Μια φωτογραφία του Στέφανου Κόμη μας γυρίζει πολλά χρόνια πριν.
Κάπου στα 1978-1979, κατ’ εκτίμηση.
Όχι πέρα του 1981.
Γλέντι στο παλιό “Άγιος Γεώργιος”, τον αποκαλούμενο “Ξιφία”.
Ο Κουτσουνάς ανάβει το κέφι στην παρέα που δεν θέλει και πολύ για να πάρει μπρος.
Στο λαούτο ο αγαπητός μας Γαλείφος
Η Ειρήνη Κόμη, η μητέρα του Στέφανου, δίπλα στον Κουτσουνά.
Στην παρέα είναι σίγουρα και ο περίφημος Βαφίας.
Ο Μανώλης ο Κόμης είναι με γυρισμένη την πλάτη στο φακό.
Οι μπύρες έρχονται η μία μετά την άλλη.
Μετά από λίγο η παρέα θα μεγαλώσει και όλοι στο σαλόνι θα γίνουν μία παρέα.
Το βιολί του Κουτσουνά τους στέλνει όλους στα ουράνια.
Τα τραγούδια διαδέχονται το ένα το άλλο.
Το γλέντι θα κρατήσει μέχρι να περάσει ο “Ξιφίας” τα φανάρια του Πειραιά.
Η παρέα είναι έτοιμη για να συνεχίσει το γλέντι στον σιφνέϊκο γάμου που θα γίνει στην Αθήνα.
Τα πρόσωπα που παντρεύονται είναι πολύ αγαπητά.
Για κάποιο λόγο που δεν μπορεί να εξηγηθεί τα ωραιότερα γλέντια έγιναν στα πλοία των Βεντούρηδων.
Στο παλιό “Άγιος Γεώργιος”, το “Κίμωλος”, το “Γεώργιος Εξπρές”, το “Απόλλων Εξπρές” και το “Σίφνος Εξπρές” έγιναν γλέντια που έμειναν στην ιστορία.
Η παλιά μεγάλη γενιά των πρώτων φορτηγατζήδων έγραψε ιστορία.
Ο Αντώνης ο Μάμιδας ήταν μπροστάρης και στα γλέντια.
Αλλά και οι φορτηγατζήδες από τα άλλα νησιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό.
Ειδικά οι Σερφιώτες και οι Θερμιώτες.
Το γλέντι ξεκινούσε από το λιμάνι του Πειραιά ή τελείωνε στα φανάρια του Πειραιά.
Λέγεται πως κάποιες φορές οι συνδαιτημόνες προτιμούσαν να συνεχίσουν το γλέντι και να μην κατέβουν στη Σέριφο ή στη Σίφνο.
Συνέχιζαν για Μήλο και κατέβαιναν στην επιστροφή.
Τα γλέντια αυτά δεν μπορούν να περιγραφούν με λόγια.
Ήταν μια μυσταγωγία ανεπανάληπτη.
Για να μην αδικήσουμε μεγάλα γλέντια έγιναν και στο “Ιόνιον” και στο “Μήλος Εξπρές”.
Αλλά τα Βεντουρέϊκα πλοία είχαν το προβάδισμα.
Με τον καιρό τα γλέντια μειώθηκαν.
Το χειμώνα μπορείς να πετύχεις ξανά ένα γλέντι περίπου όπως τα παλιά.
Αλλά πολύ σπάνια να φτάσει η χαβαδάρα στο ύψος που έφτανε τα παλιά εκείνα χρόνια.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε πετύχει κάποια γλέντια στο “Αδαμάντιος Κοραής” και στο “Διονύσιος Σολωμός”.
Στα ταχύπλοα είναι πολύ δύσκολο να γίνει γλέντι.
Ίσως αυτή να είναι και μία από τις αιτίες που μειώθηκαν τόσο πολύ τα γλέντια στα πλοία.
Όλοι βιάζονται, οι ρυθμοί είναι πολύ γρήγοροι.
Μόνο τον “Άγιο Χειμώνα” μπορεί κανείς να τα ξαναζήσει.
Δύσκολος ο Χειμώνας, μα και Άγιος.
Τα νησιά ξαναβρίσκουν τον εαυτό τους
