Ο φετινός Μάϊος είναι δύσκολος για το νησί της Σίφνου.
Οι απώλειες αγαπημένων ανθρώπων διαδέχονται η μία την άλλη.
Είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατον, να δεχτείς πως δεν θα ξαναδείς και δεν θα ξαναμιλήσεις με τον Μανώλη τον Ναδάλη.
Η είδηση έπεσε βαριά.
Ο Μανώλης ο Ναδάλης «έφυγε» από τον δικό μας κόσμο και πήγε να συναντήσει όλους τους παλιούς Σιφνιούς εκεί ψηλά στον Παράδεισο των καλών ανθρώπων.
Μόλις τρεις μήνες έχουν περάσει από τα τέλη του περασμένου Φλεβάρη, όταν στον γνώριμο, ιστορικό χώρο του παλιού μαγαζιού με τα σιδηρικά, αποτυπώθηκε εκείνη η αυθόρμητη φωτογραφία της χρονιάς.
Κάθε συνάντηση μαζί του ήταν πηγή χαράς και ευλογίας. Η θέρμη με την οποία υποδεχόταν τους γύρω του και ο καλός του λόγος θα μείνουν χαραγμένα για πάντα στη μνήμη μας ως η μεγαλύτερη επιβράβευση.Το ιστορικό μαγαζί θα συνεχίσει να λειτουργεί, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα της παράδοσης, όμως η απουσία του κυρ-Μανώλη από την καρδιά της καθημερινότητας της Σίφνου είναι μεγάλη.
Ένα στιγμιότυπο ζωής δίπλα στην πολυαγαπημένη του Ελευθερία, που έμελλε να είναι και το τελευταίο μας δημόσιο αντάμωμα. Σε εκείνη τη συνάντηση, με το χαρακτηριστικό του χαμόγελο και τη ζεστή του φιλοξενία, μας υπενθύμισε για άλλη μια φορά τι σημαίνει αυθεντική σιφναίικη ευγένεια – μια ποιότητα ανθρώπου που στις μέρες μας σπανίζει όλο και περισσότερο.
Ο κυρ-Μανώλης υπήρξε ένας έμπειρος ξυλουργός, ένας άνθρωπος του μόχθου που πάντα νοιαζόταν βαθιά και συμμετείχε ενεργά για τα κοινά του νησιού του. Μαζί με τη σύντροφο της ζωής του, την κυρία Ελευθερία, πορεύτηκαν με αξιοπρέπεια, κρατώντας ζωντανή την οικογενειακή παράδοση και μεταδίδοντας τις ίδιες σπουδαίες αξίες στα παιδιά τους – ανάμεσα στα οποία και η Δήμαρχος του νησιού μας, Μαρία Ναδάλη, που συνεχίζει το έργο προσφοράς στον τόπο.
Άνθρωποι σαν τον κυρ-Μανώλη δεν ματαγίνονται.
Είναι οι άνθρωποι που με την αγάπη τους και την σοφία τους δημιούργησαν αυτήν την πανέμορφη Σίφνο.
Με τα χέρια τους και το μυαλό τους μπόρεσαν να μεγαλουργήσουν στην καθημερινότητά τους.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψεις αυτούς τους ανθρώπους.
Αυτή η αυθεντική, παλιά σιφναίικη ευγένεια και σοφία που σπανίζει στις μέρες μας.
Η απλότητα, η ομορφιά, η ζεστασιά.
Στο γέλιο τους κρυβόταν όλη η ομορφιά του κόσμου…
Στην αγαπημένη του Ελευθερία, την κόρη του Μαρία, τον γιό του Αντώνη και τις οικογένειες τους αλλά και στους οικείους του εκφράζουμε τα πιο θερμά και ειλικρινή μας συλλυπητήρια.
Ας είναι ελαφρύ το σιφναίικο χώμα που θα τον σκεπάσει.
Η μνήμη του θα ζει για πάντα μέσα από το αποτύπωμα της καλοσύνης του στο νησί.
