Είναι το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ….
Μια νύχτα μαγευτική γεμάτη μυρωδιές, χαρούμενους ήχους, “φυλαχτά”, καμπανίσματα και προσμονή για την Ανάσταση.
Στους φούρνους τα μαστέλλα καταφθάνουν σιγά-σιγά.
Ο φούρνος έχει ανάψει για τα καλά.
Οι άνθρωποι παίρνουν το δρόμο για το φούρνο.
Ο φούρναρης βάζει όλη του την τέχνη για να πετύχει το καλύτερο δυνατό ψήσιμο.
Τα κλαδιά και η πυρήνα είναι στιβαγμένα σωρό.
Γέλια, πειράγματα, ευχές.
Ας γυρίσουμε λίγα χρόνια πριν ….
Ο αξέχαστος Γιάννης Μάρκου στον παλιό φούρνο στα Εξάμπελα.
Είναι το βράδυ της Ανάστασης.
Ο κόσμος, μετά το Χριστός Ανέστη, θα έρθει να πάρει τα μαστέλα με το ψητό της Λαμπρής.
Ο θείος ο Γιάννης, πάντα στις επάλξεις, ετοιμάζει το φούρνο, φουρνίζει και περιμένει στωϊκά να ξεφουρνίσει .
Μια πραγματική ιεροτελεστία που κράτησε χρόνια και χρόνια…
Ο Θείος Γιάννης κοιτάζει απορημένος μπροστά από το φούρνο.
Έκανε αυτή τη δουλειά για πολλές δεκαετίες.
Ξεκίνησε ως βοηθός του παππού Αντώνη και συνέχισε μόνος του μετά την “αναχώρηση” του “Αντωνάκη”.
Κάθε Σάββατο απόγευμα στο φούρνο για τα ρεβύθια.
Μόνιμη η αγωνία τα σαββατόβραδα του Αυγούστου αν θα πάρει ο φούρνος όλα τα τσικάλια ή όχι.
Αλλιώς, θα έπρεπε να ανάψουν και τον δεύτερο φούρνο.
Το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ, η αγωνία ήταν αν θα προλάβαιναν να ψήσουν τα μαστέλα στην ώρα τους για να τα πάρει ο κόσμος μετά τη λειτουργία.
Άνθρωποι μοναδικοί, ξεχωριστοί, ανεπανάληπτοι.
Άνθρωποι σαν τον θείο Γιάννη δεν ξαναγίνονται.
 |
| Φωτογραφία του Κυριάκου Σμυρναίου |
 |
| Φωτογραφία του Κυριάκου Σμυρναίου |
