Μία είδηση που στο άκουσμά της δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να μην συγκινήθηκε.
Ο Ιούλιος Αθυμαρίτης σαλπάρησε για το μεγάλο ταξίδι δίχως επιστροφή.
Ένας από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους σε όλη τη Σίφνο.
Ένας άνθρωπος του παλιού καιρού που έκανε τη ζωή μας πιο φωτεινή.
Ένας άνθρωπος με καρδιά μικρού παιδιού.
Ένας άνθρωπος με το «Α» κεφαλαίο.
Σε όλη του τη ζωή ήταν ψαράς δίπλα στα αδέλφιά του.
Όλοι μαζί μεγάλωσαν μέσα στη θάλασσα και τα καϊκια.
Όταν ήταν νέος μπαρκάρησε στα καράβια, αλλά δεν άντεξε να μένει μακριά από τη Σίφνο και την οικογένειά του.
Αγαπούσε τα καράβια και του άρεσε να τα καμαρώνει.
Αλλά τη Σίφνο δεν μπορούσε να την αποχωριστεί.
Για χρόνια ήταν η ψυχή της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου των Εξαμπέλων.
Πάντα γελαστός να χαιρετίσει και να εξυπηρετήσει με όποιον τρόπο μπορούσε.
Βραβεύτηκε τον περασμένο Δεκέμβριο για την προσφορά του από τον Αρχιμανδρίτη της ιεράς Μονής Βρύσης Ιωαννικιο( Δείτε το εδώ: https://kaipoutheos.gr/2023/12/%ce%b1%cf%80%ce%bf%cf%88%ce%b5-%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b7%ce%b8%ce%b7%ce%ba%ce%b1%ce%bd-%cf%84%cf%81%ce%b5%ce%b9%cf%83-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%ce%b9-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%cf%87.html?fbclid=IwAR1-tnBsz5WDUS-rxGgkbUoAM0vpD1dhO7M7Zwjm7afkcFuyQ86TXwEbm20#google_vignette)
Η μάνα του ήταν η κυρά-Μαρία και πατέρας του ο κυρ-Γιάννης.
Όλη τη ζωή την πέρασαν στον Πλατύ Γυαλό.
Τα αδέλφια ήταν πέντε.
Η Κατερίνα, η Μαργαρίτα, το Αριστώ (Αριστείδης), το Στε (Στέλιος) και ο Ιούλιος.
Μία οικογένεια δεμένη όσο λίγες που στη ζωή συνάντησαν πολλές φουρτούνες, αλλά δεν έπαψαν ποτέ ο ένας να στηρίζει τον άλλο.
Ο ένας αδελφός γινόταν θυσία για τον άλλο.
Από όλα τα αδέλφια έχει μείνει η Μαργαρίτα.
Πρόσφατα έφυγε και το Στε.
Καλό ταξίδι, Ιούλιε
Δεν υπάρχουν, πια, άνθρωποι σαν εσένα.
‘Όπως έγραψαν πολλοί «Η Σίφνος γίνεται πτωχότερη και ο ουρανός πλουσιότερος»
Καλό ταξίδι
Θα σε θυμόμαστε για πάντα.
