Λιμάνι της Χίου.
Αύγουστος του 1996.
Στη Χίο ταξιδεύουν το “Σαπφώ”, το “Μυτιλήνη”, το “Θεόφιλος”, το “Άγιος Ραφαήλ”, το “Αλκαίος”.
Μια φωτογραφία που άθελά της αποτυπώνει το τέλος των ταξιδιών ενός ιστορικού πλοίου.
Λίγη ώρα πριν το “Παναγία Παξών” έμπαινε στο λιμάνι της Χίου ρυμουλκούμενου εξαιτίας μηχανικής βλάβης που σημειώθηκε έξω από τη Χίο.
Το πλοίο εκτελούσε το επιδοτούμενο δρομολόγιο από την Αλεξανδρούπολη για Λήμνο-Λέσβο-Χίο-Σάμο.
Κάπου εδώ, όμως, τα δρομολόγιά του έμελλε να διακοπούν.
Το πλοίο είναι το γνωστό μας “ΠΑΡΟΣ” της Ναξιακής (Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Νάξου).
Ξεκίνησε τα δρομολόγιά του το 1973 με το όνομα “ΦΟΙΒΟΣ”.
Στην αρχή για Πάρο-Νάξο και στη συνέχεια από Πάτρα και Ηγουμενίτσα για Ιταλία.
Το 1976 μετονομάστηκε σε “ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ” παραμένοντας στη γραμμή από Πάτρα για Ηγουμενίτσα-Ιταλία.
Το 1979 θα λάβει το όνομα “ΠΑΡΟΣ” και τη γνωστή πορτοκαλιά του φορεσιά της ΝΑΞΙΑΚΗΣ.
Η Διοίκηση της ΝΑΞΙΑΚΗΣ προχώρησε στην αγορά του πλοίου και το μετονόμασε σε «ΠΑΡΟΣ».
Στις 17 Φεβρουαρίου 1979 το «ΠΑΡΟΣ» ξεκίνησε δρομολόγια στη γραμμή της Παροναξίας για Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Νάξου (ΑΝΕ ΝΑΞΟΥ)
Εν τω μεταξύ αρχίζουν να αναδεικνύονται τα τεράστια προβλήματα της εταιρείας και κυρίως τα σχετικά με τα χρέη της.
Το 1985 θα περάσει στο διαχειριστικό έλεγχο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΚΤΟΠΛΟΙΑΣ μαζί με επτά ακόμα πλοία.
Στις 13 Μαΐου 1985 ιδρύεται η κρατική εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ», θυγατρική της ΕΤΒΑ, στην ιδιοκτησία της οποίας περιέρχονται τα πλοία της «ΑΝΕ ΝΑΞΟΣ» και άλλων εταιριών λαϊκής βάσης, που είχαν περιέλθει σε οικονομικό αδιέξοδο (Κεφαλονιάς, Χίου, Σάμου).
Μια φωτογραφία του ΝΑΞΟΣ με το ΙΟΝΙΟΝ στην Πάρο από το Αρχείο Γιώργου Πολυκανδρίτη:
Στη συνέχεια η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ πώλησε τα δύο πλοία της «ΑΝΕ Νάξος», το «ΠΑΡΟΣ» και το «ΝΑΞΟΣ», στην εταιρία ARCADIA LINES του Δημήτρη Μουλόπουλου έναντι 800 εκ. δραχμών.
Το 1990-1991 θα αποκτηθεί από την ARCADIA LINES του Δ. Μουλόπουλου διατηρώντας, αρχικά, το όνομά “ΠΑΡΟΣ”.
Το 1992 θα πάρει το όνομα “ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΞΠΡΕΣ” και το 1994-95 θα περάσει στην πλοιοκτησία του Γιώργου Βεντούρη, εξαδέλφου του Γιώργου Κ. Βεντούρη, της Ventouris Ferries.
Το φιλόδοξο σχέδιο περιλάμβανε δρομολόγηση του πλοίου στη γραμμή από Αμφιλοχία για Παξούς-Κέρκυρα.
Δυστυχώς, όμως, η γραμμή δεν αποδείχθηκε αποδοτική και το πλοίο διέκοψε τα δρομολόγιά του.
Τελευταία ελπίδα ήταν η επιδοτούμενη γραμμή στο Βόρειο Αιγαίο, αλλά ούτε και εδώ μακροημέρευσε.
Η συνέχεια περιλάμβανε μακροχρόνιο παροπλισμό στα Αμπελάκια της Σαλαμίνας και ένα τελευταίο θλιβερό και πένθιμο ταξίδι για την παραλία Αλιάγα της Τουρκίας.
Το “Πάρος” αγαπήθηκε πολύ.
Δεν έφτασε ποτέ τη δόξα και τη λάμψη του “Νάξος”.
Αλλά είχε και αυτό πολλούς φίλους.
Από πολλούς θεωρήθηκε ότι η κίνηση απόκτησής του από την ΝΑΞΙΑΚΗ δεν ήταν επιτυχημένη.
Το πλοίο είχε μικρή μεταφορική ικανότητα για οχήματα και κουβαλούσε κάποια μηχανικά προβλήματα.
Αποχαιρετισμός στο “Πάρος”, ένα σκαρί που ναυπηγήθηκε κάποτε στο Πέραμα.
Ένα ελληνικό καράβι, περήφανο και όμορφο.
Ο καπετάν-Νίκος ο Κορρές, από την Νάξο, σχολίασε για το πλοίο:
«Όμορφο, αλλά άτυχο Βαπόρι!!!
Σαν σκαρί μου άρεσε πιο πολύ από το «Νάξος», ίσως γιατί είχα συναισθηματικό δέσιμο γιατί ήταν το πλοίο που ξεκίνησα την καριέρα μου.
Ήταν καλοτάξιδο, αλλά είχε προβλήματα.
Είχε μικρό γκαράζ, αλλά πολλές και ωραίες καμπίνες».
Δυστυχώς, το “ελληνικό καράβι” αποτελεί, πια, είδος προς εξαφάνιση….
Ο Νίκος Αφεντάκης, από την Κίμωλο, μας πληροφορεί για ένα άλλο πλοίο του ίδιου εφοπλιστή, το «ΙΛΙΟΝ»:
«Το ΙΛΙΟΝ το έφεραν στους Παξούς την ημέρα του Δεκαπενταύγουστου.
Και το δρομολόγησαν στα τέλη του Σεπτεμβρίου.
Από Κέρκυρα για Ηγουμενίτσα και από Ηγουμενίτσα για Παξούς
Μια φορά γέμισε από Ηγουμενίτσα Παξούς. Ήταν οι βουλευτικές εκλογές.
Ο μαστρο-Θανάσης ο Παούρης έγραψε για το πλοίο:
«Προβληματικό μηχανοστάσιο, προβληματικές κύριες μηχανές STORK on line μπαταριστές και σε δοκιμαστικό στάδιο τότε στο συγκεκριμένο πλοίο. Υψηλή κατανάλωση καυσίμων και μικρό Γκαράζ. Η μοναδική εποχή που ταξίδεψε “ήρεμα” και χωρίς ιδιαίτερα τεχνικά προβλήματα, η εποχή που Α’ Μηχανικός ήταν ο Γιώργος ο Μπέσης (Α’ Μηχανικός του “Φοίβος” Αργοσαρωνικού για αρκετά χρόνια).
Το δρομολόγιο Καλαμάτα-Κρήτη δεν έγινε ποτε!!!
Την βραδιά μάλιστα των εγκαινίων στο λιμάνι της Καλαμάτας και κατά την διάρκεια του χορού, έγινε ο σεισμός όπου απεκολλήθη και το κομμάτι της προβλήτας που ήταν δεμένο μαζί με τις πίντες, χωρίς ευτυχώς να προκαλέσει ζημιά στις προπέλες του.
Ήταν ένα τεράστιο επιχειρηματικό λάθος η αγορά του από την Ναξιακή…..
Στα τελευταία του ταξίδια επί Βεντούρη (Σιδερένιου) ήταν περισσότερες οι “ακυβερνησίες” του λόγω βλάβης παρά τα δρομολόγια που εκτέλεσε.
Τα χρήματα που σπαταλήθηκαν στην ουσία κατά την πάροδο των χρόνων για την αποκατάσταση ζημιών στις Κυριες Μηχανές του (ειδικά σε στροφάλους), νομίζω ότι είχαν ξεπεράσει διαχρονικά την αξία του πλοίου….
Σαφώς και το πλοίο μπορούσε να επισκευαστεί, αλλά λόγω χωρητικότητας και μεταφορικού έργου, ήταν ασύμφορο!!!
Το καύσιμο των Κυρίων Μηχανών ήταν καθαρό Gas Oil (ούτε καν Fuel) οπότε αντιλαμβάνεσθε και το κόστος ειδικά με τα σημερινά δεδομένα. Επιπλέον λόγω πολλών καμπινών-κρεβατιών που διέθετε απαιτούσε συμβατικώς και πληθώρα καμαρώτων. (Πλειστάκις περισσότερους και από τους επιβάτες!!!)
Το Γκαράζ του, αν θυμάμαι καλά, έπαιρνε μόνο 4-5 φορτηγά. Προσθέστε τα όλα αυτά και θα καταλάβετε τι εννοώ με το “ΑΣΥΜΦΟΡΟΝ”….»
Ο μαστρο-Παναγιώτης Μάντουκας έγραψε για το πλοίο:
Όταν ξεκίνησε το πλοίο με το όνομα «ΦΟΙΒΟΣ» έκανε την γραμμή της Ιταλίας και πέρναγε και από το Αργοστόλι.
Το πλοίο είχε πολλά προβλήματα στο μηχανοστάσιο και η κατανάλωση σε λάδι ήταν πάρα πολύ μεγάλη.
Είχε δύο κυρίες μηχανές RUSTON και μετά από διάφορες πατέντες που έκανε το εργοστάσιο κατασκευής των μηχανών τις έβγαλαν και έβαλαν τις STORK και τα προβλήματα ήταν συνέχεια”.
