Τι ζήτησες από τον Άγιο Βασίλη Ελενίτσα?
Το σπίτι της Barbie, την Έλσα και το σπαθί.
-Μα ο Άγιος Βασίλης φέρνει ένα δώρο σε κάθε παιδάκι. Νομίζω θα πρέπει να διαλέξεις ένα από όλα. Το σπαθί δε, είναι πολύ μεγάλο και δεν χωράει στην τσάντα του Άγιου Βασίλη.
-Η τσάντα του Άγιου Βασίλη είναι πολύ μεγάλη και θα το χωρέσει.
-Δεν σκέφτεσαι όμως ότι το σπαθί που παγώνει τα πάντα, θα παγώσει όλα τα δώρα των παιδιών;
Η μικρή Ελενίτσα σκέφτηκε για λίγα δευτερόλεπτα . Ξαφνικά τα μάτια της φωτιστηκαν. Γύρισε στη μαμά της και της είπε :
” Θα μου το πάρεις εσύ!!”
( Αληθινός διάλογος με μια πανέξυπνη πεντάχρονη στο ιατρείο μου).
Η περίοδος των γιορτών, βομβαρδίζει εμάς και τα παιδιά μας με μηνύματα κατανάλωσης και πίεσης, να βρούμε το τέλειο δώρο.
Όλοι ξέρουμε πόσο λατρεύουν τα παιδιά να λαμβάνουν δώρα, πολλά δώρα!!
Θα πρέπει όμως να γνωρίζουμε τον αντίκτυπο του δώρου στην ανάπτυξη του παιδιού.
Δεν θέλουμε να στερηθούν τα παιδιά μας τα δώρα τους, όμως δεν θέλουμε και να τα κακομάθουμε, ούτε να τα αφήσουμε να εθιστούν στον αχαλίνωτο καταναλωτισμό.
Τα παιδιά ταυτίζουν τις επιθυμίες με τις ανάγκες τους.
Κάτι που επιθυμούν, λένε ότι το χρειάζονται και όταν δεν ικανοποιηθούν αυτές οι “ανάγκες” τους, νιώθουν απογοητευμένα και στερημένα. Οι γονείς δεν θέλουμε-ειδικα αυτές τις μέρες – να τα απογοητεύσουμε και έτσι υποχωρούμε στις απαιτήσεις τους.
Είναι όμως το καλύτερο για τα παιδιά μας;
Υποχωρώντας σε όλες τις απαιτήσεις τους, δεν τα βοηθάμε να ξεχωρίσουν το “επιθυμώ” από το “έχω ανάγκη”.
Προσφέροντάς τους τα πάντα, τους δίνουμε το μήνυμα πως η ευτυχία συνδέεται με την απολαβή υλικών αγαθών και πως όσα περισσότερα πάρουμε, τόσο πιο ευτυχισμένοι θα είμαστε.
Έτσι μεγαλώνουμε αχόρταγους ενήλικες και ανθρώπους που για να είναι ευτυχισμένοι πρέπει μονίμως να παίρνουν.
Όλοι έχουμε την αίσθηση ότι τα παιδιά στην εποχή μας, έχουν γίνει αχόρταγα, απαιτητικά και φορτικα.
Μήπως όμως φταίμε εμείς για αυτό;
Κανένας μας δεν θέλει αυτή την εξέλιξη στο χαρακτήρα του παιδιού του, αλλά λίγοι έχουν την γνώση ή και την δύναμη ν αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη. Σαν γονείς , έχουμε τη μεγαλύτερη επιρροή στα παιδιά μας.
Ό,τι τους μαθαίνουμε τώρα, θα είναι εφόδιο για όλη τους την ζωή.
Οι μέρες των Χριστουγέννων μας δίνουν την ευκαιρία να τους μάθουμε :
-Την ικανότητα να ξέρουν πότε θέλουν κάτι γιατί το χρειάζονται και πότε θέλουν κάτι γιατί απλά το επιθυμούν.
-Την έννοια των ορίων,το “όχι” δηλαδή.
Δεν μπορούν να έχουν ό,τι ζητήσουν, όποτε το ζητήσουν.
Όταν μάθουν τώρα, από μας το “όχι”, θα μάθουν να βάζουν όρια στον εαυτό τους και στους γύρω τους όταν μεγαλώσουν.
Μην τους πούμε όμως, ότι είναι αχόρταγα, φορτικα, απαιτητικά κλπ. Απλά όταν τους πούμε όχι, πρέπει να επιμείνουμε σε αυτό.
-Την αποσύνδεση της ευτυχίας από την απολαβή αγαθών.
Είμαστε ευτυχισμένοι όταν παίρνουμε, αλλά δεν χρειαζόμαστε να πάρουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι.
Θέλουμε να επιθυμούν και να κάνουν όνειρα αλλά τα μαθαίνουμε να προσπαθούν για τις επιθυμιες τους και να είναι χαρούμενα για όσο διάστημα προσπαθούν και όχι μόνο όταν τις πραγματοποιησουν.
-Την αποδοχή και την ευγνωμοσύνη.
Να μάθουν να δέχονται με χαρά τα δώρα και να ευχαριστούν όταν τα παίρνουν.
