Λάβαμε πρόσφατα ένα υπέροχο δώρο από τον καλό φίλο, τον καπετάν-Στέλιο τον Περιστεράκη.
Ευχαριστούμε από καρδιάς.
Το βιβλίο «ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΚΗΣ… του έρωτα και της θάλασσας…» γράφτηκε για τον αδελφό του σε επιμέλεια του Κώστα Μπαλαχούτη.
Ένα βιβλίο για το ταξίδι της ζωής και για το έργο ενός ανθρώπου που μπόρεσε να αποδώσει σε στίχους την όμορφη καθημερινότητα.
Το βιβλίο περιλαμβάνει χαιρετισμούς συνεργατών, το καινούριο μουσικό ταξίδι του Θανάση Περιστεράκη, βασικά σημεία από την ζωή του, συνεργασίες παλιές και νέες, ευχάριστες στιγμές, νοσταλγία, θύμησες, σχέσεις με τα Μ.Μ.Ε., αναφορά στην τεχνητή νοημοσύνη, τα ευχαριστώ του Θανάση Περιστεράκη, λόγια διαλεκτών φίλων, αναμνήσεις γεμάτες χρώμα, ποιήματα και τραγούδια του Θανάση Περιστεράκη.
Για την ζωή του ο Θανάσης ο Περιστεράκης έγραψε μεταξύ άλλων:
«Γεννήθηκα…
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σ’ ένα πανέμορφο νησί των Κυκλάδων, τη Νάξο!
Ο πατέρας μου ο μαστρο-Παναγιώτης, μηχανικός στα «μότορσιπ» (μικρά φορτηγά πλοία). Ένας γνήσιος Κυκλαδίτης από εκείνους τους παλιούς. Η κυρα-Κούλα, μια γλυκύτατη μανούλα, που μεγάλωνε με περίσσια αγάπη και φροντίδα τα εφτά παιδιά της
Εφτά αδέρφια είμαστε, πέντε αγόρια και δύο κορίτσια κι εγώ ο μεγαλύτερος απ’ όλους και ακολουθούν ο Μανώλης, ο Γιώργος, ο Στέλιος, ο Αντώνης, η Δέσποινα και η Κατερίνα.
Το πατρικό μας σπίτι, ήταν και είναι ακόμη, ψηλά στη Χώρα της Νάξου, κοντά και κάτω από το Ενετικό κάστρο του Μάρκου Σανούδου. Κλειδί δε μπήκε ποτέ σε πόρτα του φτωχικού μας! Ορθάνοιχτα όλα κι έμπαινε φως κι αγάπη μέσα, μαζί με τα καλοκαιρινά μαϊστράλια και το σιρόκο.
Ήμασταν χαρούμενοι. Η στέρηση δεν μας άγγιζε, γιατί περίσσευε η αγάπη που μας χάριζαν οι γονείς μας».
Ο Γιάννης ο Ποσάντζης, ο αξέχαστος φιλόλογος Καθηγητής της Νάξου, έγραψε για τον Θανάση τον Περιστεράκη ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε πριν από χρόνια στην εφημερίδα «Ναξιακός Λόγος».
«Τον Θανάση τον Περιστεράκη είχα τη χαρά να τον έχω μαθητή στο Γυμνάσιο Νάξου, όπως και μια άλλη πλειάδα μαθητών, για τους οποίους διατηρώ τις καλύτερες αναμνήσεις. Χρόνια όμορφα δημιουργικά με μια παιδαγωγική σχέση καθηγητών και μαθητών. Ο Θανάσης ήταν ένα ευαίσθητο χαρούμενο και συναισθηματικό παιδί. Ταλαντούχος της ζωγραφικής και της ποίησης, πρωταγωνιστούσε πάντοτε σε όλες τις εκδηλώσεις του σχολείου, εθνικές γιορτές και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Σήμερα ο Θανάσης, εκτός από τις άλλες δραστηριότητές του, ασχολείται δημιουργικά με το γνήσιο στίχο του νησιώτικου τραγουδιού. Ο Θανάσης βιώνει τον κάθε του στίχο, που βγαίνει από τις ιερές ρίζες του ψυχικού του κόσμου και τον δίνει με εκπληκτική συναισθηματική φόρτιση με μια δίχως τέλος ευαισθησία. Υπάρχει γενικά στους στίχους του ένα βιωματικό υπόστρωμα, που κατορθώνουν να βρουν την αυθεντική, μα προσωπική του έκφραση, αγάπης και νοσταλγίας γύρω από τη ζωή, τον έρωτα και τη θάλασσα.
Κάθε τίτλος τραγουδιού είναι μια φωνή που ξέφυγε απ’ τις άλλες φωνές, τις κλεισμένες στους στίχους, ξέφυγε σαν πιο δυνατή και βγήκε στην προθήκη, στο παραθύρι».
Ο Κώστας Μπαλαχούτης, ο άνθρωπος που επιμελήθηκε την έκδοση, έγραψε μεταξύ άλλων:
«Ο Θανάσης Περιστεράκης είναι πηγαία προσωπικότητα του νησιώτικου τραγουδιού και όχι μόνο.
Εδώ και δεκαετίες με το λόγο του έχει στολίσει εκατοντάδες τραγούδια, πολλά εκ των οποίων κέρδισαν την άνιση μάχη με το χρόνο, ενώ συνεχίζει τη ρότα του και στις μέρες μας.
Συνεργάστηκε με κορυφαίες μορφές του είδους, δημιουργώντας μεγάλες επιτυχίες, ενώ μέσα από τα ποιήματά του αναδείχτηκαν και αναγνωρίζονται ξεχωριστοί νεότεροι καλλιτέχνες.
«Ο λόγος του αν και πιασάρικος, είναι στρωτός, ανθρώπινος, “καλοχτενισμένος”.
Όμορφες εικόνες, κατασταλάγματα ζωής, πολλή θάλασσα και ωραίος, αληθινός έρωτας.»
Ο Θανάσης Περιστεράκης καταθέτει ένα πανόραμα του Νησιώτικου τραγουδιού, μέσα από τις μνήμες και τις εμπειρίες του φωτίζονται ερμηνευτές, συνθέτες και μουσικοί που είχαν καθοριστικό και καταλυτικό ρόλο στην πορεία και εξέλιξή του».
Την έκδοση προλογίζουν λαμπερά ονόματα του χώρου, όπως ο Μανώλης Μπαρμπεράκης, ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος, η Ελένη Λεγάκη και η Λέτα Κορρέ.
Ο «χαιρετισμός» της έκδοσης είναι του Δημήτρη Καρούση, συντοπίτη και καρδιακού φίλου του στιχουργού.
Και όπως καταλήγει ο Κώστας Μπαλαχούτης:
«Το βιβλίο της διαδρομής του Θανάση Περιστεράκη είναι ένα κεράκι για τους πρωτομάστορες και την ίδια ώρα ένα φωτεινό σινιάλο πορείας για τους επόμενους.»
