Mια ακόμα βαρειά είδηση έφερε ο φετινός χειμώνας για τη Σίφνο και τους ανθρώπους της.
Μια είδηση τραγική που κανείς ακόμα δεν μπορεί να την πιστέψει.
Ο Αποστόλης ο Μανιάς βιάστηκε να εγκαταλείψει τον κόσμο τούτο.
Σίγουρα κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει.
Ένας άνθρωπος γελαστός, ένας επιστήμονας-γιατρός που πάντα στήριζε και εμψύχωνε τους ασθενείς του, ένας γιατρός που τιμούσε το λειτούργημά του χάθηκε τόσο πρόωρα.
Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ποιες σκέψεις μπορεί να περνούν από το μυαλό ενός ανθρώπου.
Πόσο ευάλωτος μπορεί να είναι κάποιος που για τους άλλους μοιάζει να είναι τόσο δυνατός.
Ποια αδιέξοδα προσωπικά θολώνουν το μυαλό του ανθρώπου.
Εμείς έχουμε στο μυαλό μας την εικόνα ενός ανθρώπου που έγινε γιατρός για να προσφέρει στον συνάνθρωπό του.
Ένας άνθρωπος που αγαπούσε τους ανθρώπους.
Ένας Σιφνιός που αγαπούσε τη Σίφνο, τους ανθρώπους της, τα πανηγύρια της, τα φυτά της, τα ζώα της, τις μυρωδιές της.
΄Ηθελε να υπηρετήσει την επιστήμη του στη Σίφνο που πολυαγάπησε.
Δεν τα κατάφερε να έρθει στο νησί για να ασκήσει την ιατρική.
Δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια, έκανε παιδιά που τα λάτρευε.
Στον καιρό της πανδημίας πρόσφερε όσα περισσότερα μπορούσε στους ασθενείς του στο Νοσοκομείο της Κορίνθου.
Ήταν πνευμονολόγος που πάλευε στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Με το γέλιο του και τον καλό του λόγο εμψύχωνε τους ασθενείς του.
«’Ολα θα πάνε καλά …» έλεγε.
Καλό ταξίδι σε έναν υπέροχο άνθρωπο
Τα θερμότερα συλλυπητήρια στους δικούς του.
Οι δικοί του άνθρωποι, οι συνάδελφοί του, οι ασθενείς του, το Κάτω Πετάλι, η Σίφνος, η Κόρινθος πενθούν μια πολύ μεγάλη απώλεια.
