Στην εφήμερο κόσμο της ελληνικής ακτοπλοΐας ελάχιστες είναι οι εταιρείες που κατάφεραν να επιβιώσουν για περισσότερο από σαράντα χρόνια.
Μία από τις πραγματικά λιγοστές εταιρείες που άντεξαν στον χρόνο είναι η Ventouris Ferries του Γιώργη Κ. Βεντούρη.
Το 1976 η εταιρεία του Κωνσταντίνου Γ. Βεντούρη έφερνε την επανάσταση στη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων με το «Άγιος Γεώργιος», το όμορφο δανέζικο σκαρί που απόκτησε στην πορεία το προσωνύμιο “Ξιφίας” εξαιτίας της εξαιρετικά μακριάς του πλώρης.
Σαράντα οκτώ χρόνια μετά, το σινιάλο της εταιρείας με το «Β» στο φουγάρο παραμένει στις επάλξεις μόνο στην Αδριατική και το Ιόνιο.
Εκείνη την εποχή στη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων ταξίδευαν το «Κάλυμνος» της «Εύδοξος Ναυτιλιακής», το «Κανάρης» των Σταθάκη-Μανούσου, το «Μιαούλης» και το «Κυκλάδες» των αδελφών Αγαπητού.
Ο «Ξιφίας» αγαπήθηκε πολύ και συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη των νησιών.
Σύντομα, η κίνηση της γραμμής θα αυξανόταν τόσο πολύ ώστε το «Άγιος Γεώργιος» να μην μπορεί να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες της γραμμής.
Η δρομολόγηση του «Κίμωλος», το 1980, έφερε μια δεύτερη επανάσταση στη γραμμή. Η μεταφορική ικανότητα αυξήθηκε κατά πολύ και τα φορτηγά της γραμμής πολλαπλασιάζονταν, πια, με γεωμετρική πρόοδο.
Το 1983 αγοράζονται τα βέλγικα αδελφά πλοία, το «Γεώργιος Εξπρές» και το «Μπάρι Εξπρές», τα οποία δίνουν ένα μεγάλο ατού στην εταιρεία.
Το ένα πλοίο προορίζεται για την Παροναξία-Σαντορίνη, ενώ το άλλο για την νέα γραμμή του Μπάρι.
Το 1987 η εταιρεία του Κωνσταντίνου Βεντούρη χωρίζεται και τα παιδιά αναλαμβάνουν τα ηνία.
Η γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων περνάει στη Ventouris Sea Lines (VSL).
Το «Κίμωλος» συνεχίζει να παλεύει με το «Ιόνιον».
Το 1995 έρχεται η διακοπή των δρομολογίων της VSL λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Και την επόμενη χρονιά, το 1996, το «Bari Express», αρχικά, και στη συνέχεια το «Πήγασος» θα φέρουν και πάλι το σινιάλο με το «Β» στα λιμάνια των Δυτικών Κυκλάδων.
Η Ventouris Ferries θα εξυπηρετήσει τη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων μέχρι το τέλος του 1999.
Και πάμε σε μία επέτειο με τη δική της ξεχωριστή σημασία.
Φέτος συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τότε που το σινιάλο της εταιρείας με τη δανέζικη κορώνα και το «Β» εμφανίστηκε στο λιμάνι του Μπάρι.
Ήταν μέσα Ιουνίου ή μέσα Ιουλίου του 1984 όταν το «Μπάρι Εξπρές» πραγματοποιούσε το πρώτο του δρομολόγιο στην γραμμή από Πάτρα για Ηγουμενίτσα-Μπάρι.
Λέγεται πως στο πρώτο αυτό δρομολόγιο η κίνηση ήταν πολύ χαμηλή, αλλά η συνέχεια δικαίωσε περίτρανα την εταιρεία του Κωνσταντίνου Βεντούρη.
Λίγους μήνες μετά το πρώτο δρομολόγιο έρχεται η δρομολόγηση του «Πάτρα Εξπρές» να αλλάξει τελείως τα δεδομένα.
Ένα από τα καλύτερα πλοία της ελληνικής ακτοπλοΐας διπλώνει το «Μπάρι Εξπρές» στην γραμμή του Μπάρι.
Ελάχιστοι θα το πίστευαν, αλλά ο «τολμών νικά».
Τα επόμενα χρόνια η VENTOURIS FERRIES θα κυριαρχήσει ολοκληρωτικά στη γραμμή του Μπάρι.
