Ο Κυριάκος Σμυρναίος αποτύπωσε με τον φακό του την Σίφνο στο πέρασμα του χρόνου.
Ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 και συνέχισε μέχρι και τα χρόνια της νέας χιλιετίας.
Kατέγραφε τα τοπία, τους ανθρώπους, τις στιγμές με μία κινηματογραφική μηχανή SUPER 8.
Οι ταινίες είχαν διάρκεια λίγα λεπτά και η προβολή τους αποτελούσε μία πραγματική γιορτή.
Για τα χρόνια της δεκαετίας του ’70 η αποτύπωση των όμορφων στιγμών έμοιαζε μαγική στα μάτια μας.
Εδώ βλέπουμε πλάνα που τραβήχτηκαν από το 1978 μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80.
Ο Κυριάκος Σμυρναίος μίσεψε από την ζωή πριν από λίγα χρόνια.
Σήμερα εμείς βλέπουμε και ξαναβλέπουμε τα πλάνα που τράβηξε και μέσα από αυτόν θυμόμαστε με αγάπη και νοσταλγία τον άνθρωπο πίσω από την κάμερα.
Ο Κυριάκος είχε συγγενικές σχέσεις με την Σίφνο, καθώς η αδελφή του παντρεύτηκε τον Πέτρο τον Μυτιληναίο από τα Εξάμπελα, ενώ η κόρη του Χριστίνα βάπτισε στην Σίφνο την κόρη του Παναγιώτη και της Κατίνας Μάρκου, την Φλώρα-Συμεωνία που την βλέπουμε και στα πλάνα.
Η μετατροπή των ταινιών SUPER 8 σε βίντεο στερεί σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα που είχαν αυτά τα πλάνα.
Αλλά μέσα από την μετατροπή γίνονται σήμερα προσιτά μέσα από το διαδίκτυο.
Σίγουρα τα πλάνα που τράβηξε ο Κυριάκος Σμυρναίος είναι πολύ καλύτερα από αυτά που θα δείτε.
Ξαναγυρίζουμε στην Σίφνο στα χρόνια ανάμεσα στα 1978 και στα 1982-1983.
Τα πλάνα που βλέπετε ξεκινούν από το παλιό μονοπάτι του Βαθιού.
Βλέπουμε τον Ταξιάρχη της Μερσίνης και την Πηγή.
Το παλιό μονοπάτι του Βαθιού αλλοιώθηκε σε μεγάλο βαθμό από την διάνοιξη του αμαξιτού δρόμου και σήμερα το μονοπάτι ακολουθεί άλλη διαδρομή σε μεγάλο βαθμό.
Στην οθόνη προβάλλει το «ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ» του Παναγιώτη του Μάρκου, το Βαθύ, ο Ταξιάρχης του Βαθιού, ο Γιάννης ο Καπράνος και η μικρή Φλώρα-Συμεωνία Μάρκου στο καϊκι.
Τα γλυπτά στην άμμο μένουν ανεξίτηλα στην μνήμη και ας έχουν περάσει κοντά πενήντα χρόνια.
Οι αδελφές Φραντζεσκάρου θαυμάζουν τις καλλιτεχνικές δημιουργίες με την άμμο.
Στην συνέχεια μεταφερόμαστε στις Εριές, στο παλιό μονοπάτι από την Μονή της Βρύσης για το Κάστρο.
Στις Εριές ο πεθερός του Παναγιώτη του Μάρκου, τον οποίο αποκαλούσαν Κολόβρυσο, δηλαδή τον Νικολό της Βρύσης, είχε ένα κτήμα-παράδεισο.
Με θέα το Κάστρο βλέπουμε όργωμα με την μηχανή, ενώ ο Παναγιώτης αρμέγει τα πρόβατα.
Οι ανθισμένες αμυγδαλιές και η καταπράσινη Σίφνος συνθέτουν μία εικόνα μαγική.
Επιστρέφουμε στο Βαθύ, όπου βλέπουμε την περίφημη Ολλανδέζα, την Ρόντα, που δέθηκε πολύ με το Βαθύ εκείνης της εποχής.
Από την οθόνη περνά το θρυλικό «Καπετάν-Ανδρέας», το αλιευτικό του Νίκου του Μπαμπούνη.
Το «Άγιος Συμεών» επιστρέφει στις Καμάρες από το Βαθύ, ενώ λίγο μετά φτάνει στο λιμάνι το «ΚΥΚΛΑΔΕΣ» των αδελφών Αγαπητού που εκτελούσε δρομολόγια άγονης γραμμής.
Το «ΚΥΚΛΑΔΕΣ» και το «ΕΛΛΗ» είναι τα πρώτα επιβατηγά/οχηματαγωγά που προσέγγισαν στο λιμάνι των Καμαρών.
Η εικόνα μεταφέρεται στον Πήγαδο, στο δρόμο του Φάρου.
Εδώ βλέπουμε το Αντωνάκη του Μάρκου, το κυρα-Μαρώ και τον Παναγιώτη τον Μάρκου.
Σήμερα ο Παναγιώτης και η Κατίνα Μάρκου ζουν στο μέρος αυτό και πίνουν καθημερινά τον καφέ τους όπως βλέπουμε στα πλάνα.
Όπως θα δείτε τα σπίτια είναι ελάχιστα, η Φύση της Σίφνου είναι στα καλύτερά της.
Ο δρόμος του Φάρου δεν έχει ακόμα ασφαλτοστρωθεί.
Το Αντωνάκη του Μάρκου επιστρέφει στα Εξάμπελα με τον γάϊδαρό του.
Ένα καθημερινό δρομολόγιο που έκανε μέχρι που έφυγε από την ζωή, τον Φεβρουάριο του 1987.
Τα πλάνα του Κυριάκου Σμυρναίου δείχνουν μία Σίφνο που δεν υπάρχει πια.
Για όσους έζησαν και αγάπησαν την παλιά Σίφνο οι εικόνες αυτές θα τους φέρουν νοσταλγία.
Ο καιρός περνάει, όλα αλλάζουν, αλλά σίγουρα το να κάθεσαι στην πεζούλα και να πεις τον καφέ σου με θέα την θάλασσα και την αδόμητη Φύση της Σίφνου είναι μία εμπειρία που δεν μπορεί να χαρεί ο σημερινός επισκέπτης.
Λένε πως οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν, πια, κανείς δεν τους θυμάται και δεν τους μνημονεύει.
Ο Κυριάκος ο Σμυρναίος παραμένει αξέχαστος.
Τα πλάνα δεν έχουν ήχο.
Θα ήταν πολύ όμορφο να μπορούσατε να ακούσετε τι ακριβώς φώναζε το κυρα-Μαρώ του Αντωνάκη του Μάρκου στον Κυριάκο όταν αυτός την τραβούσε με την μηχανή.
Γελούσε και χαιρόταν και δεν σταματούσε να τον πειράζει με την σειρά της.
Στην μνήμη όλων των αγαπημένων προσώπων που έχουν φύγει από κοντά μας, αλλά δεν τους ξεχνάμε ποτέ.
