Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Ο Κωνσταντής Δεπάστας ζει, και εργάζεται ακόμη στην ηλικία των 80 ετών, στον γραφικό οικισμό της Χερρονήσου και είναι ο παλαιότερος εν ενεργεία αγγειοπλάστης της Σίφνου. Συνεχίζει να δίνει μορφή στον πυρίμαχο πηλό που βγάζει το νησί, κατασκευάζοντας τσουκάλια, κανάτες και διάφορα άλλα χρηστικά σκεύη και αντικείμενα διατηρώντας μια παράδοση πολλών δεκαετιών.
“Θέλω κάθε φορά που φτιάχνω κάτι να είναι το καλύτερο από όσα έχω φτιάξει μέχρι σήμερα!”, λέει, και το πρόσωπό του φωτίζεται. Τον ρωτώ σε τί οφείλει το όνομά του το εργαστήριο που διαθέτει στην Χερρόνησο και καθώς μου εξηγεί με πιάνουν τα γέλια.
“Όπως όλοι δίνουν ένα όνομα στη βάρκα τους, έτσι κι’ εγώ της έδωσα το όνομα “δύσκολη”. Ο τίτλος συμπληρώθηκε αργότερα, όταν παντρεύτηκα την Καίτη, και έγινε “η δύσκολη Καίτη”!
Ο Κωνσταντής δεν χάνει στα 80 του ούτε το χιούμορ του, ούτε την καλή του διάθεση, ούτε την ευρηματικότητά του. “Μου πήρε δέκα χρόνια για να κατασκευάσω το καβλιτσέκι”, λέει, και το πρόσωπό του λάμπει. “Κανείς δεν κατάφερε μέχρι σήμερα να καταλάβει πώς λειτουργεί. Το εξέτασαν μαθηματικοί, μηχανικοί, ένα σωρό επιστήμονες, αλλά κανείς δεν ανακάλυψε το μυστικό του. Σκέφτηκα να κατασκευάσω μια κανάτα που να είναι σταθερή επάνω στο τραπέζι και μην χρειάζεται να την σηκώνει κανείς για να την αδειάσει. Αρκεί να ρουφάει από το στόμιό της! Αν προσπαθήσει να την σηκώσει για να πιει, το περιεχόμενο θα αδειάσει επάνω του! Αν τη γυρίσει ανάποδα, δεν θα χυθεί σταγόνα! Φανερώνω το μυστικό μόνο σε όποιον την αγοράσει!”.
Ποντάρει στην ευρεσιτεχνία του, ο πανέξυπνος Σιφνιός, αλλά και στην περιέργεια του πελάτη του, ο οποίος αγοράζει τελικώς το καβλιτσέκι και μαζί μ’ αυτό και το μυστικό της κατασκευής του! Εγώ δεν κατάφερα να αποτελέσω εξαίρεση, φυσικά! Υποσχέθηκα όμως στον Κωνσταντή να μην το φανερώσω. Όταν τον ρώτησα τί θα γίνει αν κάποια μέρα φύγει ξαφνικά απ’ τη ζωή και δεν έχει προλάβει να αποκαλύψει το μυστικό, μού απάντησε : “Θα το σπάσουν και θα το βρουν! Όπως ακριβώς κόβουν το καρπούζι!”.
Πηγή: www.ribandsea.com
Ευχαριστούμε και πάλι τον Ιωσήφ Παπαδόπουλο