Ta πλοία που αποκτήθηκαν μέσα σε μία δεκαετία για να καλύψουν την γραμμή από την Πάτρα για Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Μπάρι, και δευτερευόντως τη γραμμή του Μπρίντεζι, ήταν πολλά:
- «Athens Express” (1986),
- «Grecia Express” (1987),
- “Italia Express” (1987),
- «Venus” (1989),
- «Vega” (1990),
- “Saturnus” (1991“),
- “Polaris” (1991),
- “Pollux” (1994),
- “Πήγασος» (1994)
Όλη αυτή πορεία έμοιαζε απίστευτη.
Τα λιμάνια της Πάτρας και του Μπάρι γέμιζαν με δανέζικες κορώνες με το «Β».
Σε όλα αυτά τα χρόνια δημιουργήθηκαν σχέσεις εμπιστοσύνης με επιβάτες και οδηγούς.
Υπήρχαν οδηγοί που ταξίδευαν αποκλειστικά με τα πλοία της VENTOURIS FERRIES, καθώς ήξεραν πως πάντα θα υπάρχει θέση για αυτούς στα αχανή γκαράζ του “POLARIS”, του «VENUS” και των άλλων πλοίων.
Το 1995 τα δεδομένα αλλάζουν με την δρομολόγηση των πρώτων πλοίων της SUPERFAST FERRIES.
Τα πλοία αυτά έφεραν μεγάλες αλλαγές.
Οι ώρες ταξιδιού μειώθηκαν σημαντικά, με το ταξίδι να αποκτά έναν χαρακτήρα κρουαζιέρας.
Όπως ήταν αναμενόμενο τα πλοία αυτά κέρδισαν μεγάλο μερίδιο της κίνησης.
Το 1998 το «SUPERFAST Ι» και το «SUPERFAST ΙΙ» δρομολογούνται στην γραμμή από Πάτρα για Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα-Μπάρι.
Τα πλοία της VENTOURIS FERRIES αντέχουν στον ανταγωνισμό, καθώς έχουν μία σταθερή πελατεία για πολλά χρόνια.
Σταδιακά η VENTOURIS FERRIES εγκαταλείπει το λιμάνι της Πάτρας και έχει την Ηγουμενίτσα λιμάνι αναχώρησης.
Για μία δεκαετία η εταιρεία υποχωρεί και τα πλοία λιγοστεύουν κατά πολύ σε αριθμό.
Όμως, από το 2015 έχει ξεκινήσει μία νέα περίοδος αναγέννησης της εταιρείας.
Με ανθρώπους-κλειδιά στα γραφεία και στα πλοία να δίνουν πάντα τον καλύτερο εαυτό τους, η εταιρεία επανακάμπτει με νέες αγορές:
- “RIGEL II” (2015)
- “RIGEL III” (2017)
- “RIGEL VII” (2019)
- “RIGEL V” (2024)
Aυτή η νέα προσπάθεια θυμίζει την δεκαετία του ’80.
Η εταιρεία κατάφερε να ξεπεράσει τις δυσκολίες και τον ανταγωνισμό και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες.
Η VENTOURIS FERRIES ήταν από τις πρώτες που άνοιξαν τη γραμμή από το Μπάρι για το Δυρράχιο.
Η εταιρεία προέβλεψε σωστά την δυναμική της νέας αναδυόμενης γραμμής και επένδυσε σωστά.
Το δίδυμο «RIGEL II” / ”RIGEL III” πέτυχαν την καταξίωση της εταιρείας στην απαιτητική γραμμή της Αλβανίας.
Το «RIGEL VII” δουλεύει το καλοκαίρι στη γραμμή από Ηγουμενίτσα για Κέρκυρα-Μπάρι, ενώ υπάρχει επέκταση μέχρι τη Σάμη της Κεφαλονιάς.
Τα πλοία αυτά είναι εξαιρετικά με πολυτελείς εσωτερικούς χώρους και μεγάλα γκαράζ.
Η πρόσφατη απόκτηση του «RIGEL V” μοιάζει με κίνηση-ματ, καθώς πρόκειται για πλοίο με πολύ μεγάλες δυνατότητες.
Το μέλλον ανήκει στην VENTOURIS FERRIES.
Σαράντα χρόνια μετά το ξεκίνημα της γραμμής Ελλάδας-Ιταλίας και σαράντα έξι από την ίδρυσή της, η εταιρεία ατενίζει το μέλλον με μεγάλη αισιοδοξία.
Είναι μία εταιρεία που στηρίζεται σε ανθρώπους που δουλεύουν για αυτήν πολλές δεκαετίες.
Οι άνθρωποι αυτοί, τόσο στα γραφεία όσο και στα πλοία, βλέπουν την εταιρεία σαν να είναι η δική τους εταιρεία.
Στον εφήμερο κόσμο της ελληνικής ακτοπλοΐας η διατήρηση παραδοσιακών σινιάλων μοιάζει απίστευτη.
Ευχόμαστε τα καλύτερα στους ανθρώπους της VENTOURIS FERRIES.
