Μια πολύ όμορφη συνάντηση είχαμε τη χαρά να έχουμε με τον παπα-Στρατή
το Συρίγο από το Κάστρο.
Ο ιερέας των Εξαμπέλων αποτελεί μια πολύ ξεχωριστή περίπτωση.
Ένας άνθρωπος που η ζωή του μοιράζεται ανάμεσα στις δύο μεγάλες του
αγάπες, την μουσική και την Εκκλησία.
Μουσικός με μεγάλη αναγνωρισιμότητα που έπαιξε δίπλα σε μεγάλα ονόματα
του ελληνικού τραγουδιού.
Ένας άνθρωπος που η μουσική του καριέρα έφτασε στο απόγειο ξεκίνησε
κάπως τυχαία την περιπλάνησή του στον κόσμο της μουσικής.
Ο ίδιος δεν πίστευε ότι θα γίνει επαγγελματίας μουσικός.
Αλλά τα κατάφερε.
Στη Σίφνο ήταν πολύ δύσκολο να το πετύχει.
Αυτοδίδαχτος μουσικός στο λαούτο με το οποίο ξεκίνησε στα έντεκα και μετά
στο βιολί.
Μέχρι που έφυγε από το νησί παρέμενε ένα μουσικός αυτοδίδαχτος.
Στα δεκαοκτώ του χρόνια έκανε μια εμφάνιση σε ένα μαγαζί της Σίφνου.
Εκεί τον άκουσαν κάποιοι άνθρωποι και του πρότειναν συνεργασία με κάποιο
μαγαζί στον Πειραιά.
Ο ίδιος θα φύγει από τη Σίφνο στα δεκαοκτώ για να σπουδάσει Διοίκηση
Επιχειρήσεων και Οικονομικά στο ΤΕΙ του Πειραιά.
Μετά πέρασε από πολλά μαγαζιά.
Κάποια στιγμή τον άκουσε ο Βασίλης ο Τερλέγκας και άρχισε η συνεργασία
του με γνωστά ονόματα του ελληνικού τραγουδιού.
Πριν από τον Βασίλη τον Τερλέγκα είχε συνεργαστεί με δύο πολύ γνωστά
ονόματα του νησιώτικου τραγουδιού, τον Λευτέρη τον Βαζαίο και την Μαρία
τη Νομικού.
Μετά το στρατιωτικό έρχεται πρόταση από τον Γιώργο το Μαζωνάκη με τον
οποίο θα συνεργαστεί για έξι χρόνια.
Με τον Γιώργο το Μαζωνάκη ανέβηκε πολύ η καριέρα του.
Μαζί του έπαιξε βιολί στο πολύ γνωστό τραγούδι «Μου λείπεις»
Με τον Γιώργο το Μαζωνάκη και με άλλους καλλιτέχνες ταξίδεψαν πολύ και
στο εξωτερικό και στην Ελλάδα.
Αυτό είναι το μόνο που του λείπει σήμερα στην προσωπική του ζωή, τα
ταξίδια. Μέχρι την μακρινή Αυστραλία είχε φτάσει.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «Τι μου έχει μείνει και τι μου έχει λείψει είναι
τα ταξίδια».
Η αναγνωρισιμότητα
Για την αναγνωρισιμότητα θα μας πει πώς υπήρξε μια διφορούμενη
πραγματικότητα στη ζωή του.
«Δεν είναι εύκολο να διαχειριστεί κάποιος την αναγνωσιμότητα.
Αυτό δεν είναι το ζητούμενο στη ζωή».
Το καλό με την αναγνωρισιμότητα που απέκτησε κάποια στιγμή στη ζωή του
είναι πως οι νέοι έχουν θάρρος και οικειότητα να μιλήσουν μαζί του.
Και μπορεί να βοηθήσει νέους ανθρώπους σε κάποια δύσκολη στιγμή.
Αλλά και στη μουσική έχει βοηθήσει τα νέα παιδιά στη μουσική, στο βιολί και
στο λαούτο.
Αυτό το θεωρεί ο ίδιος μεγάλη του τιμή και το έκανε από καρδιάς.
Μας ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Θέλω ο άνθρωπος να εξελίσσεται.
Και αν δεν εξελίσσεται δεν θα καταφέρει να κάνει τίποτα στη ζωή του».
Η μουσική της Σίφνου
Η σιφναϊκη μουσική είναι ιδιαίτερη γιατί έχει δεχτεί πολλές επιρροές.
Ένας μουσικός που πρόσφερε σημαντικά στοιχεία ήταν ο Δημήτριος
Φιλίππου, γνωστός ως «Βιολάς», ο οποίος είχε έρθει από την
Κωνσταντινούπολη και πρόσθεσε επιρροές από την ανατολική μεριά.
Έχει παίξει με όλους τους μεγάλους μουσικούς της Σίφνου.
Με τον Γιάννη τον Κόμη, τον γνωστό Νόνικο, τον Αντώνη τον Κόμη, τον
γνωστό Μουγάδη.
Με τον Λευτέρη το Λουκατάρη.
Με τον Γαλίφο και τον Τρίχα.
Με τον Κουτσουνά.
Με τον Μουγάδη έχει παίξει πολύ.
Θεωρεί ότι ο Μουγάδης και ο Λευτέρης υπήρξαν οι μουσικοί του πατέρες.
Ο Κουτσουνάς τον έπαιρνε μαζί του σαν λαουτιέρη, όταν ήταν ακόμα πολύ
νέος.
«Οι παλιοί Σιφνιοί με αγαπούσανε.
Τους χρωστώ πολύ.
Τους έχω πάντα στην προσευχή μου».
Ο γιος του τώρα πιστεύει ότι έχει πιο πολύ ταλέντο από τον ίδιο.
Ο νεαρός παίζει και βιολί και λαούτο.
Ο παπα-Στρατής εύχεται ο γιος του να εξελίξει το ταλέντο του περισσότερο
από τον ίδιο.
Μας ευχήθηκε Καλό Πάσχα
Ανανεώσαμε το ραντεβού μας για μία ακόμα συνάντηση.
Ακολουθεί το βίντεο με την συζήτηση:
