Το “Κατερίνα” στο λιμάνι των Καμαρών της Σίφνου το 1975.
Η φωτογραφία τραβήχτηκε από τον εξαιρετικό Σιφνιό φωτογράφο, Αυγερινό Ναρλή, ο οποίος εδώ και λίγα χρόνια μίσεψε για το στερνό ταξίδι.
Εις μνήμην του η μικρή αυτή αναφορά για το πλοίο “Κατερίνα”.
Τούτο το σκαρί κουβαλά μια μεγάλη ιστορία, γεμάτη περιπέτειες, ανατροπές και εκπλήξεις.
Γέννημα-θρέμα του Περάματος και της πάλαι ποτέ ακμάζουσας Ναυπηγικής Ζώνης.
Με μήκος 52 μέτρα και πλάτος κάτι λιγότερο από 10 μέτρα, το πλοίο δεν προοριζόταν για μεγάλα ταξίδια.
Παρόλα αυτά, υπήρξαν εποχές που το καράβι αυτό ταξίδευε σε μεγάλες, για τις διαστάσεις του, γραμμές.
H χάρη του έφτασε μέχρι την άγονη γραμμή από Καβάλα για Ρόδο, όπως αναφέρεται και στα σχόλια της φωτογραφίας.
Ξεκίνησε να ταξιδεύει το 1975 με το όνομα “Κατερίνα” στη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων, από Πειραιά για Κέα-Κύθνο-Σέριφο-Σίφνο-Κίμωλο-Μήλο.
Ένας τίτλος που θα του ταίριαζε ήταν “Παλεύοντας με τα κύματα”.
Και πράγματι πάλεψε για τα καλά με τα κύματα και τους καιρούς του Αιγαίου.
Έπαιρνε τέσσερα-έξι φορτηγά και έναν μικρό αριθμό αυτοκινήτων.
Ήταν το πρώτο επιβατηγό/οχηματαγωγό που δρομολογήθηκε σε μόνιμη βάση στη γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων.
Είχαν προηγηθεί το “‘Έλλη” και το “Κυκλάδες”, σε περιστασιακή βάση.
Όμως, η δρομολόγηση του στην γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων δεν μακροημέρευσε.
Η δρομολόγηση του “ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ” του Κωνσταντίνου Βεντούρη θα το οδηγήσει σε αποχώρηση από την γραμμή.
Το 1976 και το 1977 θα το συναντήσουμε στο λιμάνι της Ραφήνας σε δρομολόγια για Μαρμάρι και Κάρυστο.
Στα δρομολόγια του 1976 και του 1977 θα το δούμε να αναχωρεί για Μαρμάρι και για Κάρυστο από το λιμάνι της Ραφηνας.
Σε αυτήν την περίοδο θα ταξιδέψει δίπλα στο “ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΟΝ”, το “ΜΕΓΑΛΟΧΑΡΗ”, το “ΚΑΣΤΡΙΑΝΗ ΚΕΑΣ”.
Επΐσης, το πλοιο ταξιδεύει από Πειραιά για Κυθνο-Κέα-Ραφήνα.
Δρομολογια ενναλαξ από τα λιμάνια της Ραφήνας καιτου Πειραιά.
Το καραβάκι αυτό το χειμώνα του 1977 δρομολογήθηκε στη γραμμή από Καβαλα για Λήμνο-Μυτιλήνη-Χίο -Σάμο -Ικαρία -Πάτμο- Λέρο-Κάλυμνο -Κω-Ρόδο. Η αναφορά αυτή έγινε στα σχόλια της φωτογραφίας από τον κ. Petros Bezas.
Το πλοίο στη συνέχεια θα παροπλιστεί λόγω οικονομικών χρεών.
Το 1980 θα συμβεί ένα μικρό θαύμα για το πλοίο.
Οι Σκυριανοί αναζητούν πλοίο για να ξεκινήσει δρομολόγια στη γραμμή Κύμης-Λιναριάς.
Τα όνειρα, οι ελπίδες, οι πόθοι των Σκυριανών παίρνουν σάρκα και οστά με τούτο το σκαρί που μετονομάζεται σε “Ανεμόεσσα”.
Το ξεκίνημα δεν είναι καθόλου εύκολο, καθώς το “Ανεμόεσσα” έχει να αντιπαλέψει τα πλοία του Νομικού.
Θα κονταροχτυπηθεί με το “Αιγεύς” και θα βγει νικητής.
Οι κάτοικοι της Σκύρου το στήριξαν ολόψυχα και πέτυχαν το θαύμα που προσδοκούσαν.
Η σκυριανή περίοδος κράτησε μέχρι το 1989, όταν ήρθε η ώρα της αντικατάστασής του από το μεγαλύτερο “Λυκομήδης”.
Ακολούθησε μια περιπετειώδης φάση, όπου το πλοίο ταξίδεψε με τα ονόματα “Κέα Εξπρές” και “Ανεμόεσσα”.
Ταξίδεψε από Λαύριο για Κέα, από το Κιάτο για την Ιτέα, αλλά και σε ενδοκυκλαδικά δρομολόγια με έδρα τη Σύρα.
Το 1998 θα βρει μια νέα Ιθάκη στα Κύθηρα και στη Νεάπολη της Λακωνίας.
Με το όνομα “Νήσος Κύθηρα” θα ταξιδέψει με τα σινιάλα της εταιρείας ΒΟΙΑΙ ΑΝ, όπως το βλέπουμε και στη φωογραφία.
Η περίοδος αυτή κράτησε μέχρι το 2005.
Ακολούθησε η πώλησή του και η μετονομασία του σε “Νήσος Θήρα”.
Ταξίδεψε σε δρομολόγια με έδρα τη Σαντορίνη για Ίο-Σίκινο-Φολέγανδρο-Ανάφη.
Το 2007 θα αλλάξει ρόλους με το “Αρσινόη” και θα βρεθεί στο Βορειο-Ανατολικό Αιγαίο, στη γραμμή από τα Ψαρά μέχρι το λιμάνι της Χίου.
Παρέμεινε πιστό επί των επάλξεων μέχρι το 2012.
Μια μεγάλη ιστορία, μια μεγάλη περιπέτεια, μια μεγάλη διαδρομή.
Πλοίο-σύμβολο μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.
Και μία ακόμη φωτογραφία από το αρχείο μας όταν το kaipoutheos.gr ήταν blog:
