Σύντομη επιστροφή στη Σίφνο στα μέσα της δεκαετίας του ΄70.
Το «Μιαούλης» φθάνει στο λιμάνι των Καμαρών.
Ο Ευάγγελος Παντάζογλου καταγράφει με την μηχανή του πλάνα της ζωής των ανθρώπων της Σίφνου, αλλά και πλάνα της ίδιας της Σίφνου.
Μεταξύ άλλων αλώνισμα στην Απολλωνία, γλέντι στις Καμάρες, μια Μεγάλη Παρασκευή στο Κάστρο, ένα πανηγύρι μακρινό.
Μεταξύ άλλων, αφίξεις και αναχωρήσεις των πλοίων, καθώς και την άφιξη του «Κάλυμνος» στην Χρυσοπηγή για την μεταφορά της εικόνας.
«Κάλυμνος», «Κανάρης», «Μιαούλης», πλοία που μοιάζουν να έρχονται από μια πολύ μακρινή εποχή, πλοία που μας χάρισαν ταξίδια ολότελα διαφορετικά από τα σημερινά.
Τα πλάνα αυτά περνούν στην αιωνιότητα.
Ο Ευάγγελος Παντάζογλου καταγράφει την αιωνιότητα και περνά και ο ίδιος στην αιωνιότητα.
Άνθρωποι που δεν ζουν, τοπία της Σίφνου που άλλαξαν πολύ μέσα στα πενήντα χρόνια που μεσολάβησαν.
Σήμερα ξαναβλέπουμε με νοσταλγία πλάνα μιας καθημερινότητας που τραβήχτηκαν πριν από πενήντα τόσα χρόνια.
Τα πλάνα ανέβηκαν πριν από μερικά χρόνια στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://vimeo.com/5559699 (Το βίντεο μπορούν να το δούν μόνο μέλη)
«Ένα βίντεο για την Σίφνο που μας γυρνάει νοσταλγικά στο παρελθόν με χαρακτηριστικές στιγμές από την δεκαετία του ’70 το οποίο παραχώρησε ο αείμνηστος Ευάγγελος Παντάζογλου στην οικογένεια του Γιώργου Χρυσίνη»
Κόσμος πολύς αποβιβάζεται.
Μαζί με τον κόσμο αποβιβάζονται και τα αυτοκίνητα με έναν τρόπο που δύσκολα μπορεί να φανταστεί κάποιος που δεν έζησε τα νησιά εκείνη την εποχή.
Περνούσαν δύο ξύλα στους τροχούς των αυτοκινήτων που ήταν δεμένα με συρματόσκοινο και το αυτοκίνητο σηκωνόταν ψηλά με το κρένι του πλοίου και τοποθετούνταν στην πλώρη του πλοίου.
Συνολικά πρέπει να χωρούσαν στην πλώρη 10-12 αυτοκίνητα.
Στα νησιά τα αυτοκίνητα ξεφορτώνονταν με τον ίδιο τρόπο.
Ας σταθούμε για λίγο μόνο στο «Μιαούλης»
Εδώ το «Μιαούλης» φέρει τα σινιάλα της εταιρείας Μαγιάση, η οποία ονομαζόταν “Αθηναϊκαί Κρουαζιέραι”.
Το πλοίο ταξίδεψε για λίγο με αυτά τα σινιάλα.
Το 1976 πουλήθηκε στην οικογένεια Στρίντζη.
Το σινιάλο είναι ο χαρακτηριστικός μαίανδρος σε πράσινο φόντο.
Στο περιοδικό “ΕΦΟΠΛΙΣΤΗΣ” του Οκτωβρίου του 2002 (τεύχος:114) είχε δημοσιευτεί μια πολύ όμορφη εικαστική απεικόνιση του “Μιαούλης” με τα σινιάλα του Μαγιάση.
Στην απεικόνιση αυτή ο μαίανδρος έχει κίτρινο χρώμα σε σκούρο φόντο.
Ο δημιουργός της είναι ο εξαιρετικός Παντελής Δ. Δεσποτίδης από τα Κατάπολα της Αμοργού.
Την σπάνια αυτή απεικόνιση (όπως αναφερόταν και στο περιοδικό) συνόδευε ένα πανέμορφο γράμμα, όπου μεταξύ άλλων αναφερόταν:
“…Όλα αυτά τα πλοία είχαν ανοιχτά καταστρώματα και διαδρόμους περιπάτου που, εκτός από τη συμβολή τους στην καλαισθησία, μας έδιναν την ευκαιρία απολαύσουμε ένα πραγματικό θαλασσινό ταξίδι. Ακούγαμε τον ήχο του νερού, καθώς απόνερα και κύματα συγκρούονταν μεταξύ τους. Κρατούσαμε σφιχτά την ξύλινη κουπαστή, παίζαμε με τον κίνδυνο να βραχούμε και να γευτούμε την αλμυρή υγρή σκόνη (…)”.
Ο Παντελής Δεσποτίδης είναι θείος του Νικήτα του Δεσποτίδη, του λοστρόμου στα πλοία της ακτοπλοΐας μας και στα ρυμουλκά, ο οποίος έχει παντρευτεί την Ανθή Δέλγα από την Καταβατή, την κόρη του Παναγιώτη του Δέλγα, γνωστού ως «Τηλεγραφητής».
Ο Αντώνης ο Δεσποτίδης, θείος και αυτός του Νικήτα, ήταν λοστρόμος στο «Μιαούλης».
Βίος και πολιτεία για πλοία και ανθρώπους.
Μνήμες από το χθες που παραμένουν ολοζώντανες για όσους τις έζησαν.
Μνήμες από έναν ολότελα διαφορετικό κόσμο.
