Ο Σίμος ο Ατσόνιος μας μυεί στον μαγικό κόσμο του κλαδέματος και του φυτέματος αμπέλου.
Θα μας δείξει πώς κλαδεύουμε και πώς φυτεύουμε το ιερό φυτό της σιφναϊκής γης.
Θα μας δείξει την τεχνική του κλαδέματος, μια τέχνη που λίγοι πια την κατέχουν καλά.
Το μυστικό στο κλάδεμα είναι να ξέρεις ποια ποικιλία σταφυλιού έχεις μπροστά σου κάθε φορά.
Οι ποικιλίες είναι πολλές.
Κάποιες είναι για κρασί, κάποια είναι επιτραπέζια.
Ανάλογα με την ποικιλία εξαρτάται οι κόμποι (τα μάτια, οι οφθαλμοί) που πρέπει να αφήσει ο αμπελουργός όταν κλαδεύει το φυτό.
«Ο «ροδίτης» για παράδειγμα έχει πολύ κόκκινη βέργα και τα κλαδιά του είναι πάντα όρθια, σαν αναρριχώμενα.
Ο «ροδίτης» και το «σαββατιανό» έχουν το ίδιο κλάδεμα.
Πρέπει να αφήσει ο αμπελουργός μόνο δύο μάτια όταν το κλαδεύει.
Η «κλωσσαριά» είναι χάμω στο χώμα, απλώνεται κάτω και είναι πιο άσπρο το κλαδί της.
Στην κλωσσαριά ο αμπελουργός πρέπει να αφήσει πιο πολλά μάτια στο κλάδεμα.
Μας δείχνει μια άλλη ποικιλία, το άσπρο «νυχάτο», το οποίο είναι και αυτό πλαγιαστό. Είναι γλυκό επιτραπέζιο σταφύλι που δεν είναι κρασοστάφυλο. Στο κλάδεμα πρέπει ο αμπελουργός να αφήσει δύο και τρεις κόμπους.
Στο κλάδεμα τα αδύνατα κλαδιά τα πετάς όλα.
Κρατάς μόνο τα δυνατά.
Ότι είναι καχεκτικό το κόβεις.
Ότι είναι δυνατό το αφήνεις.
Όλο το μυστικό, λοιπόν, είναι το κλάδεμα.
Πρέπει να γνωρίζεις πολύ καλά την ποικιλία του τα σταφυλιού που έχεις κάθε φορά μπροστά σου.
Ποικιλίες, όπως το «σαββατιανό», το «μελίσσι», το «ποταμίσι», η «μαντηλαριά», η «κλωσσαριά», ο «ροδίτης» θέλουν κάθε φορά να αφήσεις συγκεκριμένο αριθμό από μάτια.
Το πόσα μάτια θα αφήσουμε είναι όλο το μυστικό στο κλάδεμα.
Μας δείχνει το «ψορδοσίρικο», μια ποικιλία που κάνει μαύρα σταφύλια.
Είναι γνήσια σιφναϊκή ποικιλία που θα πρέπει να αφήσεις στο κλάδεμα μόνο δύο μάτια στο κλαδί».
«Η κατάλληλη εποχή για το κλάδεμα είναι αυτή τώρα, από τέλος του Γενάρη μέχρι τα μέσα του Φλεβάρη.
Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος κλαδέματος, το «σιφνέικο κλάδεμα».
Οι παλιοί κάνανε ένα πρώτο περιορισμένο κλάδεμα στις αρχές του Νοέμβρη για να μην επηρεαστεί η πληγή που αφήνουμε από τα κρύα και τις βροχές.
Και μετά τέτοια εποχή ολοκλήρωναν το κλάδεμα.
Εμείς τώρα το κάνουμε τώρα μια και έξω».
«Με έναν πόνο», όπως μας λέει χαρακτηριστικά.
«Παλιά είχα φυτέψει ποικιλία «σταφίδα» και όταν την κλάδευα της άφηνα μόνο δύο κόμπους.
Είχαν περάσει πέντε-έξι χρόνια και δεν έκανε τίποτα το αμπέλι.
Ρώτησα κάποιον παλιό αμπελουργό και μου είπε πως έπρεπε να αφήνω περισσότερους κάμπους.
Το έκανα και πράγματι το φυτό πήρε τα πάνω του και έκοψα πολλά σταφύλια».
Το φύτεμα του αμπελιού
«Το σημαντικό στον πολλαπλασιασμό του αμπελιού (αγενής πολλαπλασιασμός) είναι το κλαδί που θα κόψει κάποιος. Το φύτεμα γίνεται και αυτό Γενάρη-Φλεβάρη.
Κόβουμε ένα μακρύ κλαδί, καρποφόρο καλό, με μήκος γύρω στους 80 πόντους περίπου με ένα μέτρο».
Μας δείχνει «πώς το κλαδί θα πρέπει έχει πάνω το «ντακούνι» που θα φέρει σταφύλια φέτος, το οποίο το σχίζουμε με συγκεκριμένο τρόπο»
«Ανοίγουμε έναν λάκκο περίπου 70 πόντους σε μήκος, φάρδος όσο η αξίνα και βαθύς περίπου 60-70 πόντους.
Βάζουμε μέσα την βέργα πλαγιαστά, την ξαπλώνουμε κάτω,και στους 60 περίπου πόντους κάνουμε ορθή γωνία και ανεβαίνει προς τα επάνω,την σκεπάζουμε με χώμα και αφήνουμε έξω από το χώμα μόνο δύο μάτια.
Από τα μάτια που είναι μέσα στο χώμα θα βγουν ρίζες,.
Η βέργα θα πρέπει να πάει βαθειά στο χώμα γιατί αν δεν πάει θα περάσει η μηχανή του οργώματος και θα το κόψει.
Του χρόνου όταν θα το κλαδέψουμε και θα του αφήσουμε μόνο ένα μάτι
Στον τρίτο χρόνιο το αμπέλι θα κάνει καμπανούς (μικρά σταφύλια).
Και στον τέταρτο θα κάνει σταφύλια.
Και θέλει να του βάλουμε κοπριά, η οποία είναι καλύτερη οικολογικά, ή λίπασμα»
Ακολουθεί το βίντεο:
