ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ ΚΑΜΑΡΩΝ
Ἀθῆναι, 05-01-2021
Καλή Χρονιά καί Εὐλογημένη,
Ἀντιπαρερχόμενος τό πολύ σοβαρό πρόβλημα τῶν ἐλέγχων γιά τόν κορωνοϊό πού κατά τήν γνώμη μου πρέπει νά γίνεται ἂμεσα στόν λιμένα τῶν Καμαρῶν μέ τήν ἂφιξη τοῦ πλοίου, πέραν ἀπό τις νομικίστικες κοσμοθεωρίες περί ἐντολῶν ΕΟΔΥ (ὃταν φοβώμαστε ὃτι θά θίξωμε κάποιους εἶναι βολικό νά ἐπικαλούμεθα τήν βαθειά γραφειοκρατία τοῦ Δημοσίου), θά ἀσχοληθῶ σήμερα μέ ἓνα κοινό καί ἁπλό θέμα τό ὁποῖο θίγει ἀρκετούς συμπολῖτες μας στό γραφικό ἀκόμη ἐπίνειο τῶν Καμαρῶν.
Πρίν ἀσχοληθῶ μέ τό καθ’ αὐτό θέμα, ἐνθυμοῦμαι τό μακρινό 1977 ὃταν ὁ πατέρας μου ἀγόρασε ἀπό τούς ἀπογόνους τοῦ Ἀνδρονίκου τό σπίτι μας στίς Καμάρες (στό ὀνομαζόμενο Δροσερό Καμαρῶν κοντά στόν Βιολογικό) εἲχαμε στήσει κυριολεκτικά βάρδιες νά κυνηγοῦμε τά «ἀγνώστου προελεύσεως ἀγριοκάτσικα» {στήν πραγματικότητα ὃλοι ἐγνώριζαν ὃτι ἦταν συγκεκριμένου ἰδιοκτήτου} τά ὁποῖα ἦταν ἀμολημένα στίς πλαγιές τοῦ βουνοῦ καί ἰδιαιτέρως τούς καλοκαιρινούς μῆνες ἐρήμαζαν τούς κήπους τῶν παραθεριστικῶν κατοικιῶν. Ἐμεῖς, παρ’ ὃλο πού ὁ μακαρίτης Ἀνδρόνικος ὡς ἐπιφανής πολιτικός μηχανικός εἶχε ἀναγείρει ὑψηλά τοιχία καί εἶχε ζώσει τό σπίτι, ἀντιμετωπίζαμε τό πρόβλημα ὃτι τά ἀγριοκάτσικα ἐσκαρφάλωναν στούς διπλανούς μαντρότοιχους τοῦ Γ. Φιλίππου τότε καί πηδοῦσαν μέσα στόν κῆπο καί ἐρήμαζαν τά πᾶντα. Καί τό χειρότερο ὂντας ἐγκλωβισμένα λόγω τῶν ὑψηλῶν περιμετρικῶν τοιχίων, μᾶς ἀνάγκαζαν νά τά ἀπεγκλωβίζωμε διότι ὃλοι ἐγνωρίζαμε ὃτι ἦταν ἰδιόκτητα καί ὂχι ἂγρια ἂνευ ἰδιοκτήτου. Παρ’ ὃλες τίς διαμαρτυρίες μας πρός τόν ἰδιοκτήτη, λύση δέν εὐρίσκετο ὁπότε ἐτοποθετήσαμε συρματόπλεγμα στό σημεῖο τῆς εἰσβολῆς καί ἐκεῖ τελειώνει ἡ μικρή μας ἱστορία. Βεβαίως, οἱ ἂλλοι ἰδιοκτῆτες ὑπέφεραν, ἀλλά μέ κάποιον τρόπο συνεννοήθηκαν μέ τόν ἰδιοκτήτη καί ἒκτοτε ἐσταμάτησαν οἱ διαμαρτυρίες.
Τό ἲδιο φαινόμενο ἀντιμετώπισα καί πρίν μερικά ἒτη μέ τίς κατσίκες τοῦ φιλτάτου «Μπανάνα» οἱ ὁποῖες τό καλοκαίρι ἂφηναν τό ὡραιότατο Κάστρο καί μέσα ἀπό τόν ποταμό ἀνέβαιναν στήν Βορεινή τῶν Ἐξαμπέλων καί ἐρήμαζαν ὃλα τά μποστάνια καί τούς κήπους.
Ἀπ’ ὃτι διαπιστώνετε καί ἀπ’ ὃσα γνωρίζετε, μοῦ ἀρέσει νά γράφω ( καί ὂχι νά κουτσομπολεύω) τά γεγονότα ἐπωνύμως διότι κατ’ αὐτόν τόν τρόπο φαίνεται ἡ ἀλήθεια χωρίς νά μπορῆ νά ἀμφισβητηθῆ . Ἐάν κάποιος θεωρήση ὃτι θίγεται, ἂς ἀπαντήση ἐπωνύμως μέ στοιχεῖα.
