Πρωτογενής τομέας: Ο βαθμός αυτάρκειας σε βασικά προϊόντα και οι απειλές
Περιορισμένη αυτάρκεια σε αγροτικά – Μείωση των καλλιεργούμενων
εκτάσεων
Ακόμα δυσκολότερη αναμένεται να είναι η νέα χρονιά στον πρωτογενή τομέα,
καθώς ήδη οι προβλέψεις κάνουν λόγο για μείωση άνω του 30% στην παραγωγή
αραβόσιτου και σιταριού από την Ουκρανία που «υποθηκεύει» νέες αυξήσεις στο
κόστος φυτικής και ζωικής παραγωγής.
Να σημειωθεί ότι την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο (2021/2022) οι
παραγωγοί είχαν προλάβει να σπείρουν και υπήρχαν και αποθέματα να διατεθούν
στις αγορές.
Φέτος δεν συνέβη αυτό. Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με την κλιματική κρίση
οδηγούν σε ακόμη δυσκολότερες ημέρες τους παραγωγούς μας.
Σε επίπεδο εγχώριας αυτάρκειας, στην πλειονότητα των προϊόντων φυτικής
παραγωγής το ποσοστό κυμαίνεται κάτω του 50% και στηριζόμαστε κατά βάση από
εισαγωγές από άλλες χώρες (το μαλακό σιτάρι 25,10%, το αραβοσιτέλαιο 22,3%, η
ζάχαρη 1,9%), ενώ στη ζωική παραγωγή στο αγελαδινό γάλα, στο χοιρινό και στο
βόειο κρέας τα ποσοστά εξάρτισης από τις εισαγωγές παραμένουν υψηλά.
Τα σιτηρά
Στα σιτηρά στη δεκαετία 2013-2022 καταγράφηκε μείωση στο 36% στις
καλλιεργούμενες εκτάσεις με τον όγκο παραγωγής να συρρικνώνεται κατά 47%. Στο
μαλακό σιτάρι – που αποτελεί πρώτη ύλη για βασικά είδη διατροφής όπως άλευρα,
ενώ το 40% χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή- η αυτάρκεια της χώρας διαμορφώνεται
στο 25,1%.
Δηλαδή βρισκόμαστε εν μέσω μίας «τέλειας καταιγίδας» ελέω των γεωπολιτικών
κλυδωνισμών και της κλιματικής κρίσης.
Αντιπρόεδρος
Ένωσης Συνεταιρισμών
Νήσων Κυκλάδων και Αργοσαρωνικού
Γεροντής Ιωάννης
