Το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων όσον αφορά την ακτοπλοΐα την νησιωτικότητα και την έλλειψη πληρωμάτων έβαλε ο Προέδρος του Ιδρύματος Ευγενίδου και Ναυτιλιακός Πρεσβευτής του ΙΜΟ Λεωνίδας Δημητριάδης– Ευγενίδης σε παρέμβασή του στο συνέδριο Μεταφορές και Υποδομές. Τόνισε την ανάγκη για ριζική αναμόρφωση στο πλαίσιο. «Αυτή τη στιγμή υπάρχουν νησιά που για τεχνικούς λόγους δεν υπάρχουν δρομολόγια» είπε. Υπογράμμισε τις ελλείψεις σε πληρώματα και εργαζόμενους με δεξιότητες αλλά και την πίεση που θα δεχθούν οι ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις:
«Φέτος διαπιστώνουμε μια τεράστια έλλειψη πληρωμάτων. Δεν μπορούμε στην ακτοπλοΐα να βρούμε πληρώματα. Δεύτερο πρόβλημα είναι ότι αυτή τη στιγμή, όλος ο ναυτιλιακός κλάδος θα έχει μία μεγάλη πίεση στον τραπεζικό τομέα». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο νησί καταγωγής του στη Σίφνο η οποία φέτος θα εξυπηρετείται από το νεοαποκτηθέν συμβατικό πλοίο της Aegean Sea Lines “ΑΝΕΜΟΣ”.
Πιο συγκεκριμένα ανέφερε:
Για νησιωτικότητα
-«Είναι πολλά τα θέματα και πολλές οι προκλήσεις στο ζήτημα που αναφέρουμε ως νησιωτικότητα. Γίνεται μια προσέγγιση, μια προσπάθεια. Πάνω από όλα, οι προσεγγίσεις αυτές πρέπει να έχουν ένα κοινά στοχευμένο όραμα με επιμέρους εξατομικευμένες δράσεις. Γιατί δεν είναι όλα τα πράγματα τα ίδια. Στην νησιωτικότητα πρέπει να έχουμε κυρίαρχα στο νου μας ότι διαφορετικά cluster νησιών έχουν διαφορετικές ανάγκες. Για μένα είναι πολύ σημαντική η έννοια της αειφορίας. Δεν είμαι αριθμολάγνος, δεν είμαι αυτός που πιστεύει ότι ο σκοπός είναι ένα νησί, όπως η Σίφνος που κατάγομαι, να έχει 300.000 επισκέπτες τον Αύγουστο. Αυτό θα ήταν ο θάνατος της. Προτιμώ να χάσω την αξιοποίηση ενός real estate το οποίο μείνει ανεκμετάλλευτο, παρά να καταστραφεί το νησί. Ο στόχος μας είναι οι άλλες δράσεις, οι οποίες έχουν να κάνουν πέραν του τουρισμού και της οικοδομής τα οποία υπερέχουν στις περιοχές της νησιωτικότητας, να υποκατασταθούν και από άλλες δράσεις. Γιατί μόνο μια ασύμμετρη ανάπτυξη με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των νησιών θα μπορέσει να δώσει τη βάση μιας αειφόρας, μιας ενσυναίσθησης του περιβάλλοντος. Και το κυριότερο από όλα να αποφύγεις το braindrain. Δεν έχει λογική να αυξήσουμε το τουρισμό και να βάζουμε τους εργαζόμενους να κοιμούνται στα κοντέινερ το καλοκαίρι. Αυτά είναι ή δεν είναι τριτοκοσμικά; Οι αριθμοί δείχνουν και τη σχετικότητα. Ξέρετε, μιλάμε για τον τουρισμό, για κρουαζιέρα, όμως πρέπει να εξετάζουμε και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά. Δεν είναι μόνο οι αριθμοί. Προσοχή στους αριθμούς»
Για την ακτοπλοΐα
«Μια λέξη έχω να πω απογοήτευση. Είναι πολύ αποθαρρυντική και θλιβερή εικόνα. Χρειάζεται μία ριζική αναμόρφωση στο πλαίσιο. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν νησιά που για τεχνικούς λόγους δεν υπάρχουν δρομολόγια. Εγκρίνονται δρομολόγια σε πλοία τα οποία ποτέ δεν θα δρομολογηθούν για να μπλοκάρουμε τις γραμμές σε άλλους. Έχει ξεχειλώσει η έννοια της τακτικής και έκτακτης δρομολόγησης. Πώς δίνονται οι επιδοτήσεις, ποια είναι τα κριτήρια; Εγώ ξέρω ένα πράγμα: η επιδότηση δίνεται για την κοινωνική συνοχή, τα συμβατικά πλοία τα οποία θα καλύπτουν 12 μήνες τις ανάγκες των νησιών. Θέλω να καταλάβω ποια είναι η οπτική, με τις οποίες αποφασίζουμε και δίνουμε επιδοτήσεις, γιατί αυτό το νησί και όχι το άλλο. Να έχουμε ένα πλαίσιο, μια εκ βάθρων αναδιάρθρωση και μια σωστή θεσμική αντιμετώπιση».
Για τις ελλείψεις σε πληρώματα και εργαζόμενους με δεξιότητες
«Φέτος διαπιστώνουμε μια τεράστια έλλειψη πληρωμάτων. Δεν μπορούμε στην ακτοπλοΐα να βρούμε πληρώματα. Δεύτερο πρόβλημα είναι ότι αυτή τη στιγμή, όλος ο ναυτιλιακός κλάδος θα έχει μία μεγάλη πίεση στον τραπεζικό τομέα, όχι μόνο λόγω των υψηλών επιτοκίων, αλλά λόγω των μεγάλων δομικών αλλαγών του τραπεζικού συστήματος, όπου και η παγκόσμια ναυτιλία θα έχει περισσότερες δυσκολίες να χρηματοδοτηθεί και πολύ περισσότερο ο κλάδος στην ακτοπλοΐα. Επίσης θέλω να αναφέρω ένα τεράστιο θέμα, το οποίο έχει η Ελλάδα στο θέμα της έλλειψης δεξιοτήτων. Δηλαδή δεν αφορά μόνο την ακτοπλοΐα. Δεν μπορούμε να βρούμε συντηρητές, καλούς λογιστές, ΙΤ, ξενοδοχοϋπαλλήλους, δεν υπάρχουν. Αυτό μπορεί να σε οδηγήσει σε μια απαξίωση του προϊόντος και της ποιότητας. Επομένως, είναι πολύ μεγάλη προσπάθεια η οποία πρέπει να γίνει στην τεχνική και επαγγελματικής εκπαίδευση, κάτι στο οποίο το Ίδρυμα Ευγενίδου πρωτοστατεί.
Είναι πάρα πολύ σοβαρό το κεφάλαιο, ώστε να διασφαλίσουμε τις απαιτήσεις των επαγγελμάτων του μέλλοντος για να υπάρχει απασχολησιμότητα. Αλλιώς έχεις ένα 10% ανεργία και που σημαίνει δύο πράγματα : φοβερή έλλειψη σε κλάδους που είναι πολύ σημαντικοί για την οικονομίας και ένα πλεονάζοντα δυναμικό το οποίο πραγματικά δεν θα έχει στον ήλιο μοίρα. Από τότε που έγιναν πανεπιστήμια τα ΤΕΙ, χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια. Και αυτό το ζούμε και στην ναυτική εκπαίδευση».
