Η μνήμη δεν σβήνει… μόνο πονά πιο βαθιά.
Έντεκα χρόνια μετά, το όνομα του Βαγγέλη Γιακουμάκη παραμένει μια ανοιχτή πληγή στην καρδιά της ελληνικής κοινωνίας. Ένα παιδί ευγενικό, σιωπηλό, με όνειρα… που δεν πρόλαβε να ζήσει τη ζωή που του άξιζε.
Ο Μανώλης Κονταρός, μέσα από το τραγούδι «Βαγγέλη μου», δεν τραγουδά απλώς. Θρηνεί. Θυμάται. Φωνάζει για όλους εκείνους που δεν μίλησαν, για όλους εκείνους που πόνεσαν σιωπηλά. Κάθε στίχος είναι ένα δάκρυ. Κάθε νότα μια κραυγή ψυχής.
Το τραγούδι αυτό δεν είναι απλά ένα αφιέρωμα. Είναι ένα μοιρολόι για ένα παιδί που έγινε σύμβολο. Σύμβολο ενάντια στο bullying, στη σιωπή, στην αδιαφορία.
Γιατί ο Βαγγέλης δεν ήταν απλά μια είδηση. Ήταν ένα παιδί σαν όλα τα άλλα… που ζητούσε μόνο να γίνει αποδεκτός.
Και ίσως το πιο βαρύ φορτίο δεν είναι ο χαμός… αλλά το «αν».
Αν κάποιος είχε μιλήσει.
Αν κάποιος είχε σταθεί δίπλα του.
Αν κάποιος είχε δει τον πόνο του.
Σήμερα, η φωνή του ζει μέσα από αυτό το τραγούδι. Και μας θυμίζει πως δεν έχουμε δικαίωμα να ξεχνάμε.
Δείτε τους στίχους:
Στίχοι:
..Όλου του κόσμου έγινες παιδί και στο όνομα σου
μία εκκλησιά εθεμέλιωσα στη μνήμη την δικιά σου…
..Αγιέ Βαγγέλη στο Σελί που χεις μεγάλη χάρη
άλλη σπιτέ τον πόνο μας δεν θέλουμε να πάρει..
..Ευγένεια και σεβασμός τα προτερήματα σου
και καλοσύνη σώγεμη ήτανε η καρδιά σου..
..Άγγελος είσαι στους ούρανους μα μένα η πεθυμιά μου
είναι να είσαι δίπλα μου μέσα στην αγκαλιά μου..
..Όμορφο παλικάρι μου μονάκριβο λουλούδι
δύναμη παίρνω από τον Θεό και σου γράψα τραγούδι…
..Ήσουν σεμνός και ταπεινός είχες πολλές αξίες
γι’αυτό περνούσες σιωπηλά τις τόσες δυσκολίες..
..Ίντα το θέλω πως μιλεί για σένα όλη η Ελλάδα
όνειρα που κάνα για σε γινήκανε αλιάδα..
Και το συγκινητικό βίντεο:
Ας μην υπάρξει άλλος Βαγγέλης…
