“Όταν τα βαπόρια ήταν άσπρα ….”
Ο τίτλος δόθηκε από τον καπετάν-Σιδερή Μαμίδη.
Το “Πήγασος”, με τον καπετάν-Βαγγέλη Αντωνόπουλο στο τιμόνι, βάζει ρότα για Σίφνο-Κίμωλο-Μήλο.
Στο βάθος ετοιμάζεται να αναχωρήσει το “Ποσειδών Εξπρές 2” για Πάρο-Νάξο-Ίο-Θήρα.
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη την Παρασκευή 28 Αυγούστου 1998 από το “Πρέβελη” της Ρεθυμνιακής.
Το δρομολόγιο του “Πρέβελη” εκείνο το απόγευμα ήταν για Σίφνο-Ρέθυμνο.
Στο πρωραίο ιστό του πλοίου της φωτογραφίας κυματίζει η σημαία με τη δανέζικη κορώνα.
Στην τσιμινιέρα το ιστορικό “Β”, σήμα-κατατεθέν της οικογένειας Βεντούρη.
Στην τσιμινιέρα του “Ποσειδώνα” κυριαρχεί το “Μ” κεφαλαίο.
Ο “Ποσειδώνας” του Μουλόπουλου, όπως έλεγαν παλιά για τα πλοία.
Λίγο πριν είχε φύγει το “Μήλος Εξπρές” με το “ΣΜ” στην τσιμινιέρα, δηλωτικό των πλοιοκτητών του, του Μηνά Σταθάκη και του Στέλιου Μανούσου.
Το λιμάνι του Πειραιά εκείνο το απόγευμα ήταν γεμάτο από πλοία που αναχωρούσαν για τα νησιά.
Και τα πλοία ήταν γεμάτα επιβάτες.
Ένα λιμάνι που έσφυζε από ζωή.
Σιγά-σιγά τα πλοία του Πειραιά μειώθηκαν σημαντικά, ενώ και οι επιβάτες λιγόστεψαν και αυτοί.
Τα παλιά σινιάλα σχεδόν χάθηκαν.
Χάθηκαν οι τσιμινιέρες με το “Β” κεφαλαίο, με το “Μ” κεφαλαίο”, με τα “ΣΜ” κεφαλαία”, με το “Ν” κεφαλαίο, με τα “ΑΑ” κεφαλαία, με τα “Κ Α Ι”, με τα “GA” κεφαλαία, με το “Σ” κεφαλαίο.
Όλα έγιναν σιγά-σιγά.
Και κάπως έτσι φθάνουμε στην σημερινή εποχή.
Λίγα πλοία, λίγα σινιάλα.
Ας ελπίσουμε για να ξαναγυρίσουν κάποια από τα παλιά σινιάλα.
Αλλιώς, δύσκολα θα ξαναδούμε εικόνες όπως αυτές που βλέπαμε στη δεκαετία του ’80 και του ’90 στο λιμάνι του Πειραιά.
