Σε μια συμβολική διαμαρτυρία στο κέντρο της Αθήνας προχώρησαν σήμερα μέλη της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας «Νέμεσις», εκφράζοντας την αντίθεσή τους στη μαζική σφαγή αμνοεριφίων ενόψει του Πάσχα.
Οι vegan ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος, κρατώντας πλακάτ με μηνύματα όπως «η σφαγή δεν είναι αγάπη» και «ήρθε η ώρα να δούμε τα ζώα ως άτομα», προσελκύοντας το ενδιαφέρον των περαστικών που έκαναν την κυριακάτικη βόλτα τους.
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Ομοσπονδίας, η δράση δεν είχε χαρακτήρα «παράστασης» αλλά αποτελούσε μια διαμαρτυρία ενάντια στην κανονικοποίηση της βίας.
«Ήταν μια σιωπηλή κραυγή απέναντι στη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων ζώων στο όνομα μιας παράδοσης. Θελήσαμε να υπενθυμίσουμε ότι το Πάσχα, όπως και κάθε γιορτή, δεν χρειάζεται να βασίζεται στον πόνο και το αίμα. Αρνιά και κατσίκια – μωρά ζώα 4-5 εβδομάδων – σφάζονται μαζικά, με θρησκευτική κάλυψη και κοινωνική αποδοχή», αναφέρει μεταξύ άλλων η Νέμεσις, θέτοντας το ερώτημα: «Μπορεί η αγάπη να στηρίζεται στον θάνατο;».
Η Άννα, φωτογράφος και μέλος της ομάδας των vegan ακτιβιστών, μίλησε στο Orange Press Agency για τους στόχους της παρέμβασης, εστιάζοντας στα δικαιώματα των ζώων και την ανάγκη αλλαγής της κοινωνικής αντίληψης.
«Ήρθαμε εδώ για να διαμαρτυρηθούμε. Είμαστε vegan ακτιβιστές και είμαστε κατά των σφαγών του Πάσχα. Για το έθιμο αυτό σφάζονται πάνω από δύο εκατομμύρια μωρά, αρνάκια και κατσικάκια. Είμαστε εδώ για να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτό το έθιμο δεν πρέπει να υφίσταται άλλο, γιατί υπάρχουν θύματα. Τα ζώα έχουν δικαίωμα στη ζωή και στην αυτονομία του σώματός τους, όπως έχουμε και εμείς οι άνθρωποι» σημειώνει.
Όπως τονίζει, «επιλέγουμε να μην ακούμε τη φωνή τους. Τα σφαγεία είναι έξω από τον αστικό ιστό γιατί έχουν ουρλιαχτά. Τα ζώα έχουν οικογένειες και μάλιστα κλαίνε οι μαμάδες και τα μωρά όταν αποχωρίζονται. Όπως μια μάνα γυναίκα αγαπάει το μωρό της, έτσι και η μαμά η κατσίκα αγαπάει το δικό της. Γιατί θέλουμε να της το πάρουν και να το σφάξουν;»
Η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με τους διοργανωτές να καλούν τους πολίτες να επανεξετάσουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες κατά τη διάρκεια των εορτών, προτείνοντας ένα Πάσχα «χωρίς αίμα και πόνο».
