Παρακολουθώ το “φαινόμενο Ζουράρις” έκπληκτος, αλλά όχι μόνο ως πρός αυτόν. Αν δεν ήταν μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου και του Κοινοβουλίου, δεν θα άξιζε ούτε αναφορά.
Η δήλωση του μηντιακού διασκεδαστή Ζουράρι, τον Δεκέμβριο του ’16, οτι δεν είναι κάτι σπουδαίο αν χάσουμε μερικά νησιά, πέρασε χωρίς κανένα τριγμό ενω η πρόσφατη επίθεση του σε δυο αθλητικούς συλλόγους οδήγησε σε απαίτηση παραίτησης του.
Η χώρα που μπορεί να οδηγήσει σε παραίτηση κάποιον που επιτέθηκε σε δύο αθλητικά σωματεία, χωρίς να υποτιμώ την χυδαιότητα της επίθεσης αυτής, αλλά προσπέρασε αδιάφορα την αντίστοιχη συμπεριφορά του ίδιου προσώπου οταν αναφερόταν σε απώλεια εδαφών, τι μηνύματα στέλνει ?
Σε ποιά ένστικτα ενός λαού μιλά ένας τύπος σαν αυτόν και ποιά χώρα με αξιοπρέπεια και μνήμη μπορεί να τον διατηρεί σε δημόσιο αξίωμα, δεν μπορείς να απαντήσεις. Αλλά σίγουρα, δεν μπορεί να είναι η Ελλάδα αυτή.
ΓΧ