Έτσι θα χαίρονται διπλά. Για το δώρο που πήραν και για την χαρά που πήρε ο άλλος προσφέροντας .
Να μάθουν να είναι ευγνώμονα για ό, τι έχουν.
Το καλύτερο μάθημα όμως, που οι γιορτές μας βοηθούν να δώσουμε, είναι η έννοια του “προσφέρω”!
Το να τους διδαξουμε την προσφορά των δώρων, μπορεί να είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσαμε να τους κάνουμε. Ένα δώρο που μπορούν να απολαμβάνουν για μία ζωή.
Όλοι γνωρίζουμε πόσο υπέροχο μπορεί να είναι το συναίσθημα του να λαμβάνεις ένα δώρο!!
Αλλά ας σκεφτούμε πώς νιώθουμε, όταν εμείς είμαστε η αφορμή για τη δημιουργία αυτού του υπέροχου συναισθήματος σε έναν άλλον!
Βοηθώντας το παιδί μας να επιλέξει δώρα για τους φίλους και την οικογένειά του το μαθαίνουμε να είναι γενναιόδωρο και στοχαστικό.
Να αφαιρέσει τα φώτα της δημοσιότητας από τη δική του λίστα επιθυμιών και να μάθει πόσο διασκεδαστικό είναι να δίνεις σε άλλους.
Ας σκεφτούμε το δώρο σαν μάθημα ενσυναισθησης.
Για να δώσουν δώρα, τα παιδιά πρέπει να μπουν στη θέση των άλλων και να φανταστούν τι θα είχε νόημα για κάποιον άλλον, τι μπορεί να χρειάζεται ή τι θα του άρεσε ή τι μπορεί να ήθελε.
Με τι θα χαιρόταν;
Ας σκεφτούμε το δώρο σαν μάθημα ευγένειας, νοιαξιματος και καλοσύνης.
Η καλοσύνη οδηγεί σε καλά πράγματα και για τα δύο μέρη. Και για εκείνον που δίνει και για εκείνον που παίρνει.
Μία πρόσφατη μελέτη ανέφερε, πώς ένιωθαν οι ανθρώποι αφού έκαναν ή παρατηρούσαν πράξεις καλοσύνης κάθε μέρα για 7 ημέρες.
Ανατέθηκε στους συμμετέχοντες να πραγματοποιούν τουλάχιστον μία παραπάνω ευγενική πράξη από ότι συνήθως την ημέρα, για κάποιο πρόσωπο γνωστό ή άγνωστο ή για τον εαυτό τους ή απλά να προσπαθήσουν να παρατηρούν ενεργά πράξεις καλοσύνης .
Η Ευτυχία τους μετρήθηκε πριν και μετά τις 7 ημέρες της καλοσύνης.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το να είμαστε ευγενικοί με τον εαυτό μας ή με οποιονδήποτε άλλον, ακόμα και με ένα ξένο ή να παρατηρούμε ενεργά την καλοσύνη γύρω μας ενισχύει την ευτυχία.
Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιωνουν ότι οι πράξεις καλοσύνης μπορεί να έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή μας και στις ζωές των ανθρώπων γύρω μας και μας δείχνουν την μεγάλη σημασία του δώρου.
Το δώρο δεν χρειάζεται να είναι ακριβό ή μία μεγάλη χειρονομία.
Ένα απλό δώρο φαγητού ή γλυκού, μία κάρτα με ευχές, ένα χειροποίητο δώρο που θα φτιάξουμε μαζί με τα παιδιά μας, χρόνος που θ αφιερώσουμε για να κάνουμε παρέα ή να βοηθήσουμε κάποιον, μπορεί να σημαίνουν συχνά περισσότερα από ένα δώρο που αγοράζεται από κατάστημα.
Ας κοιτάξουμε πέρα από την εξωτερική πράξη της προσφοράς δώρων και ας δούμε τι συμβαίνει στον εσωτερικό κόσμο των παιδιών όταν δίνουν σε άλλους.
Η διαδικασία του δώρου βοηθά στη διαμόρφωση της ταυτότητας τους.
Οι οικογένειες είναι συνήθως πολύ απασχολημένες κατά τη διάρκεια των εορτών και είναι εύκολο να περάσουν από τις κινήσεις για την αγορά των δώρων χωρίς να συνδεθούν με το βαθύτερο νόημα του δώρου. Ωστόσο αυτές οι βαθιές συνδέσεις είναι που διαμορφώνουν τις ταυτότητες των παιδιών, που τους διδάσκουν το δώρο της προσφοράς.
Πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι είμαστε το πρότυπο για τα παιδιά μας. Τα παιδιά παρακολουθούν ό,τι κάνουμε, γι αυτό πρέπει να έχουμε επίγνωση της γλώσσας μας, των τρόπων μας, της στάσης μας.
Μπορούμε με την ευκαιρία των Χριστουγέννων, να δώσουμε στα παιδιά μας ισχυρά μαθήματα συμπόνιας, ευγένειας, καλοσύνης, ενσυναίσθησης, ευτυχίας !!
Καλά Χριστούγεννα!!
