H GA Ferries και οι άνθρωποι Υπήρχε κάποτε μια εταιρεία που πρόσφερε πολλές υπηρεσίες στα νησιά μας. Μια εταιρεία που από το Σεπτέμβριο του 2009 και μετά διέκοψε τις δραστηριότητές της.
Η εταιρεία ήταν του Κεφαλλονίτη καπετάν-Γεράσιμου Αγούδημου από την Αγία Ευφημία της Κεφαλονιάς. Τα πλοία της εταιρείας Η εταιρεία ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στην Ακτοπλοΐα το 1989 με το «Νταλιάνα» και το «Μιλένα». Ακολούθησαν το πρώτο «Δήμητρα» και το «Ροδάνθη». Το 1992 αγοράστηκε το πρώτο «Ρομίλντα», το μετέπειτα «Απόλλων Εξπρές 2»/«Άγιος Γεώργιος».
Και το 1993 ξεκίνησε το δεύτερο «Ρομίλντα» και ένα χρόνο αργότερα το «Μαρίνα». Στα 1994 αγοράστηκε το δεύτερο «Δήμητρα», το πρώην «Ionian Sea” του Στρίντζη και μετέπειτα «Λέρος». Το 1996 στο στόλο προστέθηκε το οχηματαγωγό «Νικόλας Α» και το 1997 το «Δημητρούλα». Τα τελευταία πλοία που προστέθηκαν στο στόλο ήταν το επιβλητικό “Aνθή Μαρίνα» και το «Αλκμήνη Α».
Για την εταιρεία του Μάκη του Αγούδημου Ο καπετάν-Αγάπιος Παριανός μας είχε πει πριν από μερικά χρόνια: «Για την εταιρεία του Μάκη του Αγούδημου έχω να πω τα καλύτερα λόγια Ήταν μια εταιρεία σαν οικογένεια. Ένας ήταν ο Αγούδημος και κάθε πλοίαρχος μιλούσε απευθείας με εκείνον. Απευθυνόμασταν στον ίδιο».
Η εταιρεία αυτή ανέδειξε πολλούς εξαιρετικούς καπετάνιους. Άνθρωποι εξαιρετικοί και μαζί ικανότατοι καπετάνιοι στη μανούβρα. Ο καθένας τους έγραψε μία μεγάλη ιστορια. Ήταν μια εποχή όπου ο Καπετάνιος ήταν Καπετάνιος με το “Κ” κεφαλαίο και ο Πλοιοκτήτης είχε ονοματεπώνυμο. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον άνθισαν σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στα μέλη του πληρώματος και τον καπετάνιο.
Ένας καπετάνιος που όλοι έχουν να πουν τα καλύτερα είναι και ο καπετάν-Γιάννης ο Μάναλης από τη Θηρασιά. Ένας Άνθρωπος και ένας Καπετάνιος που χαίρει μεγάλης εκτίμησης στο λιμάνι του Πειραιά. Στην πορεία του χρόνου βρέθηκε στην πλοηγική υπηρεσία συνεχίζοντας μαι από αυτό το μετερίζι όσα έμαθε στη μεγάλη σχολή του Αγούδημου.
Εδώ τον βλέπουμε με τον μάστρο-Γιάννη το Ζούρα στο γκαράζ του πλοίου «Αδαμάντιος Κοραής». Οι δυο τους ταξίδεψαν μαζί στο «Ρομίλντα». Όμορφες εποχές, ανθρώπινες σχέσεις βασισμένες στην αλληλοεκτίμηση και τον σεβασμό.
