Ο μαστρο-Γιάννης ο Ζούρας, από τον Φελλό της Άνδρου, «έφυγε» για το μεγάλο ταξίδι που δεν έχει επιστροφή.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στον Φελλό της Άνδρου την Πέμπτη 26 του Δεκέμβρη του 2024.
Στον Φελλό της Άνδρου ήρθαν πολλοί άνθρωποι να τιμήσουν την εξόδιο ακολουθία για τον μαστρο-Γιάννη και για να συμπαρασταθούν στην Αγγελική, την γυναίκα του Γιάννη, και σε όλη την οικογένεια.
Ήρθαν φίλοι και συγγενείς από όλη την Άνδρο, παλιοί ναυτικοί που έκαναν με τον Γιάννη σε κάποιο καράβι, μέλη του πληρώματος του «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ», άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του από την Σίφνο και άλλα νησιά, άνθρωποι της ΖΑΝΤΕ FERRIES και πολλοί ακόμα.
Τα έξοδα της κηδείας καλύφθηκαν από την FAST FERRIES, την εταιρεία που αγόρασε πρόσφατα το «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ» και το «ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ».
Ο Πέτρος ο Ζούρας αποχαιρέτησε τον αδελφό του με λόγια που έβγαιναν μέσα από τα τρίσβαθα της καρδιάς του.
Τα δύο αδέλφια ήταν πολύ δεμένα σε όλη τους τη ζωή.
Ο μαστρο-Γιάννης “έφυγε” τριάντα χρόνια ακριβώς μετά την απώλεια του πατέρα τους, το 1994.
Στην φωτογραφία βλέπουμε τα δύο αδέλφια, τον Γιάννη και τον Πέτρο τον Ζούρα, στο σαλόνι του “ΠΗΝΕΛΟΠΗ Α” τον Οκτώβριο του 2012.
Τα δύο αδέλφια μόνο δύο φορές βρέθηκαν σαν πλήρωμα στο ίδιο πλοίο.
Και τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν να ταξιδεύουν στα δεκαέξι τους χρόνια, σαν επίκουροι
Η πρώτη φορά που τα δύο αδέλφια βρέθηκαν στο ίδιο πλοίο ήταν στο “ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ” του Στρίντζη, το 1988, με τον μαστρο-Γιάννη τον Ζούρα Γ’ Μηχανικό και τον Πέτρο τον Ζούρα νεαρό καμαρωτάκι.
Δούλεψαν ξανά μαζί στο “SUPERFERRY II” με τον μαστρο-Γιάννη Β’ Μηχανικό και τον Πέτρο Β’ Οικονομικό.
Από τότε έσμιγαν σε ντόκους και σε πλοία.
Στην φωτογραφία βλέπουμε τον καπετάν-Κώστα Βελαλόπουλο, τον Καπετάνιο του «ΠΗΝΕΛΟΠΗ Α», τον καπετάν-Κώστα τον Τζώρτζη και τον μαστρο-Γιάννη τον Ζούρα.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο «ΠΗΝΕΛΟΠΗ Α».
Ο μαστρο-Γιάννης ο Ζούρας είχε πολύ καλές σχέσεις με όλα τα μέλη του πληρώματος των πλοίων στα οποία έκανε.
Είχε μία ιδιαίτερη αγάπη για τον καπετάν-Κώστα τον Τζώρτζη, με το οποίο πρωτο-έκανε στο «ΧΡΥΣΗ ΆΜΜΟΣ ΙΙ».
Στη συνέχεια συνεργάστηκαν για χρόνια στο «ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ» και στο “SUPERFERRY II”.
Ο Γιάννης ο Ζούρας ήταν ένας βέρος ακτοπλόος μηχανικός
Αρχικά ξεκίνησε σαν επίκουρος το 1980 με το «ΧΡΥΣΗ ΆΜΜΟΣ ΙΙ» με καπετάνιο τον καπετάν-Γιώργο τον Σαλονίκη.
Στο πλοίο έμεινε μέχρι το 1984.
Μετά πήγε στο «ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ».
Μετά πήγε στα πλοία του Στρίνζη της Ιταλίας.
Μεταξύ αυτών πέρασε και από το πρώτο “SUPERFERRY”.
Έκανε με το «Επτάνησος» και από Κυλλήνη για Πόρο/Αργοστόλι.
Το 1994 πέθανε ο πατέρας του και για τρία χρόνια δεν ταξίδεψε, από το 1994 έως το 1997.
Μετά πήγε ”IONIAN SUN” από Ηγουμενίτσα για Μπρίντεζι.
Επέστρεψε στο “Superfery II” και έμεινε για αρκετά χρόνια.
Τον Ιούνιο του 2005 πήγε στο «ΝΟΝΑ ΜΑΙΡΗ».
Στο πλοίο αυτό έμεινε μέχρι τον Αύγουστο του 2005.
Μετά πήγε στο «ΙΟΝΙΣ» του Τυρογαλά.
Το 2007 σειρά είχε το «ΡΟΜΙΛΝΤΑ», στο οποίο παρέμεινε για 18 μήνες.
Ο μαστρο-Γιάννης ο Ζούρας δέθηκε πολύ και με τον καπετάν-Μιχάλη τον Λυγνό, από την Σαντορίνη. Έκαναν χρόνια μαζί στο «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ».
Ξεχωριστή σχέση είχε και με τον καπετάν-Ισίδωρο τον Λιγνό με τον οποίο ταξίδεψαν για χρόνια μαζί τόσο στο «ΡΟΜΙΛΝΤΑ» όσο και στο «ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ».
Ο τρίτος Καπετάνιος με τον οποίο για χρόνια συνεργάστηκαν ήταν ο καπετάν-Κυριάκος ο Μουζάκης, με τον οποίο ταξίδεψαν τόσο στο «ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ», όσο και στο «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ».
Στα τέλη του 2008 πήγε στο «ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ».
Παρέμεινε στα πλοία της ΖΑΝΤΕ FERRIES μέχρι το Σάββατο 21 Δεκεμβρίου 2024 όταν η μεγάλη του καρδιά τον πρόδωσε.
Το τελευταίο το πλοίο ήταν το αγαπημένο του «ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ», ο «Βάπορας» όπως τον αποκαλούσε….
Με καπετάν Τάσο Τρέσσο και καπετάν Μιχάλη Λυγνό.
