Γιάννης Πολυχρονάκος : Για το αδιέξοδο που οδηγούνται τα σφαγεία στα νησιά

«Οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας για τη λειτουργία των σφαγείων, ορθώς τέθηκαν και πρέπει να τηρούνται.

Το ζήτημα όμως που αφορά τα σφαγεία που λειτουργούν στα νησιά των Κυκλάδων είναι πολύ πιο σημαντικό. Αφορά στην ίδια τη βιωσιμότητα τους.

Έχουμε και λέμε:

Μπορούν να λειτουργήσουν ως κερδοφόρες επιχειρήσεις τα δημοτικά σφαγεία στα νησιά των Κυκλάδων;

Η απάντηση είναι όχι γιατί πολύ απλά τα έξοδα τους είναι περισσότερα και ο κύκλος εργασιών είναι περιορισμένος.

Άρα θα πρέπει να κλείσουν;

Και εδώ η απάντηση είναι όχι. Αν κλείσουν, δεν θα υπάρχει κτηνοτροφία άρα και κτηνοτρόφοι στα νησιά  μας.

Μήπως θα πρέπει να αυξήσουν τις τιμές τους;

Και πάλι όχι, γιατί το κόστος θα μετακυλιστεί αφενός στους καταναλωτές που θα πληρώνουν πανάκριβα το κρέας, αφετέρου στους κτηνοτρόφους που τελικά θα οδηγηθούν σε αδιέξοδο.

Τα δημοτικά σφαγεία στα νησιά των Κυκλάδων αντιμετωπίζουν πρόβλημα βιωσιμότητας. Στην Τήνο μάλιστα, η δημοτική επιχείρηση που λειτουργούσε το σφαγείο αναγκάστηκε να πάρει δάνειο, το οποίο ‘’κοκκίνισε’’,  πουλήθηκε σε fund και οι άνθρωποι εκεί είναι αντιμέτωποι με κατασχέσεις που απειλούν και το νέο εξοπλισμό του. Το χειρότερο όμως, είναι ότι απειλείται η ίδια η ύπαρξη του σφαγείου.

Ένα σοβαρό πρόβλημα λοιπόν, που αφορά έναν κομβικό τομέα για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας στις Κυκλάδες και για το οποίο πρέπει να ληφθούν άμεσα υλοποιήσιμες αποφάσεις.

Στο ερώτημα αν υπάρχουν λύσεις η απάντηση είναι ναι, όπως η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για να δοθεί η δυνατότητα στους Νησιωτικούς Δήμους να χρηματοδοτούν μέρος των λειτουργικών δαπανών των σφαγείων στα νησιά.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις όπως ο κανονισμός που επιβάλλει την παρουσία κτηνιάτρου της Περιφέρειας για τη λειτουργία του σφαγείου.

Με δεδομένο ότι η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου είναι υποστελεχωμένη και δεν υπάρχουν διαθέσιμοι κτηνίατροι στην υπηρεσία για να καλύπτουν τις ανάγκες όλων των νησιών η λύση είναι να δοθεί η δυνατότητα σύμβασης με ιδιώτες κτηνιάτρους ειδικά για τα σφαγεία των νησιών».