Οι Καμάρες είναι ένα λιμάνι δύσκολο με ψηλά βουνά να το κλείνουν αφήνοντας τον πουνέντη και τον σορόκο να εισέρχονται ανεμπόδιστα στο λιμάνι.
Ο Φώτης Κόντογλου κλείνει το βιβλίο του «Τα Ταξίδια μου» (Εκδόσεις: Ακρίτας) με μια ολοζώντανη περιγραφή των Καμαρών:
«Οι Καμάρες είναι ένα λιμάνι που βλέπει προς τον μπουνέντη. Αυτό είναι ένα λιμάνι περικλεισμένο σαν γούρνα, έχοντας από δεξά κι από ζερβά κάτι αψηλά βραχοβούνια, που κατεβαίνουνε κρεμάμενα ίσαμε μεσ’ στη θάλασσα.
Μα αντίς να κόψουνε τον αγέρα, τον κατεβάζουνε με την τρούμπα μέσα απ’ τις νεροφαγιές, κι οι σπιλάδες, πέφτοντας σαν βροχή από βόλια, αναβράζουνε τα νερά και σηκώνουνε σηφούνια, τόσο, που ‘ναι πράμα αδύνατο ν’ αγαντάρει και να μην καϊναντίσει ακόμα και το πιο θαλασσομάχο καράβι, ακόμα και ξυλάρμενο…»
Όταν τα σύννεφα κατεβαίνουν νιώθεις ένα απόκοσμο συναίσθημα.
Στον Άγιο Συμεών, τον Αψηλό, νιώθεις δέος και θαυμασμό για τον κόσμο που απλώνεται στα πόδια σου και για τον απέραντο ουρανό.
Νιώθεις ανάμεσα στη Γη και στον Ουρανό.
Ας δούμε το βίντεο προχθές Σάββατο 16 Απριλίου 2022 από τον Άγιο Συμεών με ομίχλη:
Και φωτογραφίες:
