Οι μελισσοκόμοι, ο Δημήτρης Ασημακόπουλος από την Βοιωτία και ο Νίκος ο Κορακής από την Σίφνο.
Η τριβή του Δημήτρη Ασημακόπουλου µε τη µελισσοκοµία ξεκίνησε σχεδόν µε το που έµαθε να περπατάει, χωρίς υπερβολή καθώς δεν έλειπε ποτέ από τις βόλτες του παππού του στις κυψέλες που διατηρούσε µόνιµα, στην περιοχή της Θήβας, από το 1948. Την παράδοση συνέχισε ο πατέρας του ∆ηµήτρη, µε αρχή 200 κυψέλες και παρ’ ότι ο ίδιος ήταν καθηγητής Θεολογίας, τις µεγάλωσε σε αριθµό και αγοράζοντας ένα φορτηγό, τις έστηνε σε διαφορετικά µέρη κι εκείνος σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.
Το 2009 ο ∆ηµήτρης τελείωσε το Πολυτεχνείο στην Πάτρα, Χηµικός Μηχανικός, αλλά αντί να ασχοληθεί µε την εφαρµογή των σπουδών του, πήρε τη σκυτάλη από τον πατέρα του, µεγαλώνοντας τον αριθµό των κυψελών και µετατρέποντας τη µελισσοκοµία µέσα σε περίπου µια δεκαετία, σε µια µεγάλη κι επικερδής επιχείρηση, πριν ακόµη κλείσει τα 32 του χρόνια.(agronews.gr).
Ο Νίκος ο Κορακής ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα της Σίφνου από μικρό παιδί και έχει ιδιαίτερη αγάπη στα μελίσσια με αποτέλεσμα να είναι ΄΄ενας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μελιού στην Σίφνο.Οι μελισσοκόμοι, ο Δημήτρης Ασημακόπουλος από την Βοιωτία και ο Νίκος ο Κορακής από την Σίφνο.
Η τριβή του Δημήτρη Ασημακόπουλου µε τη µελισσοκοµία ξεκίνησε σχεδόν µε το που έµαθε να περπατάει, χωρίς υπερβολή καθώς δεν έλειπε ποτέ από τις βόλτες του παππού του στις κυψέλες που διατηρούσε µόνιµα, στην περιοχή της Θήβας, από το 1948. Την παράδοση συνέχισε ο πατέρας του ∆ηµήτρη, µε αρχή 200 κυψέλες και παρ’ ότι ο ίδιος ήταν καθηγητής Θεολογίας, τις µεγάλωσε σε αριθµό και αγοράζοντας ένα φορτηγό, τις έστηνε σε διαφορετικά µέρη κι εκείνος σ’ ολόκληρη την Ελλάδα.
Το 2009 ο ∆ηµήτρης τελείωσε το Πολυτεχνείο στην Πάτρα, Χηµικός Μηχανικός, αλλά αντί να ασχοληθεί µε την εφαρµογή των σπουδών του, πήρε τη σκυτάλη από τον πατέρα του, µεγαλώνοντας τον αριθµό των κυψελών και µετατρέποντας τη µελισσοκοµία µέσα σε περίπου µια δεκαετία, σε µια µεγάλη κι επικερδής επιχείρηση, πριν ακόµη κλείσει τα 32 του χρόνια.(agronews.gr).
Ο Νίκος ο Κορακής ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα της Σίφνου από μικρό παιδί και έχει ιδιαίτερη αγάπη στα μελίσσια με αποτέλεσμα να είναι ΄΄ενας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς μελιού στην Σίφνο.
Το να ασχολείσαι με την μελισσοκομία στην Σίφνο είναι μεγάλο ρίσκο διότι έχει μόνο μια ανθοφορία το χρόνο και αν δεν είναι καλή η χρονιά χάνεις όλο τον κόπο σου, πολλά έξοδα λίγα ή και καθόλου έσοδα.Τα Κυκλαδονήσια παράγουν θαυμαστά μέλια, κυρίως θυμαρίσια. Όμως η κλιματική κρίση, οι πυρκαγιές, ο υπερτουρισμός και η ανεξέλεγτη βόσκηση εξαφανίζουν σταδιακά τους μελισσότοπους.
Το 2024 η μελισσοκομία της Σίφνου δέχτηκε τεράστιο πλήγμα λόγω της ξηρασίας που όχι μόνο δεν βγήκε μέλι αλλά χάθηκε και η συντριπτική πλειοψηφία των μελισσιών.
Το να ασχολείσαι με την μελισσοκομία στην Σίφνο είναι μεγάλο ρίσκο διότι έχει μόνο μια ανθοφορία το χρόνο και αν δεν είναι καλή η χρονιά χάνεις όλο τον κόπο σου, πολλά έξοδα λίγα ή και καθόλου έσοδα.Τα Κυκλαδονήσια παράγουν θαυμαστά μέλια, κυρίως θυμαρίσια. Όμως η κλιματική κρίση, οι πυρκαγιές, ο υπερτουρισμός και η βόσκηση εξαφανίζουν σταδιακά τους μελισσότοπους.
Η Δρ Σοφία Γούναρη, κύρια ερευνήτρια του Εργαστηρίου Μελισσοκομίας στο Ινστιτούτο Μεσογειακών και Δασικών Οικοσυστημάτων και πρώην διδάκτωρ του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών στο γνωστικό αντικείμενο της Μελισσοκομίας λέει: «Μέχρι πριν από 40 χρόνια, η ανθοφορία του θυμαριού από τα πρώιμα στα όψιμα διαρκούσε 4 μήνες, από τα μέσα Μαΐου μέχρι τον Αύγουστο. Αυτό δεν ισχύει πλέον: το πρώιμο θυμάρι ανθίζει πλέον για ελάχιστο διάστημα, γιατί έχουμε πια καύσωνες μέσα στον Μάιο και βέβαια έχουν λιγοστέψει πάρα πολύ οι βροχές. Φέτος ιδιαίτερα τα θυμάρια “δεν είχαν βραχεί”, όπως λέμε, ήδη από τον χειμώνα. Σε συνδυασμό με έναν θερμό Μάιο, το πρώιμο θυμάρι άνθισε μόλις για λίγες μέρες αν όχι για λίγες ώρες. Το όψιμο θυμάρι είχε να αντιμετωπίσει και τον λίβα που το έκαψε μέσα σε λίγες ώρες»(kathimerini.gr).
Το 2024 η μελισσοκομία της Σίφνου δέχτηκε τεράστιο πλήγμα λόγω της ξηρασίας που όχι μόνο δεν βγήκε μέλι αλλά χάθηκε και η συντριπτική πλειοψηφία των μελισσιών.
Ας ελπίσουμε ότι φέτος λόγω των περισσότερων βροχών οι λίγες μέλισσες που έχουν απομείνει θα δώσουν το πολύτιμο αγαθό τους.
Μην ξεχνάμε πως λέγεται, πως κάποτε είχε προβλέψει ο Albert Einstein, πως όταν οι μέλισσες θα εξαφανιστούν, ο άνθρωπος θα πεθάνει στα αμέσως επόμενα τέσσερα χρόνια από την εξαφάνισή τους.
Είτε πρόκειται για αστικό μύθο, είτε για μια πραγματική δήλωση του μεγάλου επιστήμονα, σήμερα οι μέλισσες σε όλη την έκταση του πλανήτη φαίνεται να πεθαίνουν.
