To καλοκαίρι του 2021 είναι ένα ακόμα παράξενο καλοκαίρι.
Με τον κορονοϊό να παραμονεύει και τα κρούσματα να βρίσκονται σχετικά ψηλά.
Με τον τουρισμό να δίνει ξανά έντονο το παρών στις Κυκλάδες.
Ο κόσμος επέστρεψε στις αγαπημένες του Κυκλάδες για να χαρεί και να ξεσκάσει έπειτα από όσα πέρασε την χρονιά που μας πέρασε.
Η άνοδος, όμως, του τουρισμού ανέδειξε ξανά το διαχρονικά μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της Σίφνου, την έλλειψη νερού.
Οι αφαλατώσεις δεν μπορούν να καλύψουν την ζήτηση του νερού που έχει φτάσει πλέον στα ύψη.
Η άφιξη της υδροφόρου του Πολεμικού Ναυτικού «ΔΟΪΡΑΝΗ» στις Καμάρες υπαγορεύτηκε από την ανεπάρκεια του νερού.
Το Πολεμικό Ναυτικό ανέλαβε για μια ακόμα φορά να βγάλει το φίδι από την τρύπα.
Το πλοίο έφερε το πολύτιμο ύδωρ που τόσο λείπει.
Αντικριστά απέναντί του έδεσε λίγο αργότερα το «ΕΚΟ 2» που μεταφέρει καύσιμα στο νησί,
Χωρίς νερό και χωρίς καύσιμα το νησί δεν μπορεί να λειτουργήσει.
Το θέμα του νερού στη Σίφνο είναι ένα πρόβλημα που δεν έχει μία συγκεκριμένη λύση.
Όσες αφαλατώσεις και αν κάνει ο Δήμος το πρόβλημα δεν θα λυθεί.
Γιατί η κατανάλωση του νερού θα συνεχίσει να αυξάνεται και δύσκολα οι αφαλατώσεις θα μπορούν να καλύψουν αυτήν την ζήτηση.
Το πρόβλημα θυμίζει τον μύθο της Λερναίας ΄Υδρας.
Από τη μία νέες αφαλατώσεις, από τις άλλη αύξηση στην κατανάλωση.
Υπάρχουν άνθρωποι στη Σίφνο που δεν καταλαβαίνουν πως το νερό δεν είναι άπειρο. Οι πισίνες, οι πυκνοί κήποι των πλουσιόσπιτων, ο τεράστιος αριθμός των νέων οικοδομών κάνουν το πρόβλημα δυσεπίλυτο.
Χωρίς μέτρο στην κατανάλωση, χωρίς όρια στη δόμηση, χωρίς όρια στη ζωή μας το πρόβλημα θα γιγαντώνεται.
Χωρίς στέρνες, χωρίς φράγματα, χωρίς την πολυπόθητη ανακύκλωση του νερού το πρόβλημα θα ταλανίζει το νησί.
Και όλα αυτά μέσα στην αβεβαιότητα της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής.
Ίσως τα καλοκαίρια που έρχονται να είναι ακόμα πιο ζεστά και οι βροχές του χειμώνα και της άνοιξης ακόμα λιγότερες.
Οι πολίτες δεν μπορούν να τα περιμένουν όλα από τον Δήμο.
Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τις πράξεις του.
Η οικονομία στην κατανάλωση του νερού αποτελεί ύψιστη κοινωνική ευθύνη.
Οι αφαλατώσεις δεν μπορούν να λύσουν από μόνες τους το πρόβλημα.
Η λύση βρίσκεται στο μυαλό του ανθρώπου.
Αναζητώντας το χαμένο μέτρο.
Και μέχρι να βρεθεί το χαμένο μέτρο οι υδροφόρες του στρατού θα ξεδιψούν προσωρινά την διψασμένη Σίφνο.
Στην Ελλάδα συνηθίσαμε σε εφήμερες και προσωρινές λύσεις.
Ας δούμε το βίντεο με την άφιξη και πρόσδεση των δύο πλοίων αλλά και πλάνα από την φόρτωση των βυτίων με νερό:
Αλλα και κάποιες ενδεικτικές φωτογραφίες:
