Μια μικρή επιστροφή στο χρόνο.
Πειραιάς, άνοιξη του 1999.
Ένας Πειραιάς γεμάτος από πλοία που ετοιμάζονται για το καλοκαίρι του 1999.
Οι δύο φωτογραφίες αποτυπώνουν ένα γνώριμο στιγμιότυπο, καθώς τα περισσότερα πλοία της ακτοπλοΐας τότε παρέμεναν στο λιμάνι του Πειραιά κατά τη διάρκεια της ετήσιας ακινησίας τους.
Στο τέλος του καλοκαιριού του 1999 θα έπεφτε η αυλαία για τις περισσότερες από τις παραδοσιακές ακτοπλοϊκές εταιρείες, καθώς η Minoan Flying Dolphins (η σημερινή Hellenic SeaWays) θα τις απορροφούσε κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου του 1999.
Και το φθινόπωρο εκείνης της χρονιάς έμοιαζε με φθινόπωρο της παραδοσιακής ελληνικής ακτοπλοΐας.
Μια συνηθισμένη ημέρα της άνοιξης του 1999.
Από αριστερά προς τα δεξιά βλέπουμε το “Πρέβελη” (ακόμα με τα σινιάλα της Ρεθυθμνιακής), το “Λατώ”, το “Ποσειδών Ελλάς”, το “Εξπρές Ερμής” (αγορασμένο, πια, από τον Κώστα Αγαπητό), το “Εξπρές Απόλλων”, το “Golden Vergina”, το “Μήλος Εξπρές”, το “Άνεμος”, το “Μιλένα”, το “Πήγασος”, το “Δημητρούλα”, το “Εξπρές Σαντορίνη”, το “Οδυσσέας ΙΙ” (αυτό με επιφύλαξη) και το “Σαρωνικός”.
Στο λιμάνι υπάρχουν ακόμα, το λιγότερο, 14 πλοία της ακτοπλοΐας μας.
Οκτώ από αυτά θα δούμε στην επόμενη φωτογραφία.
Στην δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε από αριστερά προς τα δεξιά το “Ρομίλντα”, το “Ροδάνθη”, το “Άγιος Ραφαήλ”, το “Παναγία Εκατονταπυλιανή”, το “Σούπερ Ναϊάς”, το “Ιαλυσσός”, το “Νικόλας Α” και το “Νταλιάνα”.
Αριστερά από το “Ρομίλντα” είναι δεμένο το “Κάντια'” της ΑΝΕΚ με σβησμένα τα κρητικά του σινιάλα.
Το πλοίο ετοιμαζόταν να φορέσει τα σινιάλα της ΔΑΝΕ, τα οποία θα φορέσει μόνο από την δεξιά μπάντα, ενώ η αριστερή παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της ναύλωσης λευκή.
