Δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία ότι η περιφερειακή αρχή του Νοτίου Αιγαίου, οι φορείς
(π.χ. ΦΟΔΣΑ) και οι επιτροπές της λειτουργούν αντίθετα από τη θεσμική τους υποχρέωση.
Η στάση της ΠNAI απέναντι στους Δημάρχους των νησιών –και συνεπώς απέναντι στις
τοπικές κοινωνίες που τους έχουν εκλέξει – είναι τιμωρητική. Αντί να στηρίζει, ιδιαίτερα τους
μικρούς και υποστελεχωμένους Δήμους που αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν καθημερινές
προκλήσεις και χρόνια προβλήματα, επιλέγει τον αυταρχισμό, τον εκφοβισμό και την
αλαζονεία.
Σίγουρα οι Δήμαρχοι δε χρειάζονται συνήγορο υπεράσπισης. Όμως είναι υποχρέωση μας να
τονίσουμε, ότι η ΠΝΑΙ έχει αναγάγει την επικοινωνιακή διαχείριση σε κεντρικό της
εργαλείο. Κατασκευάζει αφηγήματα, αναζητά χειροκροτητές και στοχοποιεί όσους
διαφωνούν. Ο «καλός» και ο «κακός» δε λειτούργησε μόνο ως βασικό θέμα στον
κινηματογράφο. Όποιος «κακός» δεν ευθυγραμμίζεται, δυσφημίζεται και τιμωρείται, μέχρι να
υποκύψει.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πλήρης ευθυγράμμιση με την κυβερνητική στρατηγική
αποψίλωσης, στραγγαλισμού και αποδυνάμωσης των ΟΤΑ Α’ βαθμού, που αποδεικνύεται και
μέσα από την προσχηματική συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο για τον Νέο Κώδικα
Αυτοδιοίκησης. Την ίδια υπακοή επέδειξε ο περιφερειάρχης και στην ΕΝΠΕ σχετικά με την
πρόθεση της κυβέρνησης να ελεγχθούν οι Αναπτυξιακοί Οργανισμοί των Περιφερειών,
ερχόμενος σε αντίθεση με τους υπόλοιπους περιφερειάρχες!
Επικίνδυνη είναι στο σύνολο της και η περιβαλλοντική πολιτική της Περιφερειακής Αρχής.
Προσχηματική και επιλεκτική: κυρώσεις σε Δήμους όπως η Νίσυρος, η Σύμη και η Κως, ενώ
τα πρόστιμα προς τους επενδυτές για περιβαλλοντικές παραβάσεις παρέμεναν επί χρόνια στα
συρτάρια. Ο ίδιος ο Περιφερειάρχης χλευάζει όσους υπερασπίζονται το φυσικό τοπίο και
ζητούν όρια στη δόμηση, χαρακτηρίζοντας τους πολέμιους του τουρισμού, την ίδια στιγμή που
οι θετικές γνωματεύσεις της Περιφερειακής Επιτροπής Περιβάλλοντος για τις στρατηγικές
επενδύσεις στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου, δε λαμβάνουν υπόψη τη σπατάλη των φυσικών
πόρων, την αλλοίωση του φυσικού τοπίου, αλλά ούτε και την άποψη των τοπικών
κοινωνιών.
Ας μας πει λοιπόν, μήπως το ΣτΕ ή το ΥΠΕΝ είναι και αυτά πολέμια του τουρισμού, αφού
το τελευταίο διάστημα ακύρωσαν σχέδια στρατηγικών επενδύσεων ή ανέστειλαν ή δεν
ενέκριναν την ισχύ των περιβαλλοντικών όρων, που είχε γνωμοδοτήσει θετικά -με
υπερβάλλοντα ζήλο- η Επιτροπή Περιβάλλοντος;
