Είχαμε την χαρά να συζητήσουμε με την δημοσιογράφο του documento Έμυ Ντούρου για τα πανηγύρια της Σίφνου και να δώσουμε και φωτογραφικό υλικό για το ρεπορτάζ που έκανε για τα πανηγύρια σε κάποια νησιά μεταξύ αυτών και της Σίφνου.
Στο ρεπορτάζ για την Σίφνο μίλησε ο πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου Σίφνου ο Γιώργος Σταυριανός και ο βιολιτζής ο Παντελής Αγιουτάντης.
Από το πανηγύρι του Προφήτη Ηλία στη Σίφνο (φωτογραφίες: Αντώνης Λαζαρής)
Η Έμυ Ντούρου γράφει:
Ο σκληρός ήχος της Σίφνου
Ο Γιώργος Σταυριανός, πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σίφνου, μας εξηγεί πως το πανηγύρι στο νησί είναι βαθιά δεμένο με το θρησκευτικό κομμάτι του. Τα πανηγύρια γίνονται μέσα στο χωριό με την ακολουθία του εσπερινού και την αρτοκλασία. Στα ξωκλήσια ακολουθεί και το κομμάτι που έχει να κάνει με τη διασκέδαση. Η διαδικασία είναι η εξής: υπάρχουν το θρησκευτικό κομμάτι και η αρτοκλασία και ακολουθεί η τράπεζα της αγάπης. Πρόκειται για μεγάλες αίθουσες όπου υπάρχουν τραπεζαρίες και προσφέρεται συγκεκριμένο φαγητό αναλόγως την περίοδο του χρόνου. Οταν δεν υπάρχει νηστεία, το φαγητό που προσφέρεται είναι συγκεκριμένο. Το πρώτο πιάτο είναι ρεβιθάδα μαγειρεμένη στην πυροστιά και ακολουθεί κοκκινιστό κρέας με μακαρόνια. Προσφέρεται δωρεάν και κόκκινο κρασί. Την περίοδο της νηστείας το φαγητό είναι σταθερά ρεβίθια και το δεύτερο μπακαλιάρος με σαλάτα λάχανο.
Τα πανηγύρια της Σίφνου αναλαμβάνουν οι πανηγυράδες, ένα έθιμο που υπάρχει μόνο εκεί. Οπως εξηγεί ο Γ. Σταυριανός, ο πανηγυράς είναι εκείνος που από το πέρας της θείας λειτουργίας στη γιορτή του εκάστοτε αγίου, παίρνει την εικόνα στο σπίτι του για έναν ολόκληρο χρόνο. Οταν πλησιάζει η γιορτή του αγίου, αρχίζουν οι προετοιμασίες στην εκκλησία και γίνονται οι προμήθειες. Πανηγυράδες πλέον είναι ομάδες από δέκα με δώδεκα άτομα που επωμίζονται και μοιράζονται το κόστος του πανηγυριού.
Πανηγύρι στη Σίφνο (φωτογραφία: Παναγιώτης Φώσκολος)
Ο βιολάτορας Παντελής Αγιουτάντης μαζί με την υπόλοιπη παρέα της Σίφνου είχε ανεβάσει στα social media πέρυσι το καλοκαίρι ένα κείμενο με τίτλο «Προβληματισμοί για το σιφνέικο πανηγύρι», στο οποίο γινόταν λόγος για τον τρόπο που άρχισε να χάνει τον χαρακτήρα του λόγω υπερβολικής προσέλευσης. «Η Σίφνος είναι ιδιαίτερη περίπτωση γιατί είναι από τα ελάχιστα νησιά που κρατάει το χρώμα της μουσικά. Και το ρεπερτόριο και η δομή του γλεντιού είναι όπως ήταν παλαιότερα. Για κάποιον που δεν ξέρει, το ρεπερτόριο είναι άγνωστο και το ηχόχρωμα όχι και τόσο οικείο. Με αυτό το σκεπτικό ίσως στον μη εξοικειωμένο επισκέπτη να μην είναι τόσο εύηχο, όσο το εμπορικοποιημένο τραγούδι και τα χιτ της εποχής» λέει.
Εξηγεί ότι τα καλοκαίρια τα πανηγύρια έχουν πολύ περισσότερο κόσμο που έρχεται με θέρμη, χαρά και ενθουσιασμό. Αρκετοί είναι οι επισκέπτες που σέβονται τα έθιμα και τους ρυθμούς του νησιού, υπάρχουν όμως κι εκείνοι που δεν δίνουν χρόνο και αδυνατούν να καταλάβουν τους κώδικες συμπεριφοράς. «Οταν πας σε ένα τόπο που έχει μια ιεροτελεστία, θα κάτσεις λίγο απέξω να το δεις, να αφουγκραστείς και να δεις αν και πώς μπορείς να συμμετάσχεις. Είναι θέμα αντίληψης και παιδείας να βάλει κάποιος όρια στον εαυτό του» λέει.
Δείτε αναλυτικά όλο το ρεπορτάζ στον παρακάτω σύνδεσμο:
