Οδοιπορικό στη Σίκινο
22 Μαΐου 2020
Από τη Σύρα στη Σίκινο με το «Άρτεμις»
Υπάρχουν πολλών λογιών πλοία στο Αιγαίο μας.
Ανάμεσά τους υπάρχει και ένα πλοίο που ξεχωρίζει και το αγαπάμε πολύ.
Είναι ένα πλοίο που εδώ και δέκα χρόνια είναι ταυτισμένο με όλα τα Κυκλαδονήσια χειμώνα-καλοκαίρι.
Το όνομά του είναι «Άρτεμις» και καπετάνιος του ο καπετάν-Στέλιος Περιστεράκης από τη Νάξο.
Με το πλοίο αυτό ταξιδεύει ολοχρονίς ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Σύρου-Άνδρου-Τήνου-Μυκόνου-Κέας-Κύθνου-Σερίφου-Σίφνου-Κιμώλου-Μήλου-Φολεγάνδρου-Σικίνου, Δωρόθεος ο Β’.
Το πλοίο αυτό συνδέει τα δώδεκα νησιά της Μητρόπολης ξεκινώντας από την έδρα της Μητρόπολης, τη Σύρα.
Γέφυρα ελπίδας ….
Ένα τέτοιο ξεχωριστό ταξίδι έλαβε χώρα στις 22 Μαΐου 2020 με το πλοίο μάλιστα να μεταφέρει το Άγιο Φως στην Πάρο και στη Νάξο.
Ένα θαλασσινό οδοιπορικό από τη Σύρα για τη Σίκινο που καταγράφηκε από την κάμερα του Κομνηνού Στρογγύλη.
Ο Mητροπολίτης και η ακολουθία του βάζουν πλώρη για τη Σίκινο για να τελέσουν την Πανήγυρη της Ζωοδόχου Πηγής (Χρυσοπηγής).
Πρώτος σταθμός του πλοίου είναι η Πάρος όπου γίνεται η παράδοση του Αγίου Φωτός.
Θερμές ευχαριστίες προς τον Πλοίαρχο και τον Μητροπολίτη από τους εκπροσώπους του Κλήρου της Πάρου που παραλαμβάνουν το Φώς το Ανέσπερο στον καταπέλτη του πλοίου.
Το πλοίο βάζει πλώρη για τη Νάξο.
Σιγά-σιγά ο καιρός δυναμώνει.
Το καλοθάλασσο «Άρτεμις» σχίζει τα κύματα ανάμεσα Πάρου-Νάξου.
Το πλοίο φθάνει στη συννεφιασμένη Νάξο όπου γίνεται η παράδοση του Αγίου Φωτός.
Ο καπετάνιος-Στέλιος Περιστεράκης δηλώνει συγκινημένος:
«Νιώθω ιδιαίτερη συγκίνηση που με αξίωσε ο Θεός να μεταφέρω το Άγιο Φως στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Νάξο.
Εδώ ζει η αγαπημένη μου μητέρα στα 91 της χρόνια».
Οι εικόνες είναι μοναδικές.
Ανοιξιάτικες και συνάμα χειμωνιάτικες.
Λίγος ο κόσμος, όλοι σχεδόν νησιώτες.
Το βαπόρι χαίρεται με τη χαρά των ανθρώπων.
Ο Δεσπότης-Πλοίαρχος κάθεται περήφανος στην καρέκλα του Πλοιάρχου στη γέφυρα του πλοίου.
Μετά την ανάδειξή του σε Μητροπολίτη-Πλοίαρχο από την Ένωση Πλοιάρχων νιώθει και ο ίδιος ναυτικός.
Έχοντας ζήσει 42 χρόνια στις θάλασσες με τα καράβια τα νιώθει δεύτερο σπίτι του.
Έχοντας κάνει τόσα ταξίδια θα μπορούσε και ο ίδιος να γεμίσει πολλά ναυτικά φυλλάδια.
Από διάκος ταξιδεύει με τούτα τα καράβια στο πλευρό του Δωρόθεου του Α’.
Δηλώνει με μεγάλη ικανοποίηση «Το ναυτόσημο είναι η αγάπη των ανθρώπων. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Όλα τα υπόλοιπα είναι περαστικά.
Δεν φοβόμαστε καμία θάλασσα όταν οι καπεταναίοι είναι άξιοι, όπως ο καπετάν-Στέλιος Περιστεράκης».
