Ένα αλλιώτικο Πάσχα…
(Στ’αδέρφια μου, στον πατέρα μου, σε φίλους, σε γνωστούς…)
12 Απριλίου 2020. Κυριακή σήμερα… Κυριακή των Βαΐων.
Η ημέρα πανέμορφη. Ήλιος, ελαφρύ αεράκι, ανθισμένοι κήποι, καταγάλανος ουρανός, γαλήνια θάλασσα, πλήρης ηρεμία, πλήρης ησυχία!
Ο Φάρος, η Σίφνος μας στις ομορφιές της! Κι εμείς; Απλοί κομπάρσοι σε αυτό το τέλειο σκηνικό, γιατί… γιατί λείπουν οι πρωταγωνιστές αυτών των ημερών. Λείπετε εσείς, οι οικογένειές μας, οι φίλοι μας και η μοναξιά αυτή πληγώνει!
Είμαστε αλλιώς μαθημένοι. Είμαστε μαθημένοι νάμαστε πάντα μαζί σας, να «τρέχουμε να προλάβουμε» αυτές τις μέρες. Να ετοιμάσουμε τα σπίτια, να φτιάξουμε τα κουλουράκια και τα τσουρέκια μας, να ψωνίζουμε για τη μαγειρίτσα, το μαστέλο ή το ψητό μας. Για τη μελόπιτά μας. Να σας τάχουμε όλα έτοιμα, όπως πρέπει! Μα φέτος, που κέφι… Η φετινή Πασχαλιά είναι, θάναι αλλιώτικη. Μισερή…
Ούτε εκκλησία την Μεγάλη Εβδομάδα, ούτε Επιτάφιος στις Καμάρες, ούτε Ανάσταση στον Άη Λούκα, εδώ, κλεισμένοι στο Φάρο, μόνοι σαν τιμωρημένοι!
Θα μου πείτε υπάρχουν και χειρότερα. Υπάρχει η καραντίνα η δική σας στις πόλεις που είναι πολύ πιο έντονη, πιο σκληρή! Υπάρχουν οι άρρωστοι, υπάρχουν οι θάνατοι.
Υπάρχει ο φόβος, κοινός για όλους! Φόβος για τα πάντα. Για το σήμερα, για το αύριο…
Υπάρχει η ανασφάλεια για εμάς εδώ στο νησί… ελλείψεις στην υγειονομική μας κάλυψη, ελάχιστα μέσα στο ιατρείο… φόβος και αβεβαιότητα.
Γι’αυτό και είμαστε κλεισμένοι μέσα. Και κάποιοι από εμάς, δεν ΜΕΝΟΥΜΕ απλώς στο ΣΠΙΤΙ, αλλά στην κυριολεξία, μένουμε «κλειδωμένοι στο σπίτι», εδώ και πάρα πολύ καιρό! Πριν καν η κυβέρνηση θεσπίσει την υποχρεωτική καραντίνα. Για να μείνουμε ασφαλείς. Για να σας ξαναδούμε.
Τα πάντα, όλη η ζωή μας κυλάει μέσω τηλεφώνου και διαδικτύου (ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτά). Μας έχουν στην κυριολεξία «τρελάνει» με τις τηλεδιασκέψεις… νέα κόλπα, που μεταξύ μας τα βλέπω να καθιερώνονται.
Αγαπημένοι μας,
Οικογένεια, φίλοι, γνωστοί, κάνετε υπομονή, ας κάνουμε όλοι μας υπομονή. Δυστυχώς μέσα σ’όλα όσα μας έλαχε να ζήσουμε τα τελευταία χρόνια –μνημόνιο, εθνικά θέματα- μας έπεσε κι αυτό. Το χειρότερο! Αυτή η λαίλαπα που θερίζει ζωές παγκοσμίως!
Ας σφίξουμε λοιπόν όλοι τα δόντια, παρόλο τον πόνο που νοιώθουμε, κι εσείς κι εμείς, ας κάνουμε κουράγιο. Ας μείνουμε χώρια, ας ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ, εκεί που βρίσκεται ο καθένας μας, με την ευχή να «περάσει το κακό» και να ξανανταμωθούμε όλοι σύντομα!
Η Σίφνος θάναι πάντα εδώ και θα σας περιμένει!
Ας κάνουμε λοιπόν όλοι αυτό που πρέπει, για νάρθετε με το καλό όλοι σας πάλι εδώ και νάμαστε κι εμείς καλά, να σας σφίξουμε στην αγκαλιά μας!
Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!
Φραγκίσκα Θεολόγου-Βλαχουτσάκου
Φάρος – Σίφνος
