Έξι χρόνια πριν…
21 Μαρτίου 2017….
Η ημέρα της ποίησης
Η ώρα της τελευταίας αναχώρησης έφτανε για το θρυλικό “Hengist”
Οι στίχοι του Νίκου Καββαδία αποτύπωναν τα συναισθήματα όλων όσων κατάφεραν να βρεθούν εκείνο το πρωϊνό στο λιμάνι του Πειραιά, αλλά και όλων όσων δεν τα κατάφεραν να αποχαιρετήσουν το πλοίο όπως θα ήθελαν:
“Το ρυμουλκό σφύριξε τρεις και πάει για πέρα,
σαράντα μέρες όλο εμέτραγες τα μίλια,
μ’ απόψε λέω φαρμάκι κόμπρα είχες στα χείλια,
την ώρα που `πες με θυμό: «Θα βγω άλλη μέρα…»
Ένα πλοίο που έζησε μεγάλες δόξες και τιμές έφυγε άδοξα.
Ένα πλοίο που έζησε πολλές ζωές.
Ένα πλοίο που πέρασε πολλά.
“Τη νύχτα σου `πα στο καμπούνι μια ιστορία,
την ίδια που όλοι οι ναυτικοί λένε στη ράδα,
τα μάτια σου τα κυβερνούσε σοροκάδα
κι όλο μουρμούριζες βραχνά: «Φάλτσο η πορεία…»
Η πορεία φαλτσάρισε δύο φορές.
Την πρώτη, τον Οκτώβρη του 1995, το πλοίο παροπλίστηκε μπροστά στον Ηλεκτρικό Σταθμό του Πειραιά.
Έμεινε δεμένο στο λιμάνι του Πειραιά μέχρι το τέλος του 1996.
Τη δεύτερη τον Γενάρη του 2015 όταν το πλοίο ακινητοποιήθηκε ξανά λόγω επίσχεσης εργασίας από τους ναυτικούς για δεδουλευμένα.
Την πρώτη φορά κατάφερε να σαλπάρει ξανά στου Αιγαίου τα νερά.
Τη δεύτερη δεν τα κατάφερε.
Τον Απρίλη του 2016 το πλοίο έγειρε μέσα στο λιμάνι του Πειραιά λαβωμένο από τις ανομίες ….
Και έξι χρόνια πριν σαλπάρησε ξανά.
Αλλά όχι για Πάρο-Νάξο-Ίο-Σαντορίνη.
Ούτε για Κύθνο-Σέριφο-Σίφνο-Κίμωλο-Μήλο.
Ούτε για Μήλο-Άγιο Νικόλαο-Κάσο-Κάρπαθο-Διαφάνι-Χάλκη-Σύμη-Ρόδο…..
Σαλπάρησε για τα διαλυτήρια του Αλη-Άγα…
“Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι”.
Στο μυαλό γυρίζουν ξανά τα λόγια του μάγου Μέρλιν από την ιστορία “Όνειρο Χειμωνιάτικου Πρωϊνού” του Hugo Pratt.
Μας θυμίζουν μια παλιά πονεμένη ιστορία:
“… Ακούω τα λόγια της μνήμης. Μετά την αναχώρηση των Ρωμαίων….. ένας Άγγλος βασιλιάς, ο Vortigern, συμμάχησε με τους δύο Σάξωνες αδελφούς, τον Hengist και τον Horsa. Τους υποσχέθηκε γη στην Αγγλία αν έδιωχναν τον εχθρό. Αυτό κι έκαναν. Έπειτα ο Vortigern παντρεύτηκε την αδελφή των δύο αυτών Σαξώνων, την όμορφη Ροουένα …”.
Και ο μάγος Μέρλιν συνεχίζει:
“Αλλά λίγα χρόνια αργότερα, ο Hengist κάλεσε κι άλλους Σάξωνες και πήρε τη θέση του Vortigern…
Tότε οι άλλοι Βρετανοί βασιλιάδες εξέλεξαν το βασιλιά Αρθούρο σαν ανώτατο αρχηγό, και σταμάτησαν τη σαξωνική εισβολή …”
Τα πλοία που αγαπήσαμε,τα δικά μας πλοία δεν ταξιδεύουν πια εδώ.
Το “Μήλος Εξπρές” – “Vortigern”
Το “Πηνελόπη Α” – “Horsa”
Το “Ρομίλντα”/”Απόλλων Εξπρές 2″/”Παναγία Εκατονταπυλιανή”/”Εξπρές Άρτεμις”/”Παναγία Εκατονταπυλιανή”/”Άγιος Γεώργιος”/”Παναγία Τήνου” σαλπάρησε για τελευταία φορά από το λιμάνι του Πειραιά στις 21 Μαρτίου 2017…
Ήταν ο τελευταίος αποχαιρετισμός για το πλοίο που στο τέλος κατάντησε καραβοφάναρο μέσα στο λιμάνι του Πειραιά
“Έπεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τιμονιέρα να με δεις”
Η θρυλική διαφήμιση της VENTOURIS SEA LINES Θα μείνει για πάντα στην καρδιά μας, μαζί με το πλοίο το αγαπημένο.
Αντίο θρυλικέ “Απόλλωνα”!!!
Αντίο Αθήνα!!!
Αντίο στα πλοία τα παλιά και τα αγαπημένα ….
