Φωτογραφία μίας άλλης εποχής.
Σαράντα χρόνια πριν, γύρω στα 1986.
Η αεροφωτογραφία τραβήχτηκε από τον Γιώργο τον Κουρούπη.
Εδώ την βλέπουμε σε κάδρο σε ένα σπίτι στον Πειραιά όπου η καρδιά αυτού του πλοίου συνεχίζει να χτυπά.
Το “Γεώργιος Εξπρές” στον Τάμελο της Κέας.
Το πλοίο είναι γεμάτο όσο δεν πάει.
Πρέπει να είναι Δεκαπενταύγουστος.
Κυριολεκτικά γεμάτο μέχρι τα μπούνια.
Επιβάτες μέσα στις λέμβους, επιβάτες στην βαρδιόλα, επιβάτες στην πλώρη,
Το “Γεώργιος Εξπρές” στις μεγάλες του δόξες.
Το πλοίο φέρει ακόμα στις μπάντες του το λογότυπο VENTOURIS FERRIES, της ενωμένης ακόμα εταιρείας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Βεντούρης από την Κίμωλο.
Προς το τέλος του 1997 η εταιρεία χωρίστηκε και το βαπόρι πέρασε στην VENTOURIS SEA LINES του Ευάγγελου Βεντούρη.
Το πλοίο πρωταγωνίστησε στην γραμμή της Παροναξίας από τον Ιούλιο του 1983 έως τα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Το 1988 δρομολογήθηκε ο πρώτος “Απόλλωνας”, το “Απόλλων Εξπρές”/”SENLAC”.
Σταδιακά δρομολογούνταν στην γραμμή ολοένα και πιο ανταγωνιστικά πλοία, με κορυφαίο το “Ποσειδών Εξπρές” της ARCADIA LINES.
To πλοίο έμεινε στην γραμμή της παροναξίας μέχρι το τέλος του 1992.
Το 1993 και το 1994 το πλοίο ταξίδεψε στην γραμμή των Δυτικών Κυκλάδων και στην μεγάλη άγονη γραμμή της Δωδεκανήσου.
Το 1995 κονταροχτυπήθηκε με το “Ναϊάς ΙΙ’ στην γραμμή για Σύρο-Τήνο-Μύκονο.
Στις 10 Οκτωβρίου η αυλαία έκλεισε για 39 ολ΄κληρους μήνες λόγω οικονομικών προβλημάτων της εταιρείας του.
Στις 8 Φεβρουαρίου του 1999 το πλοίο αναστήθηκε και ταξίδεψε ξανά σε ενδοκυκλαδικά δτρομολόγια με έδρα την Σύρα.
Στις 20 Οκτωβρίου του 2000 έπεσαν οριστικά οι τίτλοι τέλους.
Το πλοίο είχε συμπληρώσει την τριακονταπενταετία που μέχρι εκείνη την εποχή σήμαινε οριστική αποχώρηση από την εσωτερική ακτοπλοϊα.
Τον Μάρτιο του 2009, παραμονές της γιορτής της 25ης Μαρτίου, το πλοίο έλυσε τους κάβους στην Ελευσίνα και ταξίδεψε αυτοδύναμο για να συναντήσει το τέλος του.