Ἐρχόμενος στό σημερινό μας θέμα, ἀνεπόλησα τίς παραπάνω ἱστορίες διότι μέ ἐπληροφόρησαν ὃτι στίς Καμάρες ἀνεβίωσε τό «ἒθιμο» μέ τά ἀγριοκάτσικα. Κάτι σάν τό ἒθιμο τοῦ Τσελεμεντέ. Ἐμφανίσθηκαν πάμπολλα «ἀγριοκάτσικα» τά ὁποῖα ὂντας ἀτάϊστα μπαίνουν κάθε βράδυ στούς κήπους τῶν κατοίκων τῶν Καμαρῶν καί κυριολεκτικῶς τούς ρημάζουν. Καί ὃπως γνωρίζετε διότι ἀκόμη στήν Σίφνο οἱ περισσότεροι μας ἀσχολούμεθα μέ ζῶα άλλά καί κήπους, ἒτσι καί εἰσβάλλει κατσίκι σέ κῆπο δέν ἀπομένει τίποτε (συνημμένα 1,2,3).
Αὐτό συμβαίνει τώρα στίς Καμάρες. Ὃλοι ψάχνουν νά ἀνακαλύψουν τήν ταυτότητα τοῦ ἰδιοκτήτου {ὃπως τότε} , ἰδιοκτήτης δέν εὑρίσκεται , τά κατσίκια πολλαπλασιάζονται, ὁ κόσμος ἒχει ἀγανακτήσει, ὁ τοπικός ἐξωραϊστικός σύλλογος «Ἡ Μερόπη» ἀποστέλλει ἐπιστολές διαμαρτυρίας στόν Δῆμο (συνημμένο 4 & 5),
ὁ Δῆμος ἒχει ἐγκλωβισθῆ στήν κείμενη νομοθεσία καί στό νέο φροῦτο τῆς ἐποχῆς (τούς δῆθεν φιλόζωους) καί ἡ ζωή συνεχίζεται μέ ἀποτέλεσμα νά ρημάζουν περιουσίες καί νά δημιουργεῖται ἓνα αἲσθημα ἀγανακτήσεως καί ἀνασφαλείας στούς δημότες τό ὁποῖο μέ μαθηματική ἀκρίβεια θά ὁδηγήση στήν αὐτοδικία. Δηλαδή μέ ἁπλᾶ λόγια, ὁ κάθε θιγόμενος πολίτης ἀπηυδισμένος ἀπό τήν ἀναλγησία τῶν Ἀρχῶν θά προσπαθήση νά περισώση τήν περιουσία του. Καί τότε θά ἐπιδωθῆ σέ παράνομο κυνῆγι στήνοντας δόκανα {ἒχει ξανασυμβεῖ} ἢ τυφεκίζοντας τά ζῶα.
Πρίν λοιπόν εἶναι ἀργά καί ἐπισυμβεῖ καί κάποιο ἀτύχημα ἀπό τέτοιες ἒκνομες ἐνέργειες, ὁ καθ’ ὓλην ἁρμόδιος Δῆμος νά λάβη ΑΜΕΣΑ τά μέτρα του καί νά στήση καρτέρια (παγᾶνες) γιά νά συλλάβη τά ζῶα ἀφοῦ πρῶτα τά ἐγκλωβίση. Κατόπιν, νά τά ὁδηγήση στό σφαγεῖο, νά τά τεμαχίση σέ μερίδες, νά τά καταψύξη καί νά τροφοδωτῆ ὃλους τούς ἐμπερίστατους συμπολίτες μας μέ κρέας καθ’ ὃλον τό ἒτος.
Ἂλλως, ἂς ὀργανώση κυνηγητικό Τσελεμεντέ καί ἂς καλέση ὃλους τούς κυνηγούς τοῦ νησιοῦ νά ἐξασκηθοῦν στό σημᾶδι ἐπί ζωντανοῦ στόχου οὓτως ὣστε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τά ἐνοχλητικά ζῶα καί οἱ κυνηγοί μας νά ἐξασκηθοῦν διότι οἱ καιροί εἶναι δύσκολοι καί ποτέ δέν ξέρεις μέ τέτοιους γείτονες ἐξ Ἀνατολῶν μέ τούς ὁποίους ἒχομε μπλέξει (προφανῶς ἀστειεύομαι ἀλλά δέν θά ἦταν κακή ἰδέα).
Αὐτά γιά την ὣρα καί ἒχω τήν πεποίθηση ὃτι ἡ παρἐμβασις μου θά ἀφυπνίση τούς ἁρμοδίους οὓτως ὣστε νά δώσουν τήν πρέπουσα λύση πρίν συμβοῦν ὃσα περιέγραψα ἀνωτέρω.
Μέ πατριωτικούς χαιρετισμούς,
Ἀντώνιος Γ. Ζαμπέλης
Κοινοτικός Σύμβουλος Ἀπολλωνίας ( ΣΙΦΝΑΪΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ )
Πρόεδρος τοῦ Συνδέσμου Σιφνίων
