Ζούμε σε μία δύσκολη εποχή.
Βιώνουμε μία πανδημία που μοιάζει να είναι κυκλωμένη από ένα τεράστιο πέπλο μυστηρίου.
Στον ουρανό της οικουμένης πυκνά σύννεφα από απορίες και αμφιβολίες γύρω από την γέννεση του ιού, την διασπορά, τη νοσηρότητα και πάνω από όλα τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης.
Μακριά από όλα αυτά, τα κυκλάμινα ανθίζουν στη Χερόνησο.
Νιώσαμε χθες το θαύμα των θαυμάτων.
Κυκλάμινα που ξεπροβάλλουν μέσα από του βράχου τη σχισμάδα.
Στο πιο άνυδρο κομμάτι της Σίφνου.
Στο πιο όμορφο κομμάτι της Σίφνου.
Εκεί στον Άι Γιώργη της Χερονήσου.
Κυκλάμινα-κυκλάμινα
«Το θαύμα είναι ο σίγουρος ανθός της ανάγκης», όπως έγραφε ο Νίκος Καζαντζάκης στο «Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά».
Θα ακολουθήσει ένας δύσκολος χειμώνας.
Τα μέτρα θα φέρουν καινούρια μέτρα.
Ελάχιστοι θα αναζητήσουν τις αιτίες της πανδημίας.
Αν δεν βρεις την πραγματική αιτία, τότε σύντομα θα βιώσουμε και άλλους αναδυόμενους ιούς, σαν τον SARS-CoV 2.
Η ισορροπία έχει χαθεί από καιρό στον πλανήτη, η βιοποικιλότητα μειώνεται συνεχώς, ο άνθρωπος έρχεται ολοένα και συχνότερα σε επαφή με ζώα που κανονικά ζούσαν πολύ μακριά από αυτόν, αλλά η καταστροφή των βιοτόπων τα έφερε κοντά στον άνθρωπο.
Ίσως τα κυκλάμινα της Χερονήσου να έχουν να μας πουν πολλά.
Ποιος μπορεί να καταλαλάβει τι θέλουν να πούν;
Δύσκολες εποχές, δύσκολοι άνθρωποι…
Ας κρατήσουμε τους στίχους του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου:
«Κυκλάμινο – κυκλάμινο στου βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς πού μίσχο και σαλεύεις
Μέσα στο βράχο σύναξα το γαίμα στάλα-στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα»
