Το Σμαρώ του Αντωνάκη του Μάρκου, από τα Εξάμπελα, συνεχίζει τις “αρχαιολογικές αναζητήσεις” σε παλιά ξεχασμένα κουτιά.
Είναι απίστευτο πως διατηρήθηκαν όλες αυτές οι μνήμες σε ξεχασμένες γωνιές των σπιτιών.
Εδώ βρισκόμαστε στα 1962.
4 Ιανουαρίου του 1962 στην Σίφνο.
Η γνωστή παρέα σμίγει ξανά.
Είναι ο περίφημος Φασόλης και ο Απόστολος ο Πλαστήρας.
Συνηθως στην παρέα συμμετέχει και το Από του Σάρδη.
Ένα πειραχτικό και συγκινητικό ποιητικό “πήγαινε-έλα” ανάμεσα σε φίλους της σιφνέικης παρέας.
Ποιητικά της στιγμής, αυτοσχέδια και εμπνευσμένα.
Πειράγματα που απαιτούσαν άμεση απάντηση.
Και κάπως έτσι κυλούσαν ήσυχα οι μέρες στην Σίφνο του 1962.
Το όνομα “Φασόλης” αναφέρεται και σε ένα από τα γνωστά τραγούδια της Σίφνου”
Πιθανόν, το τραγούδι αναφέρεται σε κάποιον άλλον Φασόλη.
“Ανάμεσα Φλαμπούρου και κάβο Χοντροπού
ηγκρέμισε ο Φασόλης μα δεν ηξεύρω πού”.
Ξαναγυρίζοντας στους στίχους φαίνεται πως οι φίλοι έχουν φέρει κάποιο δώρο στον Φασόλη, ίσως τσιγάρα ή κάποια πίπα.
Φασόλης
“Παιδιά μου, τραγουδήσετε
που είσαστε φιντάνια,
κι αφήστε με τον γέροντα
στα εδικά μου χάλια.
Φασόλης
Εγώ πια είμαι γέροντας,
βοήθεια καμία·
είμαι σαν το γραμμάτιο
που λήγει προθεσμία.
Απόστολος Πλαστήρας
Δὲ βγαίνω μὰ δὲ χαίρωμαι
και θὲλω νὰ σὲ φτάσω,
ἀφοῦ μού κόβεις τὰ φτερά,
πῶς θὲ νὰ σὲ προφτάσω;
Φασόλης
Εὐχαριστῶ Ἀπόστολε
στὸ δῶρο ποὺ θὰ πάρω·
θὰ σοῦ θυμάμαι πάντοτε,
ὅποτε θὰ φουμάρω.
Φασόλης
Τώρα θε’να ευχηθώ
κομμάτια για να γίνει
όπου κι αν ταξιδεύετε
η θάλασσα γαλήνη.
Όλους σας ευχαριστώ
και την καλή παρέα
που ήρθατε να κάνετε”
………………
Αυτό που έχει πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον είναι ότι κάποια από τα αυτοχέδια στιχάκια διασώθηκαν στην μνήμη και συνεχίζουν τον βίο τους.
Το καλοκαίρι που μας πέρασε, στις 20 Ιουλίου 2025, η Επιτροπή του Προφήτη Ηλία τίμησε τον Γιάννη τον Φώσκολο για την μεγάλη του προσφορά στον Προφήτη Ηλία.
Στην όμορφη αυλή του σπιτιού της Απολλωνίας άρχισαν να ξετυλίγονται ξανά τα ποιητικά.
Σε κάποια στιγμή ο Γιάννης ο Φώσκολος το 2025 είπε παραλλαγμένο το τετράστιχο που είπε ο Φασόλης το 1962.
“Άμα γεράσει ο άνθρωπος
Δεν έχει σωτηρία
Είναι σαν το γραμμάτιο
που λήγει η προθεσμία”
Ελαφρά παραλλαγμένο από του Φασόλη
“Εγώ πια είμαι γέροντας,
βοήθεια καμία·
είμαι σαν το γραμμάτιο
που λήγει προθεσμία”.
