Ένας ακόμα δικός μας άνθρωπος μίσεψε για το στερνό ταξίδι της ζωής.
Ο Κώστας ο Καρράς, ο γιος του καπετάν Γιάννη Καρρά, ιδρυτή του Πόρτο Καρράς.
Ο Κώστας ο Καρράς, ο σύζυγος της Λύδιας Καρρά.
Ο Κώστας Καρράς γεννήθηκε στο Λονδίνο. Σπούδασε φιλοσοφία, ιστορία και αρχαία ελληνικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Εργάστηκε 25 χρόνια στη ναυτιλία και διετέλεσε μέλος του ΔΣ της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών από το 1975 μέχρι το 1985. Το 1972 ίδρυσε την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος. Από το 1976 είναι αντιπρόεδρος της Europa Nostra (ομοσπονδία των ευρωπαϊκών οργανώσεων περιβάλλοντος και πολιτισμικής κληρονομιάς). Το 1974 ίδρυσε την οργάνωση “Friends of Cyprus” στο Λονδίνο. Από το 1988 είναι ο Έλληνας συντονιστής του Ελληνο-Τουρκικού Φόρουμ για τον ανεπίσημο διάλογο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Το 1995 υπήρξε συνιδρυτής του Κέντρου για τη Δημοκρατία και Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και παραμένει μέλος του ΔΣ μέχρι σήμερα. Είναι Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου.(biblionet.gr)
Ο Κωστας ο Καρράς είναι ένας απο τους τελευταίους εκπρόσωπους της παλιάς τάξης των ιδιαίτερα ευκατάστατων που είχαν σχέσεις με την Σίφνο. Οι Καρελαιοι, οι Βερνίκοι, οι Καρράδες και αρκετoί ακόμα.
Το σπίτι τους στις Καμάρες γνώρισε μεγάλες δόξες.
Αξέχαστες βεγγέρες έλαβαν χώρα εδώ.
Ο Κώστας ο Καρράς αγαπούσε πολύ τη Σίφνο και ένιωθε Σιφνιός.
Ο πατέρας του ήταν Χιώτης, η μάνα του Σιφνιά.
Ένας άνθρωπος με πνευματικές αναζητήσεις και αγωνίες.
Ποιος θα ξεχάσει τις συναντήσεις στα Φυρόγια με τον Αμφιλόχιο Χρυσολωρα, τον Γιανναρά και τόσους ακόμα πνευματικούς ανθρώπους.
Συναντήσεις μυσταγωγίας όπου έσμιγαν οι άνθρωποι του πνεύματος και οι άνθρωποι του μόχθου, οι ξωμαχοι της Σίφνου.
Ποιος θα ξεχάσει τη γενναία συμβολή του Κώστα του Καρρά στην αναγγέννηση της Ιεράς Μονής Βρύσης υπό τον αλησμόνητο Αμφιλόχιο Χρυσολωρά.
Άλλοι άνθρωποι, ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι.
Άνθρωποι που γεννήθηκαν στον πλούτο, αλλά ποτέ δεν ξεχασαν πως είναι πάνω από όλα άνθρωποι.
Αν κατι λείπει από την εποχή μας είναι αυτή η πνευματικότητα που ανθισε εκείνα τα χρόνια στα Φυρόγια, στη Βρύση, στην Παναγιά του Βουνού και σε τόσα ακόμα μοναστήρια.
Ποιος θα ξεχάσει πως ο Κώστας ο Καρράς συνέβαλλε καθοριστικά στην ανέγερση του Δημοτικού Σχολείου Καμαρών.
Είναι τόσα τα έργα ουσίας στα οποία πρωτοστάτησε που θα χρειάζονταν πολλές σελίδες για να αναφερθούν και δεν θα είχε κανένα νόημα.
Να μην ξεχάσουμε την μεγάλη συνεισφορα του Κώστα και της Λυδίας Καρρά στην προστασία των νησιών από τις αλλοιώσεις που επέφερε ο τουρισμός.
Οι δύο τους δημιούργησαν την Εταιρεία Προστασίας της Φύσης και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς στην Πλάκα, το έργο της οποίας είναι ανεκτίμητο.
Ο Κώστας ο Καρράς έβλεπε μπροστά.
Εδω και πενήντα χρόνια έβλεπε τις αλλαγές που έρχονταν σαν οδοστρωτήρας.
Πολύ λίγες σκέψεις για έναν σπουδαίο άνθρωπο.
Το έργο του ανθρώπου αυτού δεν θα ξεχαστεί.
Ο σπόρος που φύτεψε φύτρωσε, μεγάλωσε και θέριεψε.
Θερμά συλληπητήρια στην οικογένειά του.
