.
Οι περισσότεροι μάγειροι ήταν βαπορίσιοι μάγειρες, αυτοδίδακτοι, οι οποίοι είχαν ξεκινήσει από βοηθοί και παραμάγειροι. Στους πιο πολλούς έβγαζες το καπέλο. Με αυτούς τα εδέσματα ήταν σχεδόν πάντα τα ίδια και δεν υπήρχε μεγάλη διαφοροποίηση.
Τα τελευταία, όμως, χρόνια ήρθαν οι μάγειροι από τα κρουαζιερόπλοια και άλλαξε η μορφή του φαγητού μέσα στα καράβια».
Αντώνη θερμα συλλυπητήρια σε σένα και την οικογένεια σου
