Αποχαιρετισμός στον Θείο μου Μανώλη Ναδάλη
Σήμερα αποχαιρετήσαμε ένα σπουδαίο άνθρωπο που η ζωή του ήταν συνυφασμένη με την προσφορά, την προκοπή, το ήθος και την αυθεντική αγάπη για αυτόν τον τόπο.
Σήμερα η Σίφνος μας έγινε πιο φτωχή. Μπορεί να ακούγεται τετριμμένο, αλλά είναι μια θλιβερή πραγματικότητα!
Θείε μου,
Γεννήθηκες και μεγάλωσες μέσα σε μια οικογένεια, που είχε βαθιές ρίζες στην παράδοση και στην προσφορά.
Δεύτερο παιδί της οικογένειας του Αντώνιου Ναδάλη—του σπουδαίου μάστορα και ιεροψάλτη, που άφησε το δικό του αποτύπωμα στον τόπο μας—μεγάλωσες με βαθιές αξίες.
Από τον παππού μου, τον πατέρα σου, κληρονόμησες όχι μόνο την τέχνη των χεριών, αλλά και την τέχνη της ψυχής. Επηρεασμένος από εκείνον, ανέβηκες στο ιερό αναλόγιο και ξεκίνησες την ψαλτική, πλημμυρίζοντας τις εκκλησιές μας με τη φωνή και την ευλάβειά σου, μια παράδοση που κράτησες ζωντανή με σεβασμό.
Πριν όμως σε κερδίσει η στεριά και η τέχνη του ξυλουργού, με την οποία σε γνωρίσαμε και σε αγαπήσαμε όλοι, οι ορίζοντές σου ανοίχτηκαν στις θάλασσες.
Υπηρέτησες ως ναυτικός, γνωρίζοντας τον κόσμο, και αυτή η θαλασσινή αύρα, σου χάρισε μια ευρύτητα πνεύματος που σε συνόδευε σε όλη σου τη ζωή. Όταν επέστρεψες στο νησί, αυτή τη σοφία και τη ζωντάνια τις μετέτρεψες σε έργο για τη Σίφνο, με την ενεργό συμμετοχή σου στα κοινά.
Ως σύμβουλος της Κοινότητας Απολλωνίας αλλά και δημοτικός σύμβουλος, δεν υπήρξες ποτέ ένας απλός θεατής. Άφηνες το στίγμα σου σε κάθε συνεδρίαση, με προτάσεις πρωτοποριακές, με ιδέες μπροστά από την εποχή τους, έχοντας πάντα ως μοναδικό γνώμονα την πρόοδο της Σίφνου.
Για εμένα προσωπικά, η απώλειά σου αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, γιατί δεν χάνω μόνο έναν θείο, ένα συγγενή, αλλά έναν πνευματικό φάρο, έναν στυλοβάτη και έναν πολύτιμο σύμβουλο.
Στην πορεία προς την εκλογή μου ως Δήμαρχος Σίφνου το 2011, στάθηκες δίπλα μου με πίστη, αγάπη και ανιδιοτέλεια. Με βοήθησες όσο λίγοι. Και ακόμα περισσότερο, συνέχισες όλα αυτά τα χρόνια να είσαι ο άνθρωπος που συμβουλευόμουν συχνά.
Οι κουβέντες σου είχαν ειδικό βάρος. Η εμπειρία σου, η καθαρή σου σκέψη και η σοφία σου με έκαναν καλύτερο άνθρωπο, πιο ώριμο, πιο ικανό να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες και τα προβλήματα του τόπου μας. Πολλές φορές, μέσα από μια απλή συζήτηση μαζί σου, έβρισκα δύναμη, καθαρό μυαλό και ελπίδα.
Αγαπημένε μου Θείε,
Φεύγεις, αλλά αφήνεις πίσω σου μια βαριά, πανέμορφη κληρονομιά. Την κληρονομιά του τίμιου ξυλουργού που σμίλευε το ξύλο με την ίδια φροντίδα που σμίλευε και τις σχέσεις του με τους ανθρώπους.
Την κληρονομιά του ενεργού πολίτη, του ευσεβούς ψάλτη, του στοργικού οικογενειάρχη.
Σ’ ευχαριστώ για όλα!
Σε ευχαριστώ για όσα προσέφερες στο νησί μας!
Σ’ ευχαριστώ για όσα πρόσφερες σε μένα!
Η σκέψη σου, οι συμβουλές σου και το καθαρό σου βλέμμα θα με συντροφεύουν πάντα!
Καλό σου ταξίδι στις γαλήνιες θάλασσες των ουρανών.
Η Σίφνος δεν θα σε ξεχάσει ποτέ.
Θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια στη θεία μου Ελευθερία και στα ξαδέλφια μου, τη Μαρία και τον Αντώνη.
Εύχομαι ο Θεός να σας δίνει δύναμη και κουράγιο να αντέξετε την μεγάλη αυτή απώλεια και η μνήμη του, να σας συνοδεύει πάντα με αγάπη, περηφάνια και φως!