Μετά την Ίο το «Αρτεμις» βάζει πλώρη για τη Σίκινο.
Η Σίκινος ετοιμάζεται να γιορτάσει ετεροχρονισμένα την πανήγυρη της Ζωοδόχου Πηγής.
Η εικόνα της Παναγίας μένει όλο το χρόνο στο σπίτι του Πανηγυρά.
Από εδώ θα την παραλάβουν την εικόνα για να την μεταφέρουν στο Μοναστήρι που στέκει ακλόνητο πάνω από τη θάλασσα.
Η Σίκινος είναι το νησί της Μητρόπολης με τους λιγότερους κατοίκους.
Το νησί πήρε το όνομά του από τον Σίκινο, το γιο του Θόαντα, ο οποίος με τη σειρά ήταν γιος της βασίλισσας της Λήμνου Υψιπύλης.
Η Μονή της Ζωοδόχου Πηγής ιδρύθηκε από τον Άγιο Άνθιμο Κουρούκλη από την Κεφαλλονιά το 1770.
Στα χρόνια του Όθωνα η Μονή έκλεισε όπως και 1439 ακόμα Μονές σε όλη την Ελλάδα.
Η Μονή αναγεννήθηκε το 1977 χάρις σε μία τεράστια προσπάθεια που υποστηρίχθηκε από το Σύλλογο Σικινιτών, όλους τους κατοίκους του νησιού και επώνυμους και ανώνυμους φίλους του νησιού σε όλη την Ελλάδα.
Σήμερα στη Μονή διαμένει η μοναχή Δωροθέα, οδοντίατρος στο επάγγελμα που κάνει ότι καλύτερο μπορεί για τη Μονή.
Μία πραγματικά αξιέπαινη προσπάθεια
Η επανασύσταση και επαναλειτουργία του Μοναστηριού ήταν πραγματικά ένα θείο έργο που επιτελέστηκε από τους ανθρώπους με την καθοδήγηση του προκατόχου του σημερινού Μητροπολίτη.
Από το Μοναστήρι απλώνεται ολόλαμπρη η θάλασσα και με τα νησιά της Φολεγάνδρου και της Σίφνου στο βάθος δημιουργεί μία ειδυλλιακή εικόνα.
Την επόμενη ημέρα θα τελεστεί η θεία λειτουργία στο Μοναστήρι και θα ακολουθήσει η παράδοση της εικόνας στους νέους Πανηγυράδες.
Τα κεράσματα, οι ευχές, τα όμορφα λόγια δημιουργούν μία μοναδική ατμόσφαιρα.
Στο γραφικό λιμάνι της Αλοπρόνοιας θα κατέβουν όλοι για να ξεπροβοδίσουν τον Δεσπότη και την ακολουθία του.
Εκεί θα βρεθεί επί το έργον και ο θρυλικός Δημήτρης Διβόλης (Γαρμπής), ο καβοδέτης για χρόνια και χρόνια της Σικίνου.
Η μικρούλα Σίκινος πρόσφερε μια υπέροχη φιλοξενία.
Το «Άρτεμις» έρχεται για να παραλάβει τον Μητροπολίτη.
Το ταξίδι σιγά-σιγά φτάνει στο τέλος του καθώς το πλοίο πλησιάζει προς τη Σύρα.
Όπως κάθε ταξίδι είχε και αυτό την αρχή του και το τέλος του.
Η επιστροφή στην αγαπημένη Ερμούπολη θα σημάνει την αρχή για ένα ακόμα νέο ταξίδι.
Στο ταξίδι της επιστροφής η θάλασσα είναι γαλήνια.
Το Φως το Ανέσπερο ενώθηκε με το Φως των Κυκλάδων
Στις δύσκολες στιγμές της ζωής μας το Άγιο Φως ας φωτίσει τους ανθρώπους.
Ειδικά στον καιρό του κορονοϊού η πίστη σώζει τις ψυχές των ανθρώπων από τις μεγάλες φουρτούνες.
Ο καπετάν-Στέλιος Περιστεράκης αποχαιρετά συγκινημένος τον Σεβασμιότατο.
Σύντομα θα τον φιλοξενήσει ξανά σε ένα νέο ταξίδι.
Δώδεκα νησιά – Δώδεκα Ευχές
«Να είστε πάντα καλά. Και του χρόνου να γιορτάσουμε ξανά με υγεία»
Ακολουθεί το εξαιρετικό βίντεο του Κομνηνού Στρογγύλη:
