Ανοιξιάτικο πρωϊνό του 1998 στο λιμάνι του Πειραιά.
Το «Γεώργιος Εξπρές», το θρυλικό “Roi Baudouin”, επιστρέφει στο Κεντρικό Λιμάνι για να αναλάβει και πάλι δράση.
Παρέμεινε παροπλισμένο από τις 10 Οκτωβρίου 1995.
Αρχικά στο λιμάνι του Πειραιά και στη συνέχεια στη Σαλαμίνα και στο Νέο Ικόνιο του Περάματος.
Εκείνο το πρωϊνό είχαν περάσει πάνω από 30 μήνες από το τελευταίο ταξίδι τον Οκτώβριο του 1995.
Τελευταίος πλοίαρχος πριν από τον παροπλισμό ήταν ο καπετάν-Γιώργης ο Κολυδάς, από την Άνδρο.
Και τώρα μια ελπίδα φαίνεται ξανά στον ορίζοντα.
Το «Γεώργιος Εξπρές» φαίνεται να είναι, επιτέλους, έτοιμο να λύσει τους κάβους και να σαλπάρει ξανά για τα νησιά του Αιγαίου.
Όμως, το όνειρο δεν θα γίνει πραγματικότητα εκείνο το καλοκαίρι του 1998.
Για μια ακόμα φορά θα αποδειχθεί πόσο σοφός είναι ο στίχος
«Τα όνειρα και οι χαρές παρκάρουνε λαθραία».
Θα χρειαστεί να περάσουν ακόμα μερικοί μήνες και να φτάσουμε μέχρι τις 8 Φεβρουαρίου 1999, όταν τελικά το «Γεώργιος Εξπρές» θα βάλει ρότα για τη Σύρο.
Αυτή τη φορά, καπετάνιος του πλοίου ανέλαβε ο καπετάν-Συμεών Μάρκου με πρώτο μηχανικό τον μαστρο-Ανδρέα Σαμιωτάκη.
Για τα επόμενα δύο περίπου χρόνια θα εκτελεί ενδοκυκλαδικά δρομολόγια με έδρα τη Σύρα.
Θα ταξιδέψει μέχρι τον Οκτώβριο του 2000, όταν και θα δέσει οριστικά πληρώνοντας και αυτό το τίμημα του ναυαγίου του «Εξπρές Σαμίνα» στις Πόρτες της Πάρου, όπως και πολλά ακόμα παλιά πλοία.
«Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»…
Εκείνο το πρωϊνό του 1998 πήρα, θυμάμαι, πήρα ένα καφέ από το κυλικείο του λιμανιού και πήγα και κάθησα σε μια πίντα.
Το πλοίο ήταν δεμένο στο μώλο κοντά στο σημερινό Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ή όπως αλλιώς, λέγεται.
Πίσω ήταν δεμένο το «Σαπφώ», απέναντι το «Ιαλυσσός» και το «Εξπρές Ολύμπια».
Το «Γεώργιος Εξπρές», βαμμένο και σενιαρισμένο, έδειχνε έτοιμο για την μεγάλη επιστροφή.
Il grande Ritorno della nave amata …..
