Για το «Άγιος Γεώργιος»
Όσα χρόνια και αν περάσουν δύσκολα θα ξεχαστεί η παρουσία μιας εταιρείας που δημιουργήθηκε από ανθρώπους από την όμορφη Κίμωλο.
Η ακτοπλοϊκή εταιρεία ιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Γ. Βεντούρη το 1976.
Το «Άγιος Γεώργιος» ήταν το πρώτο πλοίο της εταιρείας.
Το πλοίο πήρε το προσωνύμιο «Ξιφίας» λόγω της μακριάς πλώρης του, χάρη στην οποία το πλοίο άλλαζε κατηγορία και μπορούσε να ταξιδεύει και με περισσότερα Μποφώρ από ότι χωρίς την μακριά του πλώρη.
Αυτό το έγραψε σε σχόλιό του για το πλοίο ο καπετάν-Λάζαρος Γαβαλάς που ανάλαβε καπετάνιος το 1977.
Ο Κωνσταντίνος και η Οδηγήτρια Βεντούρη απέκτησαν έξι παιδιά που λίγο-πολύ όλα μπλέχτηκαν είτε με την ακτοπλοϊκή οικογενειακή εταιρεία είτε με την οικογενειακή εταιρεία που διαχειριζόταν τα φορτηγά.
Ο Γιώργος, ο Βαγγέλης, ο Αντώνης, ο Απόστολος, η Εργίνε και ο Χαράλαμπος είναι οι απόγονοι αυτής της οικογένειας.
Η εταιρεία διασπάται
σε τρία κομμάτια
Το 1987 η ακτοπλοϊκή εταιρεία κόβεται σε τρία κομμάτια και δημιουργούνται τρεις εταιρείες, η VENTOURIS FERRIES του Γιώργου του Βεντούρη, η VENTOURIS SEA LINES του Ευάγγελου και του Αντώνη Βεντούρη και η ΑΚ VENTOURIS του Απόστολου Βεντούρη.
Τα δύο μικρότερα παιδιά της οικογένειας ασχολήθηκαν κυρίως με τα φορτηγά.
Από τις τρεις ακτοπλοϊκές εταιρείες η μόνη που συνεχίζει να υπάρχει είναι η VENTOURIS FERRIES του Γιώργου του Βεντούρη.
Η εταιρεία του Απόστολου Βεντούρης απορροφήθηκε από την εταιρεία του Βαγγέλη του Βεντούρη και δεν μακροημέρευσε.
Η VENTOURIS SEA LINES γνώρισε ακμή και παρακμή και έσβησε οριστικά (;) το 2015 με τον παροπλισμό του τελευταίου «Άγιος Γεώργιος».
VENTOURIS SEA LINES
Το 1995 τα πλοία της VENTOURIS SEA LINES παροπλίζονται στον Πειραιά λόγω επίσχεσης εργασίας.
Η εταιρεία θα μπορέσει να αναγεννηθεί το 2004 με την αγορά του πρώην «Ρομίλντα»/«Απόλλων Εξπρές 2»/«Παναγία Εκατονταπυλιανή»/«Εξπρές Άρτεμις»/ «Παναγία Εκατονταπυλιανή» .
Η εταιρεία θα εξυπηρετήσει τα νησιά των Δυτικών Κυκλάδων και τη γραμμή μέχρι Φολέγανδρο-Σίκινο-Ίο-Θήρα μέχρι το 2014.
Την επόμενη χρονιά το πλοίο μετονομάστηκε σε «Παναγία Τήνου», ναυλώθηκε για λίγο στην άγονη γραμμή Κυθήρων-Αντικυθήρων-Κίσσαμου και κάπου στις αρχές Φεβρουαρίου 2015 έσβησε οριστικά τις μηχανές του.
Ακολούθησε μια μυστηριώδης ημιβύθιση του πλοίου μέσα στο λιμάνι του Πειραιά και στη συνέχεια το τέλος του στο διαλυτήριο πλοίων της Τουρκίας.
Ένα ταξίδι του 2007
Ας θυμηθούμε κάποια στιγμιότυπα από ένα ταξίδι που κάναμε με το «Άγιος Γεώργιος» το καλοκαίρι του 2007.
Εικόνες οικείες και γνώριμες από ένα πλοίο που αγαπήσαμε πολύ.
Οι ναύτες, οι αξιωματικοί, ο Α’ Μηχανικός του πλοίου.
Εικόνες οικείες και αγαπημένες της ζωής.
Ο μαστρο-Θόδωρος ο Μαθιουδάκης, Α’ Μηχανικός του πλοίου, έμεινε στο πλοίο από την αρχή μέχρι το τέλος της αναγέννησης της εταιρείας.
Σε κάθε λιμάνι τον βλέπαμε στον καταπέλτη.
Τον θυμόμαστε από τα παλιά πλοία των Βεντούρηδων.
Ο καπετάν-Νίκος ο Σάρδης στη γέφυρα, αξέχαστη αγαπημένη μορφή.
Τα λόγια είναι πτωχά για τον άνθρωπο και τον καπετάνιο που έφυγε πολύ νωρίς.
Οι φορτηγατζήδες της Σίφνου και των νησιών, ναυτικοί και αυτοί με πολλά φυλλάδια στη θητεία τους.
Εκείνη την εποχή ταξίδευαν ακόμα αρκετά φορτηγά που δεν χρειάζονταν τράκτορα για να βγουν στα λιμάνια.
Χρόνια μετά στο «Διονύσιος Σολωμός» φορτώνονται πια σχεδόν μόνο καρότσες.
Ο ναύτης ρίχνει το βιλάϊ ….
Ο παλιός μώλος της Κύθνου…
Το πλοίο-μικρό κρουαζιερόπλοιο…
Τα χρόνια περνούν οι αναμνήσεις μένουν ….
