O Γιώργος ο Σταυριανός μας θύμισε πρόσφατα μεγάλες μορφές της Σίφνου που εργάστηκαν ως ταχυδρόμοι στο νησί μας.
Το Σωκρά (Σωκράτης Κάραβος), το Γιο του Σωκρά, ο Παναγιώτης ο Δέλγας και πόσοι ακόμα.
Σε εποχές δύσκολες όπου όλοι περίμεναν με αγωνία να έλθει το πολυπόθητο γράμμα από τον ναυτικό και τον ξενιτεμένο όπου και αν βρισκόταν αυτός.
Πέρα, όμως, από τους ταχυδρόμους της Σίφνου υπήρχαν και οι ταχυδρόμοι που εξυπηρετούσαν την μεταφορά δεμάτων από την Σίφνο και προς της Σίφνου.
Το Σταμά από την Καταβατή ήταν ένας από τους Ταχυδρόμους της Σίφνου.
Εκείνες οι παλιές ηρωικές μορφές που έπαιρναν τα δέματα από τη Σίφνο και τα πήγαιναν στην Αθήνα και από εκεί παραλάμβαναν άλλα πεσκέσια για τη Σίφνο.
Συνήθως οι ταχυδρόμοι πήγαιναν τα δέματα στο «ΣΙΦΝΑΪΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ», στην οδό Πραξιτέλους 25.
Εκεί ήταν συνήθως το σημείο παραλαβής και ταυτόχρονα αποστολής.
Οι Σιφνιοί της Αθήνας και του Πειραιά περνούσαν συχνά από το Καφενείο με την κρυφή ελπίδα να έχουν και αυτοί κάποιο πεσκέσι (δέμα) από το νησί.
Σε αρκετές περιπτώσεις ο ταχυδρόμος παρέδιδε ο ίδιος τα δέματα στο σπίτι του παραλήπτη.
Ένας ολότελα άλλος κόσμος.
Η δουλειά του ταχυδρόμου ήταν δύσκολη.
Φανταστείτε να κουβαλά κάποιος όλα αυτά τα πράγματα και το καράβι να μην πλευρίζει στο μόλο.
Έπρεπε να βάλει τα πράγματα στη βάρκα και να έχει συνεχώς το νου του να μην χαθεί τίποτα στη θάλασσα.
Συνήθως τα δέματα τα έδεναν με ένα σκοινί για ασφάλεια.
Οι δυσκολίες ήταν μεγάλες όταν ο καιρός αγρίευε για τα καλά.
Ας θυμηθούμε έναν ακόμα άνθρωπο που επιτέλεσε το λειτούργημα του Ταχυδρόμου.
Ήταν ο Θοδωρής ο Λουκής από τα Εξάμπελα. (φωτογραφία του Αντώνη Λαζαρή).
Ο Θοδωρής έκανε τον ταχυδρόμο μεταξύ Σίφνου και Αθήνας.
Με πλοία που σήμερα φαντάζουν ολότελα άγνωστα και μακρινά.
Μας είχε μιλήσει για το «ΙΟΝΙΟΝ» των αδελφών Τυπάλδου και για άλλα πλοία της εταιρείας.
Η γυναίκα του ήταν η Καλλιόπη, το γένος Μυτιληναίου.
Η Καλλιόπη «έφυγε» πολύ νέα από την ζωή.
Και τότε ο Θοδωρής απέμεινε με δύο μικρά παιδιά, τον Πέτρο και τον Γιώργο.
Τότε άφησε την Σίφνο και το επάγγελμα του ταχυδρόμου και πήγε στην Αθήνα.
Στην πορεία βρήκε δουλειά στην βίλα του Δημήτρη του Καρέλα στο Καβούρι.
Πολλοί Σιφνιοί επισκέπτονταν τον Θοδωρή στο Καβούρι, οποίος μεταξύ άλλων μαγείρευε πολύ καλά και ήταν πάντα φιλόξενος.
Ποτέ δεν ξέχασε τα καράβια και τα δέματα που κουβαλούσε.
Τα απογεύματα έβλεπε να πλοία να περνούν ανοιχτά στο Καβούρι και να βάζουν ρότα για τα νησιά.
Όταν ήρθαν στη Σίφνο το «Κανάρης», το «Μιαούλης» και τα άλλα πλοία των ιταλικών επανορθώσεων κατέβαζαν τα δέματα από την πλώρη με τη μπίγα στη βάρκα.
Όταν δρομολογήθηκαν τα πρώτα επιβατηγά/οχηματαγωγά τον ρόλο του ταχυδρόμου ανέλαβαν οι μεταφορείς με τα μικρά φορτηγά στην αρχή.
Από το Σταμά και τον Θοδωρή περάσαμε στον Αντώνη τον Μάμιδα, τον Αγγελά, τον Κασαγιώνη, τον Μιχάλη τον Θεολόγο, τον Απόστολο τον Δεπάστα και τόσους άλλους.
Το «ΣΙΦΝΑΪΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ» δεν υπάρχει εδώ και χρόνια και το επάγγελμα του ταχυδρόμου έχει προ πολλού εκσυγχρονιστεί.
Κανείς, όμως, δεν θα ξεχάσει τις παλιές ηρωικές εποχές με τους ανθρώπους αυτούς να αγωνίζονται να βάλουν τα δέματα στις λάντζες έχοντας την αγωνία να μην πάει κάτι στη θάλασσα.
Στην μνήμη όλων αυτών των ανθρώπων…
Φωτογραφία: Laurence Dunn από το βιβλίο “Mediterranean Shipping”.
